Λιαργκόβας: Χρειάζεται γενναία και ριζική ρύθμιση του χρέους

Λιαργκόβας: Χρειάζεται γενναία και ριζική ρύθμιση του χρέους

Υπέρ μιας ξεκάθαρης συμφωνίας ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους τάχθηκε την Τετάρτη (17/05/2017) ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της ΒουλήςΠαναγιώτης Λιαργκόβας.

Μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, στο περιθώριο του Διεθνούς Συμποσίου για την ελληνική κρίση που διοργανώνει στη Βιέννη το Πανεπιστήμιο Webster, ο κ. Λιαργκόβας δήλωσε: «Οποιαδήποτε ρύθμιση του χρέους πρέπει να είναι γενναία, πρέπει να είναι ριζική αυτή τη φορά, να μην είναι όπως με το PSI, που έγινε μεν, αλλά το πρόβλημα το ξαναέχουμε, άρα πρέπει να γίνει μία ρύθμιση και ενδεχομένως να περιγραφούν με σαφήνεια οι λεπτομέρειες αυτής της ρύθμισης στο επικείμενο Eurogroup, για να μπορέσει να δώσει και το σήμα στους επενδυτές ότι η Ευρώπη είναι αλληλέγγυα».

Και πρόσθεσε: «Η Ελλάδα έκανε από την πλευρά της αυτό που έπρεπε να κάνει, είναι η σειρά των εταίρων, των δανειστών, να κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν και για το οποίο είχαν δεσμευτεί από το Eurogroup του Μαΐου του 2016».

Όπως επισήμανε στη συνέντευξή ο κ. Λιαργκόβας, κάτι που ο ίδιος τόνισε και στην αποψινή εισήγησή του στο Συμπόσιο, το χρέος είναι από τα σημαντικότερα, ίσως το σημαντικότερο πρόβλημα στην ελληνική οικονομία, το οποίο δεν έχει επιλυθεί και όπως δείχνουν όλες οι αναλύσεις δεν είναι βιώσιμο, δεν έχει ρυθμιστεί ακόμη και επομένως πρέπει να γίνει η ρύθμιση.

«Διαφορετικά θα είμαστε σε μία παγίδα, όπως τη λέμε, του χρέους, δηλαδή, επειδή είναι πολύ μεγάλο το ύψος του χρέους αυτό θα απομακρύνει τις επενδύσεις και επειδή θα προσπαθούμε συνεχώς να δημιουργούμε πρωτογενή πλεονάσματα για να πληρώνουμε τις δανειακές υποχρεώσεις, αυτό σημαίνει ότι τα επιτόκια θα συντηρούνται υψηλά, θα είμαστε υποχρεωμένοι να δανειζόμαστε συνέχεια», σημείωσε.

Συνέχισε δε: «Αυτό σημαίνει επίσης ότι θα είμαστε αναγκασμένοι να επιβάλουμε φορολογία για να δημιουργούμε πρωτογενή πλεονάσματα, που όμως δεν είναι αποτελεσματικό, όπως έχουμε δει, γιατί η συνεχής φορολόγηση, η συνεχής επιβάρυνση, η συνεχής λιτότητα, είναι εις βάρος της ανάπτυξης και άρα, καθώς θα κάνουμε όλα αυτά, η ανάπτυξη θα κρατιέται χαμηλότερα».

Ο ίδιος θεωρεί, όπως επισήμανε, ότι «εφόσον η ανάπτυξη θα κρατιέται χαμηλότερα, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, δηλαδή ο παρονομαστής, θα έχει το πρόβλημα, θα μεγαλώνει, άρα είναι σαν να είμαστε σε έναν φαύλο κύκλο και ο μόνος τρόπος για να ξεφύγουμε από αυτό είναι να γίνει μία ρύθμιση του χρέους».