Την είδε... αντάρτης ο Γερουλάνος: Κενή πολιτικού περιεχομένου η Δημοκρατική Συμπαράταξη

Την είδε... αντάρτης ο Γερουλάνος: Κενή πολιτικού περιεχομένου η Δημοκρατική Συμπαράταξη

Τη στιγμή που έχουν περάσει κάμποσες ημέρες από το συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ο πρώην υπουργός και μέλος της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ, Παύλος Γερουλάνος, με άρθρο στη προσωπική ιστοσελίδα του, ασκεί έντονη κριτική στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ για τις επιλογές και τους χειρισμούς της.

Εκφράζοντας την πλήρη διαφωνία του για το εγχείρημα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, υπογραμμίζει πως δεν συναινεί με οποιασδήποτε μορφής προοπτική που θα σηματοδοτεί την αναστολή της πολιτικής λειτουργίας του ΠΑΣΟΚ, ούτε με τη συζήτηση περί συγκρότησης ενός νέου, ευρύτερου, ενιαίου πολιτικού φορέα.

Ειδικότερα, στο άρθρο του με τίτλο «Η Υπόσχεση», ο κ. Γερουλάνος αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «πρώτη φορά από την ίδρυσή του, η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, με τρόπο που δεν αξίζει ούτε στην ίδια, ούτε στην ιστορία του Κινήματος, έχει αποφασίσει να υποστείλει τη σημαία μας χάριν μίας σημαίας που δεν σημαίνει τίποτα σε κανέναν. Μία σημαία άχρωμη και άοσμη, που δεν εμπνέει ούτε τα πάθη, αλλά ούτε την αγάπη και τον σεβασμό που εμπνέει η δική μας, διότι δεν εκπροσωπεί ούτε την υπόσχεση του 1981, ούτε μία καινούργια».

«Η Δημοκρατική Συμπαράταξη παραμένει κενή πολιτικού περιεχομένου», επισημαίνει σε άλλο σημείο και προτείνει: «Να μεταφράσουμε το όραμα του 1981 σε προτάσεις που αφορούν την κοινωνία σήμερα. Ενώ οι αξίες μας έχουν παραμείνει αλώβητες, ενώ η υπόσχεση απελευθέρωσης των δυνάμεων της ελληνικής κοινωνίας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ, οι θέσεις και οι προτάσεις μας χρειάζεται να συνυπολογίσουν την ένταξη της χώρας στην ΕΕ και την ΟΝΕ, τη σημερινή και αυριανή θέση της χώρας στην παγκόσμια σκηνή, τις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης και των νέων τεχνολογιών, την κρίση που μας έχει πάει πολλά χρόνια πίσω, τις νέες απαιτήσεις μίας μεσαίας τάξης που κατέρρευσε. Χρειάζεται, δηλαδή, να δουλέψουμε και πάλι το "πώς" θα πετύχουμε τον στόχο μας, συνυπολογίζοντας τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν και κατανοώντας χωρίς ψευδαισθήσεις γιατί τα κάναμε. Δεύτερον, να υιοθετήσουμε ένα νέο καταστατικό που αντιλαμβάνεται τον ρόλο ενός σύγχρονου δημοκρατικού και βαθιά ιδεολογικού κόμματος, τη σημασία να συμμετέχουν όλοι όσοι θέλουν και μπορούν...».

Βεβαίως, εδώ υπάρχει ένα ζήτημα: Τη στιγμή που ο κόσμος υποφέρει καθημερινά με τα «αντάρτικα» και τις φοροληστρικές επιδρομές που γίνονται στην τσέπη και τη ζωή του, ποιος ασχολείται και νοιάζεται για τον όψιμο αντάρτη Γερουλάνο;

Και όπως λέει κι ο θυμόσοφος λαός μας: «Απορία ψάλτου; Βηξ!».

Σώπα όπου να'ναι (Παύλο) θα σημάνουν οι καμπάνες...

Πάντως, η Φώφη Γεννηματά δεν είχε δίκιο, όταν από το βήμα του συνεδρίου είχε πει σε πανηγυρικό τόνο: «Επιστρέψαμε!». 

Όχι όλοι, τελικά...