Οι αντιφάσεις της «πολιτικής συναίνεσης»

Όποιος παρακολουθεί τις τελευταίες ώρες το θέατρο του παραλόγου για τα περί συναίνεσης και τις δηλώσεις όχι μόνο των πολιτικών Αρχηγών, αλλά και των συζητήσεων των απλών βουλευτών ...
Όποιος παρακολουθεί τις τελευταίες ώρες το θέατρο του παραλόγου για τα περί συναίνεσης και τις δηλώσεις όχι μόνο των πολιτικών Αρχηγών, αλλά και των συζητήσεων των απλών βουλευτών στα διάφορα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, εύκολα εξάγει το συμπέρασμα, ότι μόνο σε πνεύμα συναίνεσης δεν γίνονται αυτές οι συζητήσεις. Η αλήθεια είναι μόνο μία! Απρόθυμα και κυρίως με καχυποψία της κάθε πλευράς προς την άλλη, οι «ηγέτες» μας οδηγούνται σε «συναίνεση», μόνο και μόνο, γιατί έτσι το απαιτούν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικάνοι! Ουδείς άλλος λόγος οδήγησε εκεί τις εξελίξεις και αυτό ..φοβόμαστε, πως όταν γίνει το «ταμείο», θα μας οδηγήσει και στις σχετικές συνέπειες, που μία ανειλικρινής και απρόθυμη «συναίνεση» μπορεί να προκαλέσει. Η «συναίνεση» είναι μία «καραμέλα» που πιπιλίζεται απ’ όλους τους «πατριώτες» πολιτικούς μας, ότι αυτό γίνεται για το καλό του Έθνους και μόλις βρεθούν ενώπιος – ενωπίω μόνο μαχαίρια που δεν βγαίνουν. Απλά έχουμε απωλέσει προ πολλού την Εθνική μας Ανεξαρτησία και αυτό συμβαίνει μόνο και μόνο γιατί αυτά τα κελεύσματα έλαβαν αμφότεροι από το εξωτερικό και όχι γιατί οι ίδιοι το πιστεύουν. Μία λοιπόν κυβέρνηση μίας τέτοιας «συναίνεσης», αναρωτιόμαστε πραγματικά αν θα μας οδηγήσει σε οφέλη! Ο λαός παραγκωνίστηκε, ο λαός και πάλι δεν ρωτήθηκε και πάλι στον λαό επιβάλλονται με το λογοπαίγνιο της «συναίνεσης».