Από τις «παιδουπόλεις» της Φρειδερίκης στα ορφανοτροφεία του Παπαδήμιου

Ζούμε ξανά ημέρες του 50΄στην χώρα μας, σχεδόν σε όλες τις μορφές που είχε εκείνη η εποχή. Μία από τις αμαρτίες της εποχής ήταν οι «παιδουπόλεις»...
Ζούμε ξανά ημέρες του 50΄στην χώρα μας σχεδόν σε όλες τις μορφές που είχε εκείνη η εποχή. Μία από τις αμαρτίες της εποχής ήταν οι «παιδουπόλεις» και τα παρθεναγωγεία του Βασιλικού Ιδρύματος Πρόνοιας της Φρειδερίκης, η οποία άρπαζε τα παιδιά των εξορισθέντων κομμουνιστών και τα έκλεινε σε ιδρύματα, για να τα «προστατέψει», να τα φέρει ξανά στον σωστό δρόμο και στο τέλος τα ανήλικα να τα πουλήσει σε άτεκνα ζευγάρια της Αμερικής και τις ενήλικες πλέον κοπέλες να τις στείλει για νύφες σε εργένηδες ομογενείς των Η.Π.Α. Σήμερα, έχουμε ένα άλλου είδους ανάλγητο και ευκαιριακό κράτος. Η βία και πάλι η ίδια! Φτώχεια, ανέχεια, πείνα! Τόση πείνα που οι 300 κλεισμένοι, χορτασμένοι και φυλαγμένοι μέσα στα Ανάκτορα του Όθωνα, στην συμβολή των Λεωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας και Βασιλίσσης Αμαλίας, αδυνατούν να αντιληφθούν. Κάθε ημέρα γεννιούνται και κυκλοφορούν στους δρόμους νέοι «Άθλιοι», που θα ενέπνεαν ξανά και ξανά τον Ουγκώ. Σύμφωνα και με δημοσίευμα της εφημερίδας «Έθνος», «απελπισμένες οικογένειες προσέρχονται καθημερινά στους δικαστικούς λειτουργούς, ζητώντας να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους στέγη και ένα πιάτο φαγητό σε κάποιο ίδρυμα, μέχρι να ορθοποδήσουν. Κρατώντας σφιχτά στην αγκαλιά της ένα μικρό αγοράκι, η νεαρή μητέρα μπήκε δειλά - δειλά στο γραφείο της Εισαγγελίας Ανηλίκων της Αθήνας, χαμήλωσε το βλέμμα της στο πάτωμα και με φωνή που μόλις ακουγόταν είπε: «Kύριε εισαγγελέα, πάρτε το παιδί μου και βάλτε το σε ίδρυμα. Δεν έχω ούτε για το γάλα του»! Οι περισσότεροι που φτάνουν στο σημείο να αφήσουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα ζητούν από τον εισαγγελέα να φιλοξενηθούν προσωρινά εκεί και να μη δοθούν για υιοθεσία, ώστε μόλις καταφέρουν οι ίδιοι να ξεπεράσουν τη φτώχεια και να σταθούν στα πόδια τους, να μπορέσουν να τα ξαναπάρουν πίσω…». Τότε, όπως και σήμερα, οι οικογένειες δέχονται τα μεγαλύτερα πλήγματα! Τότε, όπως και σήμερα, μανάδες αποχωρίζονται από τα παιδιά τους, είτε γιατί τα στέλνουν να τους τα θρέψει η πρόνοια, είτε γιατί τα μεγαλύτερα ξενιτεύονται στην Αυστραλία, στο Καναδά και την Αμερική για να ζήσουν εκείνα και οι δικοί τους! Για όλα αυτά πρέπει εμείς τώρα να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους πολιτικούς από την μεταπολίτευση και μετά και να είμαστε περήφανοι που η «Δημοκρατία» επανήλθε στον τόπο μας! Λάθος και πάλι λάθος! Ουδέποτε επέστρεψε, Δημοκρατία, ουδέποτε επέστρεψε Ελευθερία, ουδέποτε επέστρεψε Ισονομία και Αξιοκρατία! Οι μόνοι που επέστρεψαν ήταν οι ευτραφείς «εξορισμένοι» των Παρισίων αγωνιστές και έγιναν, χάρη σε εμάς, ακόμα πιο ευτραφείς! Πέσαμε στην παγίδα τους, τους παρακαλέσαμε για μια δουλειά και τους ψηφίσαμε και τους ξαναψηφίσαμε και τώρα... απλά πληρώνουμε με το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας!