Δολοφονία Ρόδος: Κάποιοι σκότωσαν τη νεαρή κοπέλα, δυο και τρεις φορές

Δολοφονία Ρόδος: Ο Κώστας Τσιτούνας γράφει για…

Καιρός τώρα: Χιονίζει στην Πάρνηθα - Δείτε live εικόνα

Ξεκίνησε και πάλι η χιονόπτωση στο μεγαλύτερο…

Τσίπρας στη Βουλή: Καλό κουράγιο στους βουλευτές της ΝΔ που θα ψηφίσουν «Ναι σε όλα»

Για αποκατάσταση αδικιών που γέννησε η σκληρή…

ΕΣΡ: Σε ποιο κανάλι πέφτει «μαύρο» για μία μέρα

Τα μέλη του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου αποφάσισαν…

«Αν όλα πάνε καλά»: Αυτό είναι το χρονοδιάγραμμα ψήφισης της Συμφωνίας των Πρεσπών στα Σκόπια

Με την ολοκλήρωση, χθες, (10/12) της δημόσιας…

Πέθανε ο ζωγράφος και λογοτέχνης Κώστας Λαχάς

Πέθανε ο ζωγράφος και λογοτέχνης Κώστας Λαχάς

Την τελευταία του πνοή άφησε ο Κώστας Λαχάς , ο εμβληματικός εικαστικός και λογοτέχνης της Θεσσαλονίκης ο οποίος και κηδεύτηκε την Τρίτη (9/12/2014) σε στενότατο οικογενειακό κύκλο, μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.

Ο «πλους ονείρου» του, που ξεκίνησε 78 χρόνια πρίν στις όχθες του Εχέδωρου, ολοκληρώθηκε χθες στις 4 το απόγευμα, στα κοιμητήρια της Θέρμης στη Θεσσαλονίκη.

Γεννημένος στο 1936 στο Κάτω Θεοδωράκι του νομού Κιλκίς από γονείς πρόσφυγες από τον Πόντο, ο Κώστας Λαχανίδης (το Λαχάς ηταν καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο), ζούσε από το 1960 μόνιμα στη Θεσσαλονίκη . Το Νοέμβριο του 1962 οργάνωσε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης και δυο χρόνια αργότερα κυκλοφόρησε συλλογή πεζογραφημάτων με τον τίτλο «Πεδίον οσφρήσεως». Ακολούθησε στα 1986 το πεζογράφημα «Μετοίκασμα , μεταίσθημα», το 1994 τα πεζά «Ασκήσεις επί αμμοδόχου» (τιμήθηκε γι’ αυτό το έργο του με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος), ενώ το 1998 κυκλοφόρησε απο το ραδιοφωνικό σταθμό «9.58» της ΕΡΤ-3 «Πλούς ονείρου - Από τον Εχέδωρο στο Θερμαικό» (αυτοβιογραφικό κείμενο απο σειρά εκπομπών του).

Σπούδασε οικονομικά στο ΑΠΘ, θέατρο (στο Θέατρο Τέχνη του Κάρολου Κούν - ερμήνευσε μάλιστα ρόλους στο θέατρο αλλά και σε ταινίες του πρόωρα χαμένου ποιητικού κινηματογραφιστή της Θεσσαλονίκης- το Τάκη Κανελλόπουλου).

Εργάστηκε διαδοχικά στην «Τέχνη», στη γραμματεία του Κ.Θ.Β.Ε., στη γραμματεία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου, επίσης ως ιατρικός επισκέπτης φαρμακευτικής εταιρείας (την περίοδο της Χούντας) και ως καλλιτεχνικός συντάκτης στις εφημερίδες «Μακεδονική Ώρα» και «Θεσσαλονίκη». Από το 1972 ίδρυσε και διεύθυνε έως το 1986 τη γκαλερί «Κοχλίας», την πρώτη επαγγελματικά οργανωμένη αίθουσα τέχνης στη Θεσσαλονίκη. Από το 1987 έως το 1995 ήταν διευθυντής του Βελλίδειου Πολιτιστικού Κέντρου. Κείμενά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.

«Δεν είναι εύκολη πόλη η Θεσσαλονίκη. Όσο ανοιχτή φαίνεται, άλλο τόσο είναι και κλειστή. Και είναι ένα σύνδρομο από το οποίο πρέπει να βρει τον τρόπο να απελευθερωθεί αυτή η πόλη από τον ίδιο τον εαυτό της. Είναι ένα σύνδρομο, το οποίο πρέπει να το αποδιώξει η Θεσσαλονίκη από πάνω της, κυρίως από μέσα της. Εννοώ, όχι μόνο όσα συμβαίνουν κυρίως στους χώρους τους καλλιτεχνικούς και τούς πνευματικούς, όπου εκεί ανθοφορεί, έτσι κι αλλιώς, μια σαρκοβόρα διάθεση, αλλά και ένα έλλειμμα κοινωνικής αποδοχής υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους που ασχολούνται με την τέχνη και τα γράμματα σ' αυτή την πόλη, ούτε και βρίσκουν τις καλύτερες και αμεσότερες, τις πιο αποτελεσματικές επικοινωνίες μεταξύ τους.

Εκεί είναι που γίνεται χαμός. Μικροψυχίες, μικροχαρές και άφθονος φθόνος. Το κοινό της πόλης, ο κόσμος της είναι ανοιχτός. Η πόλη έχει ανάγκη να βρει τα δικά της μέτρα, αναδεικνύοντας αυτό που δικαιωματικά της ανήκει, χωρίς να γίνεται κακέκτυπο κανενός, μέσα στις δυνατότητές της και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της που πηγάζει από εντόπια νταμάρια, που είναι ταυτόχρονα και διεθνή. Τουλάχιστον Βαλκάνια είναι...» έγραφε στον αυτοβιογραφικό του «Πλου ονείρου...».

Η τελευταία του «δημόσια» λογοτεχνική κατάθεση ήταν προ 20ετίας σχεδόν με την συμμετοχή του (έγραψε τους στίχους για τρία τραγούδια ) στο δίσκο «Στου αιώνα την παράγκα» που μελοποίησε ο Θάνος Μικρούτσικος.