Στέλλα Μαρεντάκη: Από το υπόγειο του σπιτιού της... πρωταθλήτρια Ευρώπης στο Τάε κβον ντο
Η Στέλλα Μαρεντάκη ανέβηκε στην κορυφή της Ευρώπης, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στα -67κ. στο επετειακό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τάε κβον ντο που διεξήχθη στο Μόναχο, 50 χρόνια μετά την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας του αθλήματος.
Η Ελληνίδα αθλήτρια πανηγύρισε τον πρώτο μεγάλο τίτλο της σε επίπεδο γυναικών, επιβεβαιώνοντας την ανοδική πορεία της και δείχνοντας ότι βρίσκεται σε τροχιά επίτευξης του μεγάλου στόχου της, που είναι η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028.
Η Μαρεντάκη πραγματοποίησε εξαιρετική πορεία μέχρι τον τελικό. Στον γύρο των "16" επικράτησε με 2-0 της Τουρκάλας Ιζίλ Ζαφέρ, ενώ στη συνέχεια ξεπέρασε το εμπόδιο της Κροάτισσας Ντόρις Πόλε στα προημιτελικά. Στον ημιτελικό νίκησε με 2-0 τη Σέρβα αργυρή Ολυμπιονίκη Αλεξάντρα Πέρισιτς κι εξασφάλισε τη θέση της στον μεγάλο τελικό.
Κυριαρχία στον τελικό
Απέναντι στην αθλήτρια από την Ουγγαρία Λουάνα Μάρτον, η Ελληνίδα πρωταθλήτρια μπήκε δυνατά στον αγώνα και πήρε από νωρίς προβάδισμα στο σκορ.
Παρά την προσωρινή ισοφάριση, κυριάρχησε πλήρως στον πρώτο γύρο και τον κατέκτησε με 16-6. Στον δεύτερο γύρο συνέχισε στον ίδιο ρυθμό και με εντυπωσιακή εμφάνιση έφτασε στο 29-4, «κλειδώνοντας» το χρυσό μετάλλιο με 2-0.
«Αισθάνομαι πολύ όμορφα που κατάφερα να ακούσουμε τον Εθνικό μας Ύμνο και να φτάσω στο πρώτο σκαλί του βάθρου», είπε στο Newsbomb.gr, εκφράζοντας τη συγκίνησή της για τη μεγάλη επιτυχία.
Η πρωταθλήτρια τονίζει ότι πίστευε πολύ στον εαυτό της, ακόμη και απέναντι σε αθλήτριες υψηλού επιπέδου, και εξηγεί πως η συγκέντρωση ήταν το «κλειδί» για να φτάσει στη νίκη. «Οι γονείς μου, μού είπαν ότι είναι πολύ περήφανοι για εμένα και ότι θα συνεχίσουν να με στηρίζουν όπως πάντα», αναφέρει, ενώ προσθέτει πως και ο προπονητής της ήταν ιδιαίτερα χαρούμενος, καθώς η δουλειά που έχουν κάνει απέφερε καρπούς.
Η ίδια σημειώνει ότι ασχολείται από 5,5 ετών με το Τάε κβον ντο και πλέον, στα 19 της χρόνια, βλέπει τους κόπους της να δικαιώνονται, έχοντας ήδη κατακτήσει τρία χρυσά μετάλλια την φετινή χρονιά.
«Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι το όνειρό μου»
«Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ο βασικότερός μου στόχος, είναι το όνειρό μου από τότε που ήμουν παιδί», λέει η Μαρεντάκη, ξεκαθαρίζοντας ότι θα κάνει τα πάντα για να εξασφαλίσει μία θέση και μία διάκριση.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι επόμενος στόχος της είναι το Grand Prix στη Ρώμη, όπου θα συμμετάσχουν οι 32 κορυφαίοι αθλητές του κόσμου, με την ίδια να θέλει ένα ακόμη μετάλλιο.
Αναφέρεται επίσης στην καθημερινότητά της, εξηγώντας ότι προπονείται σχεδόν δύο φορές την ημέρα, ενώ σε περιόδους προετοιμασίας οι προπονήσεις φτάνουν τις τρεις και είναι ιδιαίτερα απαιτητικές.
«Το Τάε κβον ντο ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά»
«Το Τάε κβον ντο ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Δεν θα το άλλαζα ποτέ», τονίζει, εξηγώντας ότι το άθλημα την εκφράζει πλήρως.
Η πρωταθλήτρια υπογραμμίζει πως μέσα από το Τάε κβον ντο καλλιεργούνται αξίες όπως ο σεβασμός και η κατανόηση, ενώ παράλληλα ενισχύεται η ψυχική δύναμη που χρειάζεται όχι μόνο στον αθλητισμό αλλά και στη ζωή.
Όπως λέει, η κατηγορία των -67 κιλών είναι ιδιαίτερα απαιτητική, με έντονο ανταγωνισμό, καθώς όλες οι αθλήτριες δουλεύουν εξίσου σκληρά.
Από το υπόγειο… στην κορυφή της Ευρώπης
Η ίδια περιγράφει την πορεία της μέχρι την επιτυχία, τονίζοντας ότι στον ημιτελικό ακολούθησε πιστά το πλάνο του προπονητή της, κάτι που της έδωσε τη νίκη απέναντι σε μία αργυρή Ολυμπιονίκη.
«Το πλάνο που βγάλαμε με τον προπονητή μου λειτούργησε πολύ καλά», λέει για τον τελικό, εξηγώντας ότι η εμφάνισή της ξεπέρασε ακόμη και τις προσδοκίες της.
Παράλληλα, στέλνει μήνυμα στους νεότερους αθλητές, τονίζοντας ότι το πιο σημαντικό είναι να πιστεύουν στον εαυτό τους και να μην τα παρατούν στις δυσκολίες.
«Για πάρα πολλά χρόνια προπονούμουν στο υπόγειο του σπιτιού μου, χωρίς συναθλητές και χωρίς εξοπλισμό», αποκαλύπτει, περιγράφοντας τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να φτάσει στην κορυφή.
Η στιγμή της ανάκρουσης του Εθνικού Ύμνου
«Όταν άκουσα τον Εθνικό Ύμνο ανατρίχιασα ολόκληρη», λέει συγκινημένη, περιγράφοντας τη στιγμή της απονομής.
Η Στέλλα Μαρεντάκη καταλήγει λέγοντας πως ένιωσε τεράστια υπερηφάνεια, καθώς, όπως σημειώνει, «ένιωσα ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο σημείο που της αξίζει να βρίσκεται».
