26 χρόνια Πούτιν: Ο «τσάρος» που άλλαξε τη Ρωσία (και τον κόσμο) και τα 7 άγνωστα πράγματα γι' αυτόν

Στις 31 Δεκεμβρίου του 1999, ο τότε πρόεδρος της Ρωσίας Μπόρις Γιέλτσιν βγήκε στο ραδιόφωνο για να ανακοινώσει αιφνιδιαστικά στους συμπατριώτες του ότι εγκαταλείπει την εξουσία και παραδίδει τη σκυτάλη στον μέχρι τότε άγνωστο πρωθυπουργό του, Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ο πρώτος μετασοβιετικός ηγέτης της Ρωσίας ήταν γνωστός για τις ξαφνικές του αποφάσεις, από τη διαταγή στα τανκς να επιτεθούν στο εξεγερμένο κοινοβούλιο για να συντρίψει τους πολιτικούς του αντιπάλους, μέχρι τη διεύθυνση μιας στρατιωτικής ορχήστρας στη Γερμανία, υπό την επήρεια αλκοόλ. Κράτησε ωστόσο για το τέλος μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις του.

«Φεύγω. Έκανα ό,τι μπορούσα», είπε την επόμενη ο Γέλτσιν, μπερδεύοντας τα λόγια του σε μια τηλεοπτική ομιλία την Πρωτοχρονιά το 1999, καθώς ο κόσμος ετοιμαζόταν να γιορτάσει τη νέα χιλιετία. Ο τότε ηγέτης της Ρωσίας είχε ακόμη μισό χρόνο μέχρι τη λήξη της δεύτερης θητείας του και κανείς δεν περίμενε ότι θα παραιτηθεί νωρίς. «Γιατί να παραμείνουμε στην εξουσία όταν η χώρα έχει έναν ισχυρό ηγέτη που μπορεί να γίνει πρόεδρος, έναν άνθρωπο στον οποίο σχεδόν όλοι οι Ρώσοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους για το μέλλον;» είπε, αναγνωρίζοντας τον πόνο που προκάλεσε στους Ρώσους η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.

Ο ισχυρός ηγέτης στον οποίο αναφερόταν ήταν ένας πολιτικός σχετικά άγνωστος στους Ρώσους: ένας πρώην αξιωματούχος της KGB ονόματι Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος συμπληρώνει φέτος 26 χρόνια στο τιμόνι της Ρωσίας, τόσο ως πρόεδρος όσο και κατά τη διάρκεια μιας ενδιάμεσης τετραετίας (2008-2012), ως πανίσχυρος πρωθυπουργός.

Όταν ο πύργος του ρολογιού του Κρεμλίνου χτύπησε για την Πρωτοχρονιά, ο πρόεδρος Πούτιν συμπλήρωσε 26 χρόνια στην εξουσία και πλησίασε λίγο περισσότερο στο να ξεπεράσει τον Ιωσήφ Στάλιν ως ο μακροβιότερος ηγέτης της Ρωσίας από την τσαρική εποχή. Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και με τον Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ να του τείνει χείρα φιλίας, ο Πούτιν εξακολουθεί να κάνει το δικό του παιχνίδι και να επιβάλλει τους όρους του, ενισχυμένος σημαντικά από τον πόλεμο στο Ιράν και την άνοδο των τιμών του πετρελαίου.

«Η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία της συνείδησης, η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και τα δικαιώματα ιδιοκτησίας, αυτές οι θεμελιώδεις αρχές μιας πολιτισμένης κοινωνίας θα προστατεύονται από το κράτος», υποσχέθηκε ο Πούτιν, καθώς απευθυνόταν στο έθνος για πρώτη φορά ως πρόεδρος. Ήταν μια υπόσχεση που θα αθετούσε επανειλημμένα τις επόμενες δεκαετίες, καθώς οδηγούσε τη Ρωσία σε μια σπειροειδή αντιπαράθεση με τη Δύση και βύθιζε τη χώρα του σε ένα κύμα τρομοκρατίας -όπως του καταλογίζουν οι επικριτές του.

Σήμερα η παραμονή του Πούτιν στην εξουσία φαίνεται πιο εξασφαλισμένη από ποτέ. Ούτε οι τεράστιες απώλειες που έχει υποστεί ο ρωσικός στρατός για μια τόσο μέτρια πρόοδο, ούτε οι αυξανόμενες οικονομικές δυσκολίες που προκαλούνται από τις δυτικές κυρώσεις, δείχνουν κανένα σημάδι ότι ο Πούτιν θα πειστεί να συμβιβαστεί στον τελικό του στόχο, να αναγκάσει το Κίεβο να επιστρέψει στην τροχιά της Μόσχας. Στο εσωτερικό, το πολιτικό τοπίο της Ρωσίας έχει καθαριστεί από τους πολιτικούς του αντιπάλους, μετά τον θάνατο του δημοφιλέστερου ηγέτη της αντιπολίτευσης, του Αλεξέι Ναβάλνι. Και η οικονομία έχει «αντέξει» στα πολλαπλά σοκ των δυτικών κυρώσεων, μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία.

Η εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου πάνω από το όριο των 100 δολαρίων ανά βαρέλι, μετά τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά ιρανικών υποδομών, προσφέρει επιπλέον στον Πούτιν την απρόσμενη οικονομική διέξοδο που χρειαζόταν για τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία. Ενώ η ρωσική οικονομία βρισκόταν υπό ασφυκτική πίεση λόγω των κυρώσεων, των ελλείψεων εργατικού δυναμικού και των υψηλών επιτοκίων, η νέα κρίση στη Μέση Ανατολή μετατρέπεται σε στρατηγικό πλεονέκτημα για το Κρεμλίνο. Μόνο τις πρώτες δύο εβδομάδες του Μαρτίου, η Ρωσία έχει κερδίσει περίπου 7 δισεκατομμύρια δολάρια από την πώληση ορυκτών καυσίμων μετά την έναρξη του πολέμου, σύμφωνα με ανάλυση του Κέντρου Έρευνας για την Ενέργεια και τον Καθαρό Αέρα (CREA).

«Έσωσα τη Ρωσία από τη δυτική κυριαρχία»

Στις 26 Μαρτίου του 2000 ο Πούτιν κέρδιζε τις (πρώτες) προεδρικές εκλογές με ποσοστό 53.4% των ψήφων. Ήταν από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία της σύγχρονης Ρωσίας, αφού ήταν η πρώτη φορά, που η εναλλαγή στην εξουσία γινόταν με όρους φιλελεύθερης δημοκρατίας, δηλαδή μέσω εκλογών.

Καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν τις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, ο Πούτιν επιμένει στις κόκκινες γραμμές του και είναι βέβαιος ότι ο Λευκός Οίκος έχει υιοθετήσει τον τρόπο σκέψης του. «Πιστεύει ότι τα πράγματα πηγαίνουν όπως τα θέλει. Ο Πούτιν θέλει έναν κόσμο στον οποίο η Μόσχα και η Ουάσινγκτον αποφασίζουν για τα ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας, με τις ίδιες τις ευρωπαϊκές χώρες, ειδικά την Ουκρανία, να έχουν ελάχιστη ή καθόλου επιρροή στο θέμα» γράφει ο Τζέιμς Ρότζερς, συγγραφέας του βιβλίου « Η Επιστροφή της Ρωσίας» , ενός βιβλίου για τις σχέσεις της Ρωσίας με τη Δύση από τη δεκαετία του 1990.

Ο Ρώσος πρόεδρος άλλωστε έχει ποντάρει τα πάντα στον πόλεμο στην Ουκρανία: Έθεσε την οικονομία της χώρας του σε πολεμική βάση. Σφυρηλάτησε στενότερες συμμαχίες με τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν για να διατηρήσει τη λειτουργία της πολεμικής μηχανής. Και βρέθηκε στη λίστα καταζητούμενων του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, όλα για την επιδίωξη του μαξιμαλιστικού στόχου να επιβάλει τη θέλησή του στην Ουκρανία.

«Ο Πούτιν τον οποίο συνάντησα με τον οποίο δημιουργήσαμε ένα Συμβούλιο ΝΑΤΟ-Ρωσίας, είναι πολύ διαφορετικός από αυτόν τον σχεδόν μεγαλομανή αυτή τη στιγμή», θυμάται ο πρώην αρχηγός του ΝΑΤΟ Λόρδος Ρόμπερτσον το 2023. «Ο άνθρωπος που στάθηκε δίπλα μου τον Μάιο του 2002, ακριβώς δίπλα μου, και είπε ότι η Ουκρανία είναι ένα κυρίαρχο και ανεξάρτητο εθνικό κράτος που θα παίρνει τις δικές του αποφάσεις για την ασφάλεια, είναι τώρα ο άνθρωπος που λέει ότι [η Ουκρανία] δεν είναι εθνικό κράτος.

«Νομίζω ότι έχει μια τεράστια φιλοδοξία για τη χώρα του. Η Σοβιετική Ένωση αναγνωρίστηκε ως η δεύτερη υπερδύναμη στον κόσμο. Η Ρωσία δεν μπορεί να διεκδικήσει δάφνες προς αυτή την κατεύθυνση. Και νομίζω ότι αυτό συντρίβει τον εγωισμό του». Αυτή είναι μια πιθανή εξήγηση για την αλλαγή που είδαμε στον Πούτιν: η φλογερή του φιλοδοξία να «Κάνει τη Ρωσία Μεγάλη ξανά» (και να αναπληρώσει αυτό που πολλοί αντιλαμβάνονται ως ήττα της Μόσχας στον Ψυχρό Πόλεμο) έβαλε τη Ρωσία σε μια αναπόφευκτη πορεία σύγκρουσης με τους γείτονές της – και με τη Δύση.

Λίγα λόγια για τον Πούτιν

Ο Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου του 1952 στο Λένινγκραντ της Σοβιετικής Ένωσης (σήμερα Αγία Πετρούπολη). Ήταν ο μικρότερος από τα τρία παιδιά του Βλαντιμίρ Σπιριντόνοβιτς Πούτιν (1911-1999) και της Μαρίας Σελόμοβα (1911-1998). Ο πατέρας του ήταν χαμηλόβαθμος στρατιωτικός και η μητέρα του εργάτρια σε εργοστάσιο. Ο παππούς του Σπυρίδων Πούτιν ήταν προσωπικός σεφ τόσο του Λένιν όσο και του Στάλιν, σύμφωνα με τον εγγονό του.

Ο νεαρός Βλαντιμίρ σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ, όπου ένας από τους καθηγητές του ήταν ο Ανατόλι Σόμπτσακ, αργότερα ένας από τους κορυφαίους μεταρρυθμιστές πολιτικούς της περιόδου της περεστρόικα. Μετά την αποφοίτησή του, υπηρέτησε για 15 χρόνια ως αξιωματικός πληροφοριών της KGB, τα έξι από τα οποία στη Δρέσδη της τότε Ανατολικής Γερμανίας. Τον Ιούλιο του 1983 παντρεύτηκε τη φιλόλογο και αεροσυνοδό Λιουντμίλα Σκρέμπνεβα, με την οποία απέκτησε δύο κόρες. Το ζευγάρι χώρισε το 2014.

Το 1990 ο Πούτιν έφυγε την KGB με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη κι επέστρεψε στη Ρωσία, όπου προσελήφθη ως αναπληρωτής πρύτανης του Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ με ευθύνη τις εξωτερικές σχέσεις του ιδρύματος. Λίγο αργότερα έγινε σύμβουλος του Σόμπτσακ, του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου δημάρχου της Αγίας Πετρούπολης. Κέρδισε γρήγορα την εμπιστοσύνη του κι έγινε γνωστός ευρύτερα για τις διοικητικές του ικανότητες. Μέχρι το 1994 είχε ανέβει στη θέση του αντιδημάρχου.

Το 1996 εγκαταστάθηκε στη Μόσχα και εντάχθηκε στο επιτελείο του προέδρου Μπόρις Γέλτσιν, ως αναπληρωτής προσωπάρχης του Κρεμλίνου. Τον Ιούλιο του 1998, ο πρόεδρος Γέλτσιν τον διόρισε επικεφαλής της FSB (διαδόχου της KGB) και λίγο αργότερα έγινε γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ο Γέλτσιν, ο οποίος αναζητούσε τον διάδοχό του, διέκρινε τα προσόντα του Πούτιν και τον διόρισε τελικά πρωθυπουργό το 1999.

Κουρασμένο από την αλλοπρόσαλλη διακυβέρνηση του Γέλτσιν τα προηγούμενα χρόνια, το ρωσικό κοινό εκτίμησε την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά του και του έδωσε τη νίκη στις προεδρικές εκλογές του 2000, από τον πρώτο γύρο. Ο Πούτιν ανέλαβε τα ηνία της Ρωσίας σε μια δύσκολη περίοδο για τη χώρα, μετά την παρατεταμένη ύφεση της δεκαετίας του ‘90

Κατάφερε, να ανατάξει τη ρωσική οικονομία και να τη θέσει σε τροχιά ανάπτυξης και επανεξελέγη άνετα με το 71,9% των ψήφων στις προεδρικές εκλογές της 14ης Μαρτίου του 2004. Στις βουλευτικές εκλογές του 2007, το κόμμα του «Ενωμένη Ρωσία» κέρδισε τη συντριπτική πλειοψηφία των εδρών. Αν και η εκλογική διαδικασία αμφισβητήθηκε από διεθνείς παρατηρητές και το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσίας, η ευρεία νίκη του επιβεβαίωσε την απήχησή του στο εκλογικό σώμα. Μία πρόβλεψη στο Σύνταγμα της Ρωσίας ανάγκασε τον Πούτιν να μην διεκδικήσει τρίτη συνεχόμενη θητεία το 2008 και να επιλέξει ως διάδοχό του τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο οποίος τον πρότεινε με τη σειρά του ως πρωθυπουργό της χώρας.

Στις 4 Μαρτίου 2012 εξελέγη για τρίτη θητεία ως πρόεδρος της Ρωσίας με το 64,3% των ψήφων. Κατά τη διάρκεια της 26ετούς διακυβέρνησης του Πούτιν, η Ρωσία βρισκόταν σε πόλεμο, φανερά ή κρυφά, για 21 χρόνια. Η πρώτη θητεία του συνέπεσε με την έναρξη του Δεύτερου Πολέμου της Τσετσενίας, ο οποίος προοριζόταν να είναι σύντομος αλλά διήρκεσε 10 βίαια χρόνια. Το 2014, κατά τη διάρκεια της τρίτης θητείας του Πούτιν, η Ρωσία εισέβαλε και προσάρτησε την Κριμαία, και η αρχικά κρυφή υποστήριξη προς τις αυτονομιστικές δυνάμεις στην ανατολική Ουκρανία σταδιακά έγινε φανερή, οδηγώντας στην πλήρη εισβολή του Φεβρουαρίου 2022. Παράλληλα με αυτές τις δύο ένοπλες συγκρούσεις, έλαβε χώρα ο Ρωσο-Γεωργιανός πόλεμος το 2008, ενώ από το 2015 η Ρωσία έχει αναπτύξει στρατιωτικές δυνάμεις στη Συρία.

Από το 2022 η προαναφερθείσα σύγκρουση με την Ουκρανία έχει μετατραπεί σε γενικευμένο πόλεμο. Σκοπός αυτής της επέμβασης, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η προστασία των ρωσικών και ρωσόφωνων μειονοτήτων, καθώς και η αποστρατιωτικοποίηση και «αποναζιστικοποίηση» της Ουκρανίας. Αναλυτές, δημοσιογράφοι και ερευνητές ισχυρίζονται ότι αιτία των πολέμων ήταν και είναι, η αντίληψη της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής, όσον αφορά στη σφαίρα επιρροής της χώρας, καθώς και η επέκταση του ΝΑΤΟ μέσα σε αυτή τη σφαίρα.

Mπορεί να παραμείνει στην εξουσία ως το 2036

Η εισβολή στην Ουκρανία αντιμετωπίστηκε δυναμικά τόσο από τις χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και από μεμονωμένες χώρες, που επέβαλλαν σειρά κυρώσεων στη Ρωσία, ενώ παρείχαν στρατιωτικό εξοπλισμό στην Ουκρανία. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, ο Πούτιν έχει επικριθεί για την αυταρχική διακυβέρνηση και την καταπάτηση των πολιτικών ελευθεριών στη χώρα του, καθώς και για μία σειρά από παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και υψηλά επίπεδα διαφθοράς.

Ο μετασχηματισμός της Ρωσίας κατά τη διάρκεια αυτών των 26 ετών ήταν θεμελιώδης. Μια σειρά από δείκτες μπορούν να βοηθήσουν στη μέτρηση της οικονομικής της εξέλιξης, της αύξησης των στρατιωτικών δαπανών, της δημογραφικής της παρακμής, της επιδείνωσης διαφόρων κατατάξεων όσον αφορά την ελευθερία και τη διακυβέρνηση, καθώς και της αυξανόμενης ανισότητας. Σε μια στροφή προς τα ανατολικά, η Κίνα έχει γίνει επίσης, ο κύριος εμπορικός εταίρος της Ρωσίας, παρέχοντάς της μια κρίσιμη οικονομική και διπλωματική σανίδα σωτηρίας από το 2022. Ο Πούτιν, σήμερα 73 ετών, ανακηρύχθηκε Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας για πέμπτη θητεία το 2024, αφού έλαβε πάνω από το 88% των ψήφων σε αυτό που θεωρήθηκε ως μια ακόμη τελετουργική εκλογική επίδοση. Σύμφωνα με τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που εισήχθησαν το 2020, μπορεί να παραμείνει στην εξουσία έως το 2036.

Ο Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς αλλά και από τους πιο αμφιλεγόμενους ηγέτες του καιρού μας. Το 2007 ανακηρύχθηκε «Πρόσωπο της Χρονιάς» από το περιοδικό Time, ενώ από το 2013 ως το 2016 βρισκόταν στο Νο.1 της λίστας του περιοδικού Forbes με τα «ισχυρότερα πρόσωπα του κόσμου». Αν συνυπολογίσουμε τόσο την προεδρία του όσο και την πρωθυπουργία του, ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι ο δεύτερος μακροβιότερος ηγέτης στην Ευρώπη, μετά τον πρόεδρο της Λευκορωσίας, Αλεξάντερ Λουκασένκο.

Μακριά από τη δημόσια εικόνα του, ο Πούτιν έχει ζήσει μια ζωή γεμάτη ακραίες καταστάσεις: Μεγάλωσε στη φτώχεια στην Αγία Πετρούπολη των δεκαετιών του 1950 και του 1960, για παράδειγμα, αλλά πλέον κατοικεί σε παλάτια άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων. Και η προσωπικότητά του χαρακτηρίζεται επίσης από αντιθέσεις. Ο Πούτιν ήταν αξιωματικός της KGB κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και ισχυρίζεται ότι έχει μαύρη ζώνη στο τζούντο, ωστόσο δηλώνει επίσης ειλικρινή αγάπη για τα ζώα και λατρεία των Beatles. Ακολουθούν ορισμένα σχετικά άγνωστα στοιχεία για τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

1. Μεγάλωσε στη φτώχεια

Οι γονείς του Πούτιν παντρεύτηκαν στα 17 τους. Οι καιροί ήταν δύσκολοι: Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου , ο πατέρας του τραυματίστηκε και τελικά έμεινε ανάπηρος από μια χειροβομβίδα, και κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Λένινγκραντ, η μητέρα του παγιδεύτηκε και παραλίγο να πεθάνει από την πείνα. Πριν γεννηθεί ο Πούτιν τον Οκτώβριο του 1952 πέθαναν δύο από τα αδέρφια του, ο Βίκτορ και ο Άλμπερτ κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Λένινγκραντ και σε βρεφική ηλικία, αντίστοιχα. Μετά τον πόλεμο, ο πατέρας του Πούτιν έπιασε δουλειά σε εργοστάσιο και η μητέρα του σκούπιζε δρόμους. Η οικογένεια ζούσε σε ένα κοινόχρηστο διαμέρισμα με αρκετές άλλες οικογένειες, με αρουραίους και χωρίς ζεστό νερό.

2. Δεν ήταν πρότυπο μαθητή

Στην ένατη τάξη, ο Πούτιν επιλέχθηκε να φοιτήσει στο Σχολείο Νο. 281 του Λένινγκραντ, το οποίο δεχόταν μόνο τους πιο λαμπρούς μαθητές της πόλης. Μια ρωσική ταμπλόιντ φέρεται αργότερα να βρήκε το βαθμολογικό τετράδιο του Πούτιν. Ανέφερε ότι ο Πούτιν «πετούσε γόμες στα παιδιά», «δεν έκανε τις εργασίες του στα μαθηματικά», «συμπεριφερόταν άσχημα στο μάθημα τραγουδιού» και «μιλούσε στην τάξη». Επιπλέον, τον έπιαναν να αντιγράφει σημειώσεις, ενώ συχνά μάλωνε με τον καθηγητή γυμναστικής του και μεγαλύτερους μαθητές.

Ενώ ήταν στο σχολείο, ενδιαφέρθηκε για μια καριέρα στην KGB. Όταν έμαθε ότι η οργάνωση δεν δεχόταν εθελοντές και αντίθετα επέλεγε τα μέλη της, υπέβαλε αίτηση στη νομική σχολή ως ευκαιρία για να επιλεγεί. Το 1975, αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ.

3.Έχει καταρρίψει ρεκόρ στο τζούντο

Ο Πούτιν ασχολείται με το τζούντο από την ηλικία των 11 ετών, προτού στρέψει την προσοχή του στο σάμπο (ρωσική πολεμική τέχνη) στα 14 του. Κέρδισε αγώνες και στα δύο αθλήματα στο Λένινγκραντ και το 2012 του απονεμήθηκε το όγδοο νταν (ένα σύστημα κατάταξης πολεμικών τεχνών) της μαύρης ζώνης, γεγονός που τον έκανε τον πρώτο Ρώσο που έφτασε τόσο ψηλά. Έχει γράψει βιβλία για το θέμα, συνυπογράφοντας το βιβλίο «Τζούντο» με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στα ρωσικά και το «Τζούντο: Ιστορία, Θεωρία, Πρακτική» στα αγγλικά.

Ωστόσο, ο Μπέντζαμιν Βίτς, εκδότης του Lawfare και κάτοχος μαύρης ζώνης στο τάε κβον ντο και το αϊκίντο, αμφισβήτησε τις ικανότητες του Πούτιν στις πολεμικές τέχνες, δηλώνοντας ότι δεν υπάρχουν βίντεο που να αποδεικνύουν ότι ο Πούτιν επιδεικνύει αξιοσημείωτες δεξιότητες τζούντο.

4. Λατρεύει τους Beatles

Το 2007, ο Βρετανός φωτογράφος Platon εστάλη για να τραβήξει ένα πορτρέτο του Πούτιν για την έκδοση «Πρόσωπο της Χρονιάς» του περιοδικού Time. Για να ξεκινήσει μια συζήτηση, ο Platon δήλωσε: «Είμαι μεγάλος θαυμαστής των Beatles. Εσείς;» Στη συνέχεια, αφηγήθηκε ότι ο Πούτιν δήλωσε: «Λατρεύω τους Beatles!» και είπε ότι το αγαπημένο του τραγούδι ήταν το «Yesterday».

5. Έχει παλάτι σε ένα δάσος

Το τεράστιο σπίτι του Πούτιν, με το παρατσούκλι «Παλάτι του Πούτιν», είναι ένα ιταλικού ρυθμού συγκρότημα παλατιών που βρίσκεται στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας στο Κράι Κρασνοντάρ της Ρωσίας. Το συγκρότημα περιλαμβάνει μια κύρια κατοικία (με έκταση σχεδόν 18.000 τ.μ.), ένα θερμοκήπιο, ένα ελικοδρόμιο, ένα παλάτι από πάγο, μια εκκλησία, ένα αμφιθέατρο, έναν ξενώνα, ένα πρατήριο καυσίμων, μια γέφυρα 80 μέτρων και μια ειδική σήραγγα μέσα στο βουνό με αίθουσα γευσιγνωσίας.

Στο εσωτερικό υπάρχει πισίνα, σπα, σάουνες, χαμάμ, καταστήματα, αποθήκη, αίθουσα ανάγνωσης, μπαρ με ναργιλέ, θέατρο και κινηματογράφος, κάβα, καζίνο και περίπου δώδεκα υπνοδωμάτια επισκεπτών. Η κύρια κρεβατοκάμαρα έχει εμβαδόν 260 τ.μ. Το κόστος κατασκευής εκτιμάται σε περίπου 1,35 δισεκατομμύρια δολάρια.

6. Έχει προταθεί δύο φορές για το Νόμπελ Ειρήνης

Ο Πούτιν έπεισε τον Άσαντ να παραδώσει τα όπλα της Συρίας ειρηνικά, αντί για την επιλογή της επιθετικής επέμβασης, πιθανώς λόγω της φιλίας του με τον έκπτωτο πλέον πρόεδρο της Συρίας. Για αυτό, προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης το 2014. Ήταν επίσης υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης το 2021. Η υποψηφιότητα δεν προήλθε από το Κρεμλίνο: αντίθετα, υποτίθεται ότι υποβλήθηκε από τον αμφιλεγόμενο Ρώσο συγγραφέα και δημόσια προσωπικότητα Σεργκέι Κομκόφ.

7. Αγαπά τα ζώα

Ο Πούτιν έχει αρκετά σκυλιά και φέρεται να λατρεύει να φωτογραφίζεται με διάφορα ζώα. Οι πολλές φωτογραφίες του Πούτιν με ζώα μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες: ένας στοργικός ιδιοκτήτης κατοικίδιου ζώου με τα πολλά σκυλιά του, ένας εντυπωσιακός χειριστής ζώων με άλογα, αρκούδες και τίγρεις και ένας διασώστης απειλούμενων ειδών όπως οι γερανοί της Σιβηρίας και η αρκούδα της Σιβηρίας.

Επίσης, πιέζει για νόμους που να αποσκοπούν στην καλύτερη μεταχείριση των ζώων, όπως έναν νόμο που απαγορεύει το χάιδεμα των ζώων σε ζωολογικούς κήπους μέσα σε εμπορικά κέντρα και εστιατόρια, απαγορεύει τη θανάτωση αδέσποτων ζώων και απαιτεί την κατάλληλη φροντίδα για τα κατοικίδια.