ΥΓΕΙΑ

Ο Γολγοθάς του αιμοκαθαιρόμενου νεφροπαθούς

Ο Γολγοθάς του αιμοκαθαιρόμενου νεφροπαθούς

Πέρα από τη σωματική και ψυχική ταλαιπωρία που υφίστανται λόγω της ασθένειάς τους, οι αιμοκαθαιρόμενοι νεφροπαθείς στην Ελλάδα έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με τις ελλείψεις και τις αγκυλώσεις του ελληνικού ΕΣΥ, οι οποίες τα τελευταία χρόνια έχουν διογκωθεί συνεπικουρούμενες από την οικονομική κρίση.

Της Κατερίνας Σινάνη

Ο κ. Γιώργος Καστρινάκης, δημοσιογράφος και πρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου Νεφροπαθών, περιγράφει στο Onmed κάποια από τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πάσχοντες από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια στη χώρα μας.

Όπως εξηγεί, οι ασθενείς τελικού σταδίου στην Ελλάδα ανέρχονται σήμερα σε περίπου 15.000, εκ των οποίων περίπου 10.800 είναι οι αιμοκαθαιρόμενοι, 1.200-1.400 κάνουν περιτοναϊκή κάθαρση, ενώ περί τους 2.500 έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού.

Ο Γολγοθάς της αιμοκάθαρσης

Κατά τον κ. Καστρινάκη, το πιο σημαντικό πρόβλημα είναι η έλλειψη μονάδων τεχνητού νεφρού σε δυσπρόσιτες περιοχές, όπως είναι τα μικρά και μεσαίου μεγέθους νησιά. Οι νεφροπαθείς που μένουν στην Πάρο, τη Μύκονο, την Άνδρο δεν έχουν άλλη επιλογή από το να μεταβούν στο πλησιέστερο νησί που έχει μονάδα τεχνητού νεφρού ή να έρθουν στην Αθήνα.

«Φανταστείτε έναν ασθενή από την Πάρο -ή κάποια άλλα νησιά των Κυκλάδων και της Δωδεκανήσου- ο οποίος πρέπει να κάνει αιμοκάθαρση. Θα πρέπει να πάει είτε στη Σύρο είτε να έρθει στην Αθήνα, με την ταλαιπωρία που συνεπάγεται κάτι τέτοιο. Αυτό είναι απαράδεκτο».

Η εισήγηση του Ελληνικού Συνδέσμου Νεφροπαθών είναι να ξεπεραστούν οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, ώστε να μπορούν σε αυτά τα μέρη να λειτουργούν μονάδες τεχνητού νεφρού, μιας και αυτό δεν επιβαρύνει περαιτέρω τα ασφαλιστικά ταμεία.

«Θα σας αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ιδιώτης άνοιξε μονάδα σε μικρό νησί. Για να γίνει όμως η απαιτούμενη διασύνδεση με το πλησιέστερο δημόσιο νοσοκομείο, ώστε να είναι καλυμμένοι οι ασφαλισμένοι και να μπορέσει να πληρωθεί, πέρασαν δύο χρόνια και παραλίγο η μονάδα να κλείσει».

Πέρα από το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των νησιών, ο κ. Καστρινάκης αναδεικνύει και τα κενά στον ιατρικό τουρισμό.

«Στη δεκαετία του '80 οι Τούρκοι μάς άνοιξαν τα μάτια, βάζοντας στα μεγάλα ξενοδοχεία των παραλίων της Τουρκίας μηχανήματα νεφρού, ώστε να μπορούν οι Ευρωπαίοι να κάνουν εκεί διακοπές. Δυστυχώς, ο Έλληνας νεφρολόγος δεν έχει κίνητρο να πάει να εργαστεί εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων».

Διαβάστε περισσότερα στο Onmed.gr