Τώρα το θυμήθηκε ο Τσακαλώτος: Τα μνημόνια γεννούν ύφεση!

Τώρα το θυμήθηκε ο Τσακαλώτος: Τα μνημόνια γεννούν ύφεση!

ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΔΗΓΕΙ Η ΛΙΤΟΤΗΤΑ – ΠΑΡΑ ΤΗ ΝΕΑ ΦΟΡΟΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΠΟΥ ΕΦΕΡΕ Ο ΙΔΙΟΣ, ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ «ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ»

Είναι να αναρωτιέται κανείς ποιος έφερε τα επαχθή μέτρα του πολυνομοσχεδίου στη Βουλή, ποιος καταρτίζει προϋπολογισμούς άγριας λιτότητας και ποιος έβαλε την υπογραφή του στο τέταρτο μνημόνιο, όταν ακούει τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο να «κατακεραυνώνει» τα υφεσιακά δημοσιονομικά μέτρα.

 Ο κ. Τσακαλώτος σε ομιλία του στο Brussels Economic Forum παραδέχτηκε ότι το «μείγμα πολιτικής που ακολουθήθηκε κατά τη διάρκειας της κρίσης, δεν ευνοούσε την ανάπτυξη» και ότι είναι φαύλος κύκλος τα «δημοσιονομικά μέτρα που προκαλούν ύφεση και με τη σειρά της η ύφεση φέρνει δημοσιονομικά μέτρα».

«Η Ελλάδα κλήθηκε να ολοκληρώσει ένα «φιλόδοξο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής πολύ γρήγορα, σε βάρος της απασχόλησης και της οικονομίας» είπε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος μιλώντας στην ίδια εκδήλωση.

Πάντως εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι η Ελλάδα θα γυρίσει σελίδα.

Ερωτηθείς σχετικά με το πρόγραμμα χαλάρωσης της ΕΚΤ, ο κ. Τσακαλώτος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις χώρες με μεγάλο χρέος, όπως είναι η Ιταλία και η Πορτογαλία. «Το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης έχει προβλήματα και δεν θα κρατήσει για πάντα, και πρέπει να θυμόμαστε ότι όταν ολοκληρωθεί πολλές οικονομίες που έχουν υψηλό χρέος θα έχουν πρόβλημα» ανέφερε, συμπληρώνοντας πως η Ιταλία και η Πορτογαλία επωφελούνται χαμηλών επιτοκίων δανεισμού χάρις στο εν λόγω πρόγραμμα.

Ο Ευρωπαίος επίτροπος Οικονομικών υποθέσεων, Πιερ Μοσκοβισί, ο οποίος άνοιξε τη συζήτηση του πάνελ με την παρουσίαση των «μεταρρυθμίσεων 2.0», τόνισε από την πλευρά του πως για τους Ευρωπαίους πολίτες, οι μεταρρυθμίσεις πλέον σημαίνουν «τιμωρία» και όχι «πρόοδο». «Αυτό πρέπει να αλλάξει» υπογράμμισε ο επίτροπος, κάνοντας λόγο για την ανάγκη να βρεθεί στο επίκεντρο των πολιτικών η «παραγωγικότητα».

Επιπρόσθετα ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, τόνισε τη μεγάλη σημασία που έχουν οι επενδύσεις, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη, επισημαίνοντας πως τα χαμηλά ή και μηδενικά επιτόκια δανεισμού από τα οποία ευνοούνται κάποιες χώρες, πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να τονώσουν τις επενδύσεις. «Εάν η Ευρώπη δεν επενδύσει τώρα, θα το μετανιώσει σε 20 χρόνια» υπογράμμισε ο Ε. Τσακαλώτος, προτείνοντας μάλιστα οι δημόσιες επενδύσεις να μην υπολογίζονται στο δημοσιονομικό έλλειμμα των χωρών, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.

Στο πάνελ της συζήτησης συμμετείχαν επίσης η υπουργός Οικονομικών της Λεττονίας Ντάνα Ρεϊζνιέσε Όζολα, ο αντιπρόεδρος της βελγικής κυβέρνησης, Αλεξάντερ Ντε Κρου και η επικεφαλής του Κέντρου Ευρωπαϊκής Πολιτικής Στρατηγικής, Αν Μέτλερ.

Σε μια ανταλλαγή απόψεων για τα οφέλη ή όχι της παγκοσμιοποίησης, ο κ. Τσακαλώτος υποστήριξε πως δεν συμφωνεί με την άποψη που εξέφρασε ο επικεφαλής του ESM, Kλάους Ρέγκλινγκ, ότι όλοι οι οικονομολόγοι συμφωνούν ότι η παγκοσμιοποίηση είναι καλή, αλλά απλά υπάρχει πρόβλημα επικοινωνίας.

Ο ίδιος εντόπισε το βασικό πρόβλημα στην άνιση κατανομή των κερδών από την αύξηση της παραγωγικότητας, και σημείωσε πως η καταπολέμηση του ευρωσκεπτικισμού δεν είναι μόνο θέμα «επικοινωνίας»: «Υπάρχουν νικητές και χαμένοι και πρέπει να εξασφαλιστεί ότι και οι χαμένοι θα έχουν μια ευκαιρία» τόνισε ο Έλληνας υπουργός, για να λάβει την αντίδραση του αντιπροέδρου της βελγικής κυβέρνησης ότι είναι «κυνικό» να λέει κανείς πως η παγκοσμιοποίηση δεν ωφέλησε τους λαούς και είναι λάθος να δίνεται περισσότερη σημασία στην «κοινωνική ανισότητα» αντί στην «κοινωνική κινητικότητα».

Ο Πιερ Μοσκοβισί από την πλευρά του, υπογράμμισε ότι η «κοινωνική ανισότητα» και η «κοινωνική κινητικότητα» πάνε μαζί, ενώ υποστήριξε πως η Ευρώπη πρέπει να γίνει πιο «δημοφιλής» και να αντιμετωπίσει κοινωνικά ζητήματα όπως η «κοινωνική ένταξη».

«Η περισσότερη Ευρώπη βγάζει νόημα μόνο αν είναι περισσότερο δημοκρατική και κοινωνική» τόνισε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, εκφράζοντας την ελπίδα ότι στη δεύτερη γενιά μεταρρυθμίσεων, η Ευρώπη θα λάβει υπόψη της τις ανάγκες των κοινωνιών.