Έφηβοι Ομογενείς της Αυστραλίας στην ελληνική Βουλή

Έφηβοι Ομογενείς της Αυστραλίας στην ελληνική Βουλή

Η Ελισάβετ Σταυρινού είναι η μαθήτρια από το South Oakleigh Secondary College που θα εκπροσωπήσει φέτος την ομογένεια της Αυστραλίας στις εργασίες της «Βουλής των Εφήβων», που θα πραγματοποιηθούν τον Ιούλιο στην Ελλάδα.

Πρόκειται για εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Βουλής των Ελλήνων, το οποίο διοργανώνεται από το 1995, με στόχο την εξοικείωση των μαθητών με τον τρόπο λειτουργίας του Κοινοβουλίου, αλλά και την ανάδειξη του ρόλου του πολίτη στη σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία.

Στην Ελισάβετ Σταυρινού αρέσουν οι προκλήσεις και έχει ήδη αρκετές στο ενεργητικό της, παρά το νεαρό της ηλικίας της, καθώς μετανάστευσε στην Αυστραλία πριν δυόμισι χρόνια. Φοιτά στη Β' Λυκείου του South Oakleigh Secondary College, όπου διδάσκεται η ελληνική ως ξένη γλώσσα. Πρόκειται για ένα σχολείο που ενθαρρύνει τους μαθητές του να συμμετάσχουν σε τέτοιου είδους δραστηριότητες, με ενεργό συμμετοχή και διακρίσεις στο παρελθόν στο συγκεκριμένο πρόγραμμα, όπως διαβάζουμε στην εφημερίδα Νέος Κόσμος Αυστραλίας.

Ο άξονας της ομιλίας της Ελισάβετ θα είναι το θέμα που «καίει» και την ίδια, η νεομετανάστευση. «Είναι επίκαιρο, συμβαίνει παντού, όλη την ώρα στις μέρες μας και έχω προσωπικές εμπειρίες που θέλω να μοιραστώ.Αυτό είναι το θέμα που με απασχολεί εμένα όλα αυτά τα χρόνια» σημειώνει και συνεχίζει «Πώς ζουν οι Έλληνες της Αυστραλίας και το ότι εκεί που είχαμε μια κανονική ζωή, πώς άλλαξαν όλα, πώς ήρθαμε εδώ, τις δυσκολίες, αλλά και τα θετικά».

Για την Ελισάβετ, ευτυχώς, τα θετικά είναι πολλά, γιατί εστιάζει συνειδητά σε αυτά και νιώθει ότι εδώ έχει κάποιο μέλλον. «Η Αυστραλία είναι η χώρα που παρ' ότι αναγκάστηκα να εγκατασταθώ σε αυτήν, μου έδωσε το δικαίωμα ώστε να ελπίζω σε ένα σοβαρό μέλλον. Είναι ένα δώρο και δεν θα μπορούσα να καταλάβω κάποιον που κατηγορεί την Αυστραλία. Είναι η χώρα που σου έδωσε ό,τι δεν μπορούσε να σου δώσει η δική σου η χώρα στις δύσκολες στιγμές, είναι το δεύτερο σπίτι σου» καταλήγει, εξομολογούμενη ότι «κι εγώ ως παιδί δεν τα σκέφτομαι όλα τόσο ρόδινα, τόσο διπλωματικά και τόσο ωραία, αλλά αυτή είναι η αλήθεια».

Μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων, στην Ελισάβετ αρέσει η μουσική, κάνει μαθήματα φωνητικής, ασχολείται με τον αθλητισμό, αλλά προσανατολίζεται και προς την ιατρική. Στα δυόμισι χρόνια που ζει στη Μελβούρνη, εκτιμά τη μεγάλη βοήθεια των καθηγητών της, οι οποίοι, όπως σημειώνει, «νοιάζονται και βοηθούν όλα τα παιδιά». Πρόσφατα, μάλιστα, την προέτρεψαν να παρακολουθήσει σεμινάρια απόκτησης ηγετικών δεξιοτήτων (Leadership Program) στο Πανεπιστήμιο Monash, κάτι που ενίσχυσε την αυτοπεποίθηση, την οξυδέρκεια και τον τρόπο διαχείρισης διαφόρων καταστάσεων, δεξιότητες απαραίτητες για τη ζωή, αλλά και για τη Βουλή που σύντομα θα επισκεφθεί.

Το πρόγραμμα «Η Βουλή των Εφήβων» διεξάγεται ετησίως και απευθύνεται σε μαθητές της Β' Λυκείου, με 260 μαθητές από την Ελλάδα, 20 από την Κύπρο και 20 από την ομογένεια. Κάθε σχολείο που επιθυμεί να συμμετάσχει, πρέπει να ορίσει έναν εκπαιδευτικό ως σύνδεσμο με το πρόγραμμα ώστε να ενημερώνει τους μαθητές. Η εγγραφή και επικοινωνία με τα σχολεία γίνεται ηλεκτρονικά µέσω ειδικής ψηφιακής εφαρμογής. Με την ηλεκτρονική εγγραφή του σχολείου του, κάθε μαθητής λαμβάνει έναν προσωπικό κωδικό που του επιτρέπει να συμμετάσχει στο πρόγραμμα.

Εφόσον ολοκληρωθεί το στάδιο συμμετοχών στις προβλεπόμενες δραστηριότητες, ακολουθεί ηλεκτρονική κλήρωση, µέσω της οποίας επιλέγονται οι 300 τακτικοί και 300 αναπληρωματικοί «έφηβοι βουλευτές» από την Ελλάδα, την Κύπρο και τον απόδημο ελληνισμό. Οι τακτικοί «έφηβοι βουλευτές» παίρνουν μέρος στις τετραήμερες εργασίες της Συνόδου της «Βουλής των Εφήβων» που πραγματοποιούνται στην Αθήνα, στο κτίριο της Βουλής. Τα έξοδα μετάβασης, διαμονής και διατροφής καθώς και ιατρικής κάλυψης καλύπτει η Ελλάδα.

Η αποσπασμένη από την Ελλάδα εκπαιδευτικός και σύνδεσμος του συγκεκριμένου σχολείου με το πρόγραμμα, κ. Καίτη Ζηνέλη, θεωρεί ότι είναι μια πολύ ωραία εμπειρία να πηγαίνει ένα παιδί στη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία και σχολιάζει «το παιδί που βρέθηκε στην άλλη άκρη του κόσμου λόγω των συνεπειών των πολιτικών αποφάσεων να έχει το δικαίωμα να επιστρέψει, να μιλήσει, να εκπροσωπήσει την ομογένεια».

Επίσης, αναφέρει ότι, με τον τρόπο που εξελίσσεται πλέον η διαδικασία, δίνεται η δυνατότητα να πάρουν μέρος πιο πολλά παιδιά. «Δεν είναι η αριστεία, το ποιος θα γράψει την καλύτερη έκθεση, αλλά ποιος θα συμμετάσχει ως ενεργός πολίτης. Είναι ένας διαγωνισμός που προϋποθέτει γνώση του πολιτισμού, της ιστορίας, της τέχνης καθώς και μια σφαιρική αντίληψη της πολιτειακής δομής της Ελλάδας» και εύχεται «αυτό το βήμα που δίνεται στη νεολαία να φέρει κάτι στη ελληνική βουλή και να αφουγκραστούνε την καρδιά των παιδιών».

Στη γενικότερη πολιτική απαξίωση, πάντως, που επικρατεί, η Ελισάβετ Σταυρινού, ως έφηβη, ξεκινάει αρκετά δυναμικά και ενεργά, θεωρώντας ότι πρέπει όλοι να αντιπροσωπεύουμε αυτό που είναι σωστό και δίκαιο. «Γιατί μόνο έτσι θα προχωρήσει και η χώρα. Αλλιώς δεν γίνεται» καταλήγει.