«Σήκωσε το, σήκωσε το»

Ήταν 4 Ιουλίου του 2004 όταν ο αρχηγός της Εθνικής Ελλάδος Θοδωρής Ζαγοράκης σήκωνε στον ουρανό της Λισαβόνας το Ευρωπαϊκό τρόπαιο.

Το «πειρατικό» με καπετάνιο τον Γερμανό Ότο Ρεχάγκελ και πλήρωμα 23 ψυχομένους Έλληνες παίχτες ξεκίνησε το ταξίδι του προς τη δόξα στις 12 Ιουνίου και κατάφερε σε περίπου ένα μήνα να βρεθεί στο επίκεντρο της προσοχής όχι μόνο της ποδοσφαιρικής κοινής γνώμης της γηραιάς ηπείρου αλλά και ολόκληρου του πλανήτη ολοκληρώνοντας το «θαύμα την Πορτογαλίας».

Η εθνική μας ομάδα το καλοκαίρι του 2004 έγραψε «χρυσή» σελίδα στην ιστορία της, αποδεικνύοντας πως κατέκτησε επάξια την κορυφή της Ευρώπης.

Με τον Καραγκούνη να «πυροβολεί» τον Ρικάρντο στο 7’ και τον Σεϊταρίδη να κερδίζει πέναλτι που αξιοποίησε ο Μπασινάς η Ελλάδα έκανε το 2-0 και η φιέστα των διοργανωτών Πορτογάλων είχε αρχίσει να χαλάει για τα καλά.

Η συνέχεια όμως προμηνυόταν ακόμη πιο δύσκολη μια και αντίπαλος ήταν η Ισπανία που επιζητούσε τη ρεβάνς για την ήττα στα προκριματικά. Το γκολ του Μοριέντες στην αρχή του αγώνα και η ασφυκτική πίεση των Ισπανών άρχισαν να μας προσγειώνουν σιγά σιγά όμως η ώρα του Άγγελου της Εθνικής είχε φτάσει. Έπειτα από σέντρα-διαβήτη του Τσιάρτα ο Χαριστέας «κάρφωσε» τον Κασίγιας πάρα την προσπάθεια του Πουγιόλ «έγραψε» το 1-1 το οποίο διατηρήθηκε μέχρι και το τελευταίο σφύριγμα παρά το σφυροκόπημα των Ισπανών. Η πρόκριση ήταν πλέον κοντά, οι Έλληνες στην κερκίδα παραληρούσαν και το «σήκωσέ το…» είχε αρχίσει να δονεί την ατμόσφαιρα, κι ένα αυθόρμητο «ρε λες;» έβγαινε από μέσα μας…

Με τη Ρωσία τα πράγματα δεν ξεκίνησαν καλά, αλλά η εθνική βρήκε τα πατήματά της και κατάφερε να πάρει την πρόκριση για τα προημιτελικά, όπου θα αντιμετώπιζε τη Γαλλία του Ζιντάν.

Όσο η λευκή ισοπαλία έμενε αυτό το αυθόρμητο «ρε λες» συνέχιζε να γεμίζει τις ελπίδες όλων των Ελλήνων φιλάθλων, μέχρι που η μπάλα πήγε στα πόδια του Ζαγοράκη ο οποίος σαν άλλος… Βραζιλιάνος άσος άδειασε τον Λιζαραζού και έβγαλε σέντρα πάρε-βάλε για το κεφάλι του «Χάρι». Ο Άγγελος της Εθνικής δεν άφησε περιθώρια στον Μπαρτέζ και το απίστευτο είχε αρχίσει να παρουσιάζεται μπροστά στα μάτια μας. Ελλάδα – Γαλλία 1-0.

Στον ημιτελικό η εθνική θα αντιμετώπιζε την ομάδα που θεωρούνταν ίσως η πιο πλήρης της διοργάνωσης, την Τσεχία, του Μπάρος, του Κόλερ και του Νέντβεντ. Ο «Κολοσσός» Δέλλας όμως τρέλανε τους Έλληνες, καρφώνοντας στην παράταση τον Τσεχ και στέλνοντας την Ελλάδα στον τελικό, όπου θα αντιμετώπιζε την διοργανώτρια Πορτογαλία του Κριστιάνο.

Έλληνες από κάθε γωνιά του πλανήτη, ντυμένοι τσολιάδες, Σπαρτιάτες, έκαναν το Νταλούζ γαλανόλευκο. Στο 65’ η συνεργασία ήταν… αγγελική με τον Άγγελο Μπασινά να σερβίρει και τον Άγγελο Χαριστέα να κάνει… του κεφαλιού του! Το χρονόμετρο της αντίστροφης μέτρησης είχε αρχίσει να μετρά. Ο χρόνος κυλούσε η ομάδα κράταγε γερά και το όνειρο ήταν όλο και πιο κοντά. «3… 2… 1… Έληξε!!! Η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης!!!!»