Πολιτική σταθερότητα
Οι πολιτικοί σε ολόκληρο τον πλανήτη, όταν αναφέρονται στην έννοια της «πολιτικής σταθερότητας», εννοούν κάτι εξαιρετικά σημαντικό για τη διεθνή εικόνα μιας χώρας αλλά σίγουρα και για την καθημερινότητα των πολιτών μιας χώρας. Θεωρητικά, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί, πως τα μικρά αλλά πολλές φορές επίμονα προβλήματα στην καθημερινή ζωή των πολιτών μιας χώρας, είτε έχουν επιλυθεί, είτε προσεγγίζονται με επιτυχία, χωρίς να σημαίνουν ταλαιπωρία και ανησυχία για τον πολίτη.
Γενικά όμως, για την εικόνα ενός κράτους έναντι τρίτων κρατών -συμμαχικών ή μη, η επίκληση και η προβολή της πολιτικής σταθερότητας ουσιαστικά πρέπει να ακτινοβολεί την προβολή ισχύος -οικονομικής και στρατιωτικής καθώς και άλλα! Για μια χώρα όπως η Ελλάδα - χώρα μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που απειλείται από το θράσος, τον αναθεωρητισμό και την επιθετικότητα ενός άλλου κράτους -γειτονικού, όπως για εμάς η Τουρκία, τότε η ανάγκη για πολιτική σταθερότητα γίνεται ακόμα πιο επιτακτική, διότι άπτεται της ίδιας της ύπαρξής της χώρας μας!
Ο πολιτικός από τη μία και ο κομματικός κατακερματισμός των τελευταίων ετών έχει δυστυχώς μεταβάλει τα δεδομένα, παρ’ ότι η σταθερότητα εκτιμάται ιδιαίτερα από τις σταθερές δημοκρατίες -ειδικά στην Ενωμένη Ευρώπη.
Το δίλημμα «σταθερότητα ή αστάθεια» χρησιμοποιείται συχνά όταν μια χώρα έχει μπροστά της μια κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση. Στην Ελλάδα επίκειται μια εξαιρετικά κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση, όπου οι αντίπαλοι της πολιτικής σταθερότητας, που έχουν «στήσει σπίτι» και πολιτεύονται στις παρυφές της πολιτικής «αστάθειας», που τους προσφέρει τον κύριο λόγο ύπαρξής τους, προσπαθούν και παλεύουν να ανατρέψουν τα δεδομένα και να επιβάλουν τη δική τους ατζέντα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής πορείας, ώστε στη συνέχεια να έχει λόγο ύπαρξης το αφήγημά τους και οι ίδιοι, που βασίζονται σ’ αυτή την επιτηδευμένη αστάθεια.
Η κουλτούρα των συγκυβερνήσεων είναι ουτοπική, αν και έχει επιδείξει επιτυχίες στο παρελθόν, αλλά πλέον φαίνεται, πως δεν μπορεί να αντιμετuωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις του παρόντος, ειδικά στην Ελλάδα, και ακόμα πιο ειδικά… αν δημιουργηθεί για μετεκλογική συνεργασία ετερόκλητων πολιτικών δυνάμεων, που απλά θα μοιράσουν την κυβερνητική πίτα, μη εμπιστευόμενοι όμως η μία την άλλη.
Έτσι λοιπόν αναδεικνύεται η κομβική σημασία της πολιτικής σταθερότητας και ο κρίσιμος ρόλος που μπορεί να παίξει στην πορεία κάθε χώρας, γεγονός που αποτελεί ένα ισχυρό εκλογικό διακύβευμα για όλες τις χώρες της Ευρώπης, και την Ελλάδα. Για το λόγο αυτό έχει ανοίξει επιτέλους η συζήτηση, για μια πιθανή αλλαγή του εκλογικού νόμου, που στη χώρα μας θέτει τον πήχη αυτοδυναμίας στο 38% περίπου.
Δυστυχώς όμως, η εποχή αυτή μόνο, για τέτοιες συζητήσεις δεν ενδείκνυται. Χαμηλότερος πήχης έπρεπε να είχε τεθεί, όταν άλλαξε ο εκλογικός νόμος στις αρχές της πρώτης τετραετίας της ΝΔ. Από εδώ και στο εξής, και μέχρι τις εκλογές, οποιαδήποτε επιδίωξη αλλαγής, θα έστελνε ένα λανθασμένο μήνυμα στους έλληνες ψηφοφόρους.
Η κυβέρνηση αν θέλει να κυβερνήσει για τρίτη τετραετία οφείλει να υλοποιήσει όσο καλύτερα μπορεί το πρόγραμμά της και τους επόμενους μήνες, να αυξήσει τα εισοδήματα των πολιτών, να μειώσει τους όντως δυσβάστακτους φόρους και να δημιουργήσει ένα πραγματικό όραμα για τη μέρα μετά τις εκλογές, θέτοντας παράλληλα στους πολίτες το διακύβευμα της ανάγκης διατήρησης της πολιτικής σταθερότητας μετά τις κάλπες του 2027.
Η χώρα μας βρίσκεται μεν σε πορεία ανάκαμψης, αλλά υπάρχουν ακόμα αρκετά θέματα που πρέπει να λυθούν, μιας και ακόμα δεν έχει καταστεί δυνατόν να ξεπεραστούν κάποιες διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας. Οι βασικές προϋποθέσεις για τη συνέχιση της ανάκαμψης που πρέπει να τεθούν είναι: η δημοσιονομική πειθαρχία, η ενίσχυση των παραγωγικών επενδύσεων και η πολιτική σταθερότητα, και όλα αυτά πρέπει να τα νιώσουν οι Έλληνες πολίτες στην τσέπη τους. Υπάρχει χρόνος ακόμα, αλλά τα κεφάλια πρέπει να μείνουν σκυμμένα στη δουλειά και τα μάτια των πολιτικών να κοιτάζουν τον πολίτη στα μάτια! Η κυβέρνηση ξέρει τι θέλουν οι πολίτες! Αν λοιπόν το γνωρίζει πρέπει και να δείξει έμπρακτα και άμεσα τις προθέσεις της… όσο ακόμα αυτό είναι εφικτό… και ακόμα είναι!
Σε κάθε περίπτωση όμως, πρέπει να διασφαλιστεί, η πολιτική σταθερότητα, ανεξάρτητα από την έκβαση των βουλευτικών εκλογών και την κυβέρνηση που θα προκύψει, με την ελπίδα πάντα, πως θα δημιουργηθεί με βάση τη «Νέα Δημοκρατία», αλλιώς όσα περιγράφηκαν σε αυτές τις αράδες, δεν θα έχουν πλέον καμία σημασία, μιας και θα οδεύουμε για ακόμα μια φορά ολοταχώς προς τα βράχια… με ό,τι αυτό συνεπάγεται!
