Συν-γονεϊκότητα: Ποια είναι η νέα μορφή οικογένειας που παρουσιάζει αύξηση μετά την πανδημία

Ένας φίλος στο Facebook. Ένας γνωστός. Ένα ταίρι σε μια εφαρμογή. Οι άνθρωποι στρέφονται όλο και περισσότερο σε πλατωνικούς συντρόφους για να μεγαλώσουν ένα παιδί και μια νέα «μορφή» οικογένειας βιώνει αύξηση μετά την πανδημία 
Unsplash
2'

Μια εναλλακτική μορφή οικογένειας κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερη απήχηση διεθνώς, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν να αποκτήσουν παιδιά χωρίς να βρίσκονται σε ερωτική σχέση. Η λεγόμενη πλατωνική συν-γονεϊκότητα (platonic co-parenting) βασίζεται στη συνεργασία δύο ή περισσότερων ενηλίκων που αποφασίζουν να μεγαλώσουν από κοινού ένα παιδί, με κοινές αξίες και ξεκάθαρες συμφωνίες, αλλά χωρίς ρομαντικό δεσμό.

Η τάση αυτή ενισχύεται από ειδικές εφαρμογές και πλατφόρμες, όπως οι Modamily, CoParents και LetsBeParents, οι οποίες καταγράφουν εντυπωσιακή αύξηση χρηστών τα τελευταία χρόνια. Ενδεικτικά, η Modamily ανέφερε αύξηση εγγεγραμμένων χρηστών από 30.000 το 2020 σε 100.000 το 2025, γεγονός που αποτυπώνει τη μεταβαλλόμενη αντίληψη γύρω από την οικογένεια και τη γονεϊκότητα όπως αναφέρουν οι New York Times.

Πολλοί από όσους στρέφονται σε αυτή τη λύση δηλώνουν ότι θέλουν να διαχωρίσουν δύο κρίσιμες αποφάσεις: το ποιος θα είναι ο ερωτικός τους σύντροφος και το ποιος θα είναι ο γονέας του παιδιού τους. Η βιολογική πίεση, η επιθυμία για σταθερότητα και η ανάγκη για ουσιαστική συνεργασία αποτελούν βασικά κίνητρα, ιδιαίτερα για άτομα που πλησιάζουν ή έχουν περάσει τα 30.

Ειδικοί σε θέματα ψυχικής υγείας και οικογενειακού δικαίου υπογραμμίζουν ότι η συν-γονεϊκότητα απαιτεί σοβαρή προετοιμασία. Πολλές πλατφόρμες ενθαρρύνουν τους χρήστες να απευθύνονται σε ψυχολόγους και δικηγόρους, ώστε να ξεκαθαρίζονται εξαρχής ζητήματα επιμέλειας, οικονομικών υποχρεώσεων και ρόλων. Σύμφωνα με νομικούς που δραστηριοποιούνται στον χώρο, τα συμβόλαια συν-γονεϊκότητας αποτελούν πλέον συχνότερο αίτημα.

Παρά τις επιφυλάξεις που εκφράζονται από συντηρητικούς κύκλους, επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε πλατωνικές οικογένειες δεν παρουσιάζουν διαφορές στην ψυχολογική τους ανάπτυξη σε σύγκριση με παιδιά πιο παραδοσιακών οικογενειακών σχημάτων. Το βασικό ζήτημα, σύμφωνα με ερευνητές, δεν είναι η μορφή της οικογένειας, αλλά η ποιότητα της φροντίδας και το υποστηρικτικό περιβάλλον.

Αν και η κοινωνική αποδοχή δεν είναι πάντα δεδομένη, όσοι επιλέγουν αυτό το μοντέλο μιλούν για μια νέα πραγματικότητα που αντανακλά τη σύγχρονη εποχή. Όπως σημειώνουν χαρακτηριστικά, το 2026 οι οικογένειες δεν έχουν μία μόνο μορφή – και η συν-γονεϊκότητα χωρίς ρομαντική σχέση αποτελεί πλέον ένα ακόμη κομμάτι του εξελισσόμενου κοινωνικού τοπίου.