Η δικαστική εξουσία λειτουργεί, όταν δεν εμπλέκονται πολιτικοί…

Η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα, κινδυνεύει να είναι πια μια κούφια λέξη. Ειδικά στην περίπτωση που εμπλέκονται πολιτικοί, η δικαστική εξουσία μοιάζει και σε μεγάλο βαθμό είναι ανήμπορη. Και εκτίθεται. Το είδαμε πολλές φορές στο παρελθόν, το βλέπουμε στο παρόν, θα το δούμε και στο μέλλον αν κάτι δεν αλλάξει κι όσο το πολιτικό σύστημα θα αντιμετωπίζει τους εκπροσώπους του, ως κάτι ανώτερο από τον απλό κοσμάκη. Το γεγονός δε ότι σε αρκετές περιπτώσεις πολυσυζητημένων δικών όπως αυτή της Ιωάννας Τούνη και του Πέτρου Φιλιππίδη, οι δικαστές ικανοποίησαν το κοινό περί δικαίου αίσθημα, αποδεικνύει ότι όταν δεν εμπλέκονται πολιτικοί (τουλάχιστον άμεσα), η δικαιοσύνη θέλει, μπορεί και κάνει σωστά τη δουλειά της. Κι αυτό πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Ακόμα και τους πολιτικούς. Ή τουλάχιστον τους ευσυνείδητους πολιτικούς. Όσους τέλος πάντων έχουν απομείνει. Διότι όπως λέει και το σύνθημα στον τοίχο «καμία ειρήνη, χωρίς δικαιοσύνη». Κι όταν ο κόσμος αντιλαμβάνεται καθημερινά την αδυναμία της δικαστικής εξουσίας να αποδώσει δικαιοσύνη, την ανομία που ενθαρρύνεται από το ίδιο το σύστημα και την αδικία που εν τέλει επικρατεί, θα αντιδράσει. Και αυτή η αντίδραση ουδέποτε έχει προβλεφθεί, σε κράτη πολύ σοβαρότερα από την Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση οι ένοχοι πρέπει να αντιμετωπίζουν τις ποινές που τους αρμόζουν. Ή τουλάχιστον να λογοδοτούν απέναντι στη δικαιοσύνη. Στην κανονική. Όχι το κουκλοθέατρο που στήνεται κατά καιρούς στην ελληνική βουλή. Όχι σε φάση δέκα λύκοι κι ένα πρόβατο ψηφίζουν ποιος θα φαγωθεί. Καταργήστε το άρθρο 86 εδώ και τώρα. Αυτό που φυλάει τους λύκους και τρώει τα πρόβατα.