Συγκλονίζει το γράμμα της συζύγου του αδικοχαμένου ποδοσφαιριστή της Τσαπεκοένσε

Συγκλονίζει το γράμμα της συζύγου του αδικοχαμένου ποδοσφαιριστή της Τσαπεκοένσε

«Είναι σα να ζω έναν εφιάλτη».

Η Susi Pereira, σύζυγος του ποδοσφαιριστή Willian Thiego, της βραζιλιάνικης ποδοσφαιρικής ομάδας Τσαπεκοένσε, η οποία ξεκληρίστηκε σε πτώση αεροπλάνου στην Κολομβία, στις 28 Νοεμβρίου, ραγίζει καρδιές με το γράμμα που έγραψε, μετά το τραγικό δυστύχημα που συγκλόνισε όλον τον κόσμο.

«Το όνομά μου είναι Susi Pereira και είμαι η γυναίκα του Willian Thiego που έχασε τη ζωή του στη συντριβή της Κολομβίας, και θα σας πω πώς είναι η ζωή μου μετά την Δευτέρα 28 Νοεμβρίου». Έτσι ξεκίνησε η Pereira το γράμμα που ζήτησε η ισπανική εφημερίδα «Marca», από εκείνη και τις άλλες συζύγους των νεκρών παικτών της βραζιλιάνικης ομάδας, να γράψουν.

«Είναι σα να ζω ένα εφιάλτη. Έχω την αίσθηση ότι συνεχώς ταξιδεύει και θα ανοίξει την πόρτα ερχόμενος από ένα άλλο ταξίδι, ένα άλλο παιχνίδι! Αλλά δεν θα έρθει, αυτή τη φορά ο Theigo δεν θα γυρίσει πίσω. Πέρασα τις χειρότερες μέρες της ζωής μου, με αυτή την τρομερή αίσθηση της απώλειας, τόσο φρικτή και απερίγραπτη.

Είναι ένας εφιάλτης χωρίς τέλος για εκείνο τον μοιραίο και απαίσιο Νοέμβριο. Ό,τι μου συμβαίνει κάθε μέρα μου θυμίζει τον Thiego. Τις διακοπές μας, τα απραγματοποίητα μελλοντικά μας σχέδια που κοπήκανε. Η κόρη μου Νίνα ζητάει όλη την ώρα τον πατέρα της. Και έγω τότε της λέω μία ιστορία που μιλάει για τον πατέρα της, πως πήγε να παίξει έναν αγώνα που γίνεται στον ουρανό με τους φίλους του και ότι θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται μέσα μας σε κάθε αστέρι που είναι στον ουρανό, απ΄όπου εκείνος μας παρακολουθεί κάθε δευτερόλεπτο, κάθε λεπτό.

Ο Θεός είμαι σίγουρη ότι κρατάει τον σύζυγό μου στα χέρια του. Θα πρέπει να είμαι δυνατή για να μεγαλώσει η Νίνα, που είναι μόλις 4 ετών και δεν ήταν σε θέση να χαρεί πολύ του πατέρα της. Είμαι σίγουρη ότι μια μέρα θα συναντηθούμε, γιατί έχουμε αγαπήσει ο ένας τον άλλον δυνατά. Όλες οι μέρες μου έχουν αλλάξει ριζικά μετά από το θάνατο του συζύγου μου. Με την απουσία του δεν έχω πλέον δίπλα μου τον σύντροφό μου, που μου έδωσε άπειρη αγάπη, στοργή, που ήταν υπεύθυνος για τη συνεχή φροντίδα για τις δύο γυναίκες που αγάπησε. Έφυγε από τις ζωές μας χωρίς εξήγηση. Ο Theigo ήταν ένας θαυμάσιος άνθρωπος, ένας υποδειγματικός πατέρας, ένας τίμιος, σωστός σύζυγος, που πάντα ήθελε το καλό για όλους. Η κόρη μου ζητάει κάθε μέρα να επιστρέψει πίσω. Και τι μπορώ να πω; Μόνο ο χρόνος θα δείξει πώς θα είναι η ζωή μας. Τώρα υπάρχουν μόνο όμορφες αναμνήσεις από τα δέκα χρόνια που ζήσαμε μαζί.

Μόνο ο Θεός θα μας στηρίξει, όταν αισθανόμαστε μεγάλο πόνο και μεγάλη αβεβαιότητα για το τι θα είναι η ζωή μας από τώρα. Είναι δύσκολο να πάω για ύπνο χωρίς αυτόν, με τον οποίο ήμουνα κάθε μέρα μαζί. Μαζί κάναμε τα πάντα. Παίρναμε πρωινό μαζί, πηγαίναμε μαζί τη Νίνα στο σταθμό. Τώρα προσπαθώ να ζήσω όλη την ημέρα με την σκέψη στη Νίνα. Νιώθω περήφανη που ο σύζυγός μου ήταν ένα παράδειγμα πολεμιστή, ειλικρινής, γονέας, υποδειγματικός σύζυγος. Θα είναι πάντα ο ξεχωριστός άνθρωπος για όλη μου τη ζωή».