Πάγκαλος: «Τα περί χρέους ήταν εξαρχής μια τσιπραίικη παπάρα!»

Πάγκαλος: «Τα περί χρέους ήταν εξαρχής μια τσιπραίικη παπάρα!»

Με χαρακτηρισμούς πεζοδρομίου και με ένα λεξιλόγιο που ούτως ή άλλως μας έχει συνηθίσει στις κατά καιρούς δημόσιες τοποθετήσεις του, ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, Θεόδωρος Πάγκαλος επιτίθεται εναντίον του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα αναφορικά με το ζήτημα του χρέους.

Σε άρθρο του υπό τον τίτλο «Όνειρο ήταν και πάει...», ο «πολλά βαρύς» Πάγκαλος επιλέγει να συμπεριφερθεί ως κουτσαβάκι και σημειώνει – μεταξύ άλλων: «Η δημόσια συμπεριφορά του Τσίπρα μπορεί να σημαίνει μόνο δύο πράγματα: ή είναι εντελώς ηλίθιος και ακατατόπιστος για τον τρόπο που λειτουργεί και αποφασίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση ή είναι πεπεισμένος ότι απευθύνεται σε ένα λαό ηλιθίων, ο οποίος αποδέχεται ότι βγαίνει από τα πρωθυπουργικά χείλη ακόμα και αν είναι κολοσσιαία ανακρίβεια».

«Τα περί χρέους λοιπόν ήταν εξαρχής μια τσιπραίικη παπάρα. Μεγαλοπρεπέστατη», προσθέτει ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ.

Δεν είναι ν’ απορεί κανείς μετά γιατί ο πολιτικός λόγος έχει φτάσει σε τέτοιο ευτελές επίπεδο. Αρκεί να ακούσει ή να διαβάσει κανείς τον «χειμαρρώδη» Πάγκαλο, ο οποίος φαίνεται να λησμονεί τα δικά του τα χαΐρια!

Έχει φάση, πάντως, ρε αδέρφια: Να βγαίνει ο Πάγκαλος και να το παίζει τιμητής των πάντων. Ποιος; Ο Πάγκαλος του «μαζί τα φάγαμε»!

Το ότι η κυβέρνηση Τσίπρα τα έχει θαλασσώσει είναι ηλίου φαεινότερον. Το ότι πρέπει, όμως, ένας πολιτικός να σέβεται αυτούς που έχει απέναντί του και να τους επικρίνει – με επιχειρήματα – και όχι με ύβρεις, αυτό είναι ένα ζητούμενο.

Θα μπορούσαμε, άλλωστε, κι εμείς να σκεφτούμε όλα εκείνα που έλεγε ο κ. Πάγκαλος επί υπουργίας του, όπως για παράδειγμα το περιβόητο τσιτάτο για τη σημαία που την πήρε ο... αέρας στα Ίμια!

Τι τα θες και τα σκαλίζεις, Θόδωρε... Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. Εσύ, τουλάχιστον, θα έπρεπε να την είχες μάθει καλά αυτή τη σοφή παροιμία!

Αναλυτικά το άρθρο του Θεόδωρου Πάγκαλου:

«Αφού άκουσε κατά κόρον, από αυτούς που ήθελαν να διασώσουν, έστω και την τελευταία στιγμή, την αξιοπρέπεια της χώρας, παρατηρήσεις για το ψευτομάγκικο στυλ του, ο κύριος Τσίπρας κατάλαβε ότι έπρεπε να βρει κάποιο άλλο επιχείρημα. Κατάλαβε δηλαδή επιτέλους ότι διαπραγματεύσεις δεν κάνεις παρά μόνο αν έχεις ένα διαπραγματευτικό επιχείρημα περίπου ίσου βάρους με αυτό που κατέχει ο αντίπαλος.

Τα πράγματα είναι απλά. Τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ) κερδήθηκαν από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί χρειαζόταν ομοφωνία για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις διεύρυνσης για την Ισπανία και την Πορτογαλία και εμείς τις είχαμε παγώσει. Όσο πιο επαχθής είναι για τους άλλους η συμπεριφορά σου, όσο πιο επιζήμια είναι τα αποτελέσματα για την ομαλή πορεία της Κοινότητας και όσο πιο απομονωμένος είσαι, τόσο πιο αποτελεσματική διαπραγμάτευση κάνεις.

Να λες όμως ότι «θα τους τρίψεις τα μούτρα» επειδή θα αρνηθείς να εισπράξεις τη δανειακή δόση, που ίσως δικαιούσαι μετά την αβέβαιη και καθυστερημένη αξιολόγηση, είναι πραγματικά γελοίο. Αντιθέτως εμείς κινδυνεύαμε, αν θέταμε ως όρο τη συζήτηση για οποιαδήποτε λύση, τη συζήτηση για το χρέος που καθιστούσε αδύνατη τώρα πια η προεκλογική περίοδος στη Γερμανία.

Η δημόσια συμπεριφορά του Τσίπρα μπορεί να σημαίνει μόνο δύο πράγματα: ή είναι εντελώς ηλίθιος και ακατατόπιστος για τον τρόπο που λειτουργεί και αποφασίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση ή είναι πεπεισμένος ότι απευθύνεται σε ένα λαό ηλιθίων, ο οποίος αποδέχεται ότι βγαίνει από τα πρωθυπουργικά χείλη ακόμα και αν είναι κολοσσιαία ανακρίβεια.

Νέα έκτακτη Σύνοδος Κορυφής με ένα μόνο εθνικού ενδιαφέροντος θέμα ή τροποποίηση της ημερήσιας διάταξης τακτικής Συνόδου, ώστε να συμπεριλάβει και αυτό το θέμα, μπορεί να προταθεί μόνο από την τρέχουσα Προεδρεία του Συμβουλίου Υπουργών και τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από κοινού. Αν η πρωτοβουλία αυτή δεν υπάρχει, μπορούν ενδεχόμενα να ασκήσουν πίεση συμπαγώς και ομοφώνως όλα τα κράτη μέλη. Για να ασχοληθεί λοιπόν με το ελληνικό χρέος η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να υπάρχει θετική προδιάθεση 27 χωρών και αλλεπάλληλα στάδια αποφάσεων ή επιχείρημα ρόπαλο του είδους που χρησιμοποίησε μετά το Δουβλίνο ο Ανδρέας Παπανδρέου παγώνοντας τις διαπραγματεύσεις και τις συναντήσεις με τις δύο υποψήφιες χώρες Ισπανία και Πορτογαλία.

Τα περί χρέους λοιπόν ήταν εξαρχής μια τσιπραίικη παπάρα. Μεγαλοπρεπέστατη! Το ερώτημα είναι αν θα μπορούσε να εκβιάσει μη εισπράττοντας τα 8,5 δισ. υποτίθεται ότι ο προϋπολογισμός είναι ισοσκελισμένος και έχει μάλιστα κάποια πλεονάσματα. Αυτό σημαίνει, κατά πάσα πιθανότητα, ότι υπάρχουν και είναι δυνατόν να καταβληθούν μισθοί και συντάξεις ορισμένων μηνών μετά την ηρωική απόφαση. Το τι θα γίνει στην πραγματική οικονομία, στη ρευστότητα των τραπεζών, στην πληρωμή επιτέλους των ποσών, που χρωστάει το δημόσιο δεξιά και αριστερά, αφήστε να το δούμε στην πράξη. Είναι σίγουρο πάντως ότι, αν δεν έπαιρνε αυτά τα 8,5 δισ., ο κύριος Τσίπρας...».