Υπέρ των δανειοληπτών ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου για τον υπολογισμό των τόκων σε κόκκινα δάνεια
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η συνεδρίαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η οποία έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου, καθώς καλείται να επιλύσει ένα ζήτημα με καθοριστικές οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις: Tον τρόπο υπολογισμού των τόκων για δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στον λεγόμενο νόμο Κατσέλη και αδυνατούν να ανταποκριθούν πλήρως στις υποχρεώσεις τους.
Η απόφαση που θα ληφθεί αφορά άμεσα περίπου 350.000 δανειολήπτες, αλλά και τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων που έχουν στην κατοχή τους χιλιάδες «κόκκινα» δάνεια. Πρόκειται για ένα ζήτημα που εδώ και χρόνια προκαλεί αντικρουόμενες δικαστικές κρίσεις, με σημαντικές διαφοροποιήσεις τόσο στο ύψος των οφειλών όσο και στη βιωσιμότητα των ρυθμίσεων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Σωτήρης Πλαστήρας, στην εισήγηση που αναμένεται να παρουσιάσει ενώπιον της Ολομέλειας, τάσσεται υπέρ της ερμηνείας που ευνοεί τους δανειολήπτες. Ειδικότερα, προτείνει οι τόκοι για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια να υπολογίζονται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της οφειλής.
Η διαφορά μεταξύ των δύο τρόπων υπολογισμού είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς επηρεάζει καθοριστικά το τελικό ποσό που καλούνται να καταβάλουν όσοι ενταχθούν ή έχουν ήδη ενταχθεί σε ρυθμίσεις βάσει του νόμου Κατσέλη. Μια ενδεχόμενη αποδοχή της εισήγησης θα οδηγούσε σε αισθητά χαμηλότερες συνολικές επιβαρύνσεις για τους δανειολήπτες.
Το ζήτημα έφθασε στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου κατόπιν παραπομπής από το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων, ενώ στο μεταξύ δεκάδες δικαστήρια ανά την επικράτεια είχαν εκδώσει αντιφατικές αποφάσεις ως προς τον τρόπο υπολογισμού των τόκων, δημιουργώντας έντονη ανασφάλεια δικαίου.
Υπενθυμίζεται ότι κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, τον Φεβρουάριο του 2025, η τότε Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη είχε επίσης ταχθεί υπέρ της λύσης που προβλέπει τον υπολογισμό των τόκων επί της μηνιαίας δόσης. Στην αγόρευσή της είχε επισημάνει, μεταξύ άλλων, ότι βασικό κριτήριο πρέπει να αποτελεί η διασφάλιση της αξιοπρεπούς διαβίωσης του οφειλέτη και της οικογένειάς του, σε συνδυασμό με τη μέγιστη δυνατή ικανοποίηση των πιστωτών, χωρίς όμως να θίγεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ένα στοιχειώδες επίπεδο διαβίωσης.