Αξιολόγηση και προληπτικά μέτρα: Ζητούν ψήφο για το θάνατο των επόμενων γενιών

Αξιολόγηση και προληπτικά μέτρα: Ζητούν ψήφο για το θάνατο των επόμενων γενιών

Η τέλεια καταιγίδα - Για άλλη μια φορά οι δανειστές φέρνουν την 4η μνημονιακή κυβέρνηση στο απόλυτο αδιέξοδο με τη μέθοδο του take it or leave it - Ο Κώστας Τσιτούνας γράφει για την επανάληψη του δράματος του 2015 - Γιατί δεν κλείνει η αξιολόγηση; - Μέχρι που θα «σύρουν» τον Αλέξη Τσίπρα και τη χώρα οι δανειστές; 

Δυο χρόνια απολύτως χαμένα για την Ελλάδα που όχι μόνο δεν κατάφερε να βγει από τα μνημόνια αλλά, αντίθετα, βυθίστηκε ακόμα περισσότερο στην ύφεση.

Τα ερωτήματα που απασχολούν σύσσωμο τον ελληνικό λαό είναι τα ακόλουθα:

  • Τι θα κάνει ο Τσίπρας;
  • Θα παραδώσει την εξουσία όπως προβλέπει το Σύνταγμα ή θα επαναλάβει το έγκλημα του καλοκαιριού του 2015;
  • Θα υπογράψει και θα περάσει από τη Βουλή τα προληπτικά μέτρα που ζητούν ΔΝΤ και Βερολίνο ή θα παίξει το χαρτί των πρόωρων εκλογών;

Το σημαντικότερο όμως ερώτημα στο συγκεκριμένο timing είναι το ακόλουθο:

Μήπως και αυτό το χαρτί των πρόωρων έχει πλέον «καεί»;

Ποιον μπορεί πλέον να «εκβιάσει» διαπραγματευτικά ο κ. Τσίπρας;

Το πιθανότερο είναι πως δεν μπορεί ούτε να πιέσει, ούτε να εκβιάσει κανέναν.

Το Eurogroup της 26ης Ιανουαρίου του 2017 απόδειξε ξεκάθαρα το φιάσκο της πολιτικής διαπραγμάτευσης το οποίο ευαγγελίζεται συνεχώς ο κ. Τσίπρας.

Απορρίφθηκαν όλες οι εναλλακτικές προτάσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και επιβλήθηκε η άμεση και εκ των προτέρων ψήφιση όλων των μέτρων που αφορούν το διάστημα μετά το 2018.

Μάλιστα πολλοί πλέον κάνουν λόγο για προληπτικά επιπλέον μέτρα 7 δισεκατομμυρίων ευρώ και όχι 4,5 δισ.

Πέραν τούτων, κατέστη σαφές ότι ο κ. Τσίπρας δεν έχει πλέον καμία πολιτική συμμαχία στην Ευρώπη.

Για να το πούμε πιο απλά: Ουδείς ασχολείται με τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Οι Ολλανδικές εκλογές το Μάρτιο, οι Γαλλικές εκλογές το Μάιο 2017 και οι Γερμανικές εκλογές τον Σεπτέμβριο 2017 στρέφουν αλλού την πολιτική ατζέντα της Ευρωζώνης, αφήνοντας τον κ. Τσίπρα σε μοναχικό μονόδρομο...

Ο δρόμος προς την... κόλαση είναι κάτι παραπάνω από δεδομένος όπως γράψαμε σε σχετική αρθρογραφία στο Newsbomb.gr. (Διαβάστε αναλυτικά εδώ).

Οι προηγούμενοι τακτικισμοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. δεν επιτρέπουν περιθώρια επιλογών. Ουσιαστικά, η χώρα καλείται να επιλέξει τον τρόπο που θα... πεθάνει οικονομικά και πολιτικά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αξιολόγηση: Ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με... εκλογές

Αξιολόγηση: Ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με... εκλογές

Η κατάσταση που βιώνει ο ελληνικός λαός και το ελληνικό κράτος τα τελευταία δυο χρόνια, αποκαλείται «στασιμοχρεοκοπία».

Τα 3 σενάρια της κόλασης

1ο. Ψηφίζουμε, αλλά δεν εφαρμόζουμε

Η γνωστή κουτοπονηριά που εφάρμοζαν σε κάθε μεσοπρόθεσμο οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος και την οποία υιοθέτησε και ο... παρολίγο τιμωρός των μνημονίων Αλέξης Τσίπρας.

Με το γνωστό ύφος της «βαριάς καρδιάς», ο κ. Τσίπρας θα πει στην Βουλή και ιδιαίτερα στις Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝ.ΕΛ. ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη να ψηφιστούν τα μέτρα για να μην επαναληφθεί το χάος του 2015.

Παράλληλα θα διαβεβαιώσει τους πάντες με τη γνωστή αυθαιρεσία που τον διακρίνει ότι «δεν θα εφαρμοστούν γιατί η Ελλάδα θα επιτυγχάνει τους στόχους».

Αυτό που δεν πρόκειται να απαντήσει ποτέ, είναι «τι ανταλλάγματα θα πάρει η χώρα αν ψηφίσει αυτά τα μέτρα;».

Σε αυτό το ερώτημα δεν απάντησε ούτε όταν υπέγραψε το 3ο μνημόνιο.

Σε αυτό το σενάριο του «ψηφίζουμε , αλλά δεν εφαρμόζουμε», είναι σαφές ότι ο κ. Τσίπρας με 153 βουλευτές θα δεσμεύσει τη χώρα και τις επόμενες γενιές στο απόλυτο υφεσιακό σπιράλ, αφού ουδείς γνωρίζει που θα βρίσκεται ο ίδιος και οι πρόθυμοι βουλευτές του μετά το 2018!!!

2ο. Παράδοση της εξουσίας α λα Παπανδρέου ή πρόωρες εκλογές

Το σενάριο αυτό έχει μικρές πιθανότητες αφού θα πρόκειται για την απόλυτη προσωπική ταπείνωση του ιδίου και της αριστεράς. Η ιστορία των δυο χρόνων διακυβέρνησης απέδειξε ότι ο κ. Τσίπρας δεν είναι διατεθειμένος να παραδώσει εύκολα την εξουσία.

Προτιμά να διαστρεβλώσει ακόμα και το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος παρά να εγκαταλείψει την εξουσία.

Αν πάντως επιλέξει αυτή την οδό είναι απολύτως βέβαιο ότι θα το κάνει με τους χειρότερους όρους για την ελληνική κοινωνία. Θα επιδιώξει δηλαδή να δημιουργήσει ασφυκτικό περιβάλλον λίγο πριν από ένα ενδεχόμενο Grexit, με κλειστές τράπεζες και τριτοκοσμικές καταστάσεις προκειμένου να «εκβιάσει» την ψήφο του λαού και να έχει τις λιγότερες δυνατές απώλειες από την βέβαιη αρνητική ψήφο που θα λάβει.

3ο. Επανάληψη του καλοκαιριού του 2015

Το σενάριο να επιλέξει ο κ. Τσίπρας να σέρνει την διαπραγμάτευση για μήνες μέχρι να αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί στη Ευρώπη μετά την ολοκλήρωση των εκλογών σε Γερμανία, Γαλλία και Ολλανδία είναι πολύ πιθανό.

Μόνο που θα είναι εξόχως εφιαλτικό αφού η οικονομία θα αποσταθεροποιηθεί πλήρως, τα ομόλογα θα επιδεινωθούν δραματικά, οι τράπεζες θα χρειαστούν νέα κεφάλαια και νέα ανακεφαλαιοποίηση και η πραγματική οικονομία θα καταρρεύσει.

Κατά περίεργο τρόπο πάντως, ο κ. Τσίπρας δεν φαίνεται να βιάζεται για να κλείσει η αξιολόγηση γεγονός που δείχνει ότι στο πίσω μέρος του μυαλού του ίσως είναι το επικρατέστερο σενάριο.


Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ