Τα σενάρια μιας αμερικανικής επίθεσης στο Ιράν

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις της Wall Street Journal περί προκαταρκτικών συζητήσεων στην κυβέρνηση Τραμπ για ενδεχόμενη επίθεση κατά του Ιράν δεν συνιστούν ένδειξη άμεσης στρατιωτικής δράσης, αλλά αποτυπώνουν τον τρόπο με τον οποίο η Ουάσιγκτον προσεγγίζει διαχρονικά την αποτροπή. Μέσω σχεδιασμού επιλογών, ακόμη και σε περιόδους χωρίς άμεση κρίση.

Στο βασικό σενάριο που συζητείται σε τέτοιες περιπτώσεις, μια αμερικανική επίθεση θα είχε κυρίως αεροπορικό χαρακτήρα, με στόχο την επίδειξη ισχύος και την επιβολή κόστους, χωρίς απαραίτητα κλιμάκωση σε γενικευμένο πόλεμο. Τέτοιες επιχειρήσεις εντάσσονται συνήθως σε λογική «περιορισμένου πλήγματος», αποσκοπόντας στο να επηρεάσουν τη συμπεριφορά της Τεχεράνης, όχι να αλλάξουν καθεστώς.

Παράλληλα, οι ΗΠΑ θα επιδίωκαν διεθνή πολιτική κάλυψη, είτε μέσω συμμάχων είτε μέσω της επίκλησης απειλών για τη διεθνή ασφάλεια, όπως το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν ή οι περιφερειακές του δραστηριότητες. Η απουσία μετακινήσεων προσωπικού ή εξοπλισμού, όπως επισημαίνουν οι ίδιες οι πηγές, υποδηλώνει ότι η συζήτηση παραμένει θεωρητική και ενταγμένη στον συνήθη στρατηγικό σχεδιασμό.

Ένα κρίσιμο στοιχείο είναι ο παράγοντας κλιμάκωσης. Οποιαδήποτε αμερικανική επίθεση θα έπρεπε να υπολογίζει την πιθανότητα ιρανικών αντιδράσεων από τους Φρουρούς της Επανάστασης, που ελέγχουν τον στρατό την οικονομία και την ασφάλεια. Αν και η Αμερική παρά το ρίσκο ευρύτερης αποσταθεροποίησης στη Μέση Ανατολή, έχει την ισχύ στρατιωτικά να πετύχει τον σκοπό της.

Συμπερασματικά δεν υπάρχει άμεση ένδειξη επικείμενης επίθεσης κατά του Ιράν, λένε οι αξιωματούχοι. Παρ´όλα αυτά οι χιλιάδες διαδηλωτές ζητούν τον Τράμπ να παρέμβει, ώστε η χώρα τους να μοιάζει περισσότερο με δύση, σβήνοντας το δικτατορικό καθεστώς. Άρα η μεγάλης κλίμακας αεροπορική επίθεση σε πολλαπλούς ιρανικούς στρατιωτικούς στόχους, σε συνδυασμό με την λαϊκή οργή είναι μια επιλογή στο τραπέζι.