Υπάτιος Πατμάνογλου για το τροχαίο που έχασε σύζυγο και γιο: «Η χειρότερη μέρα της ζωής μου»

Snapshot

• Στις 26 Φεβρουαρίου 2017, η σύζυγος και ο γιος του Υπάτιου Πατμάνογλου σκοτώθηκαν ακαριαία σε τροχαίο δυστύχημα στην Εθνική Οδό Αθηνών Λαμίας.
• Ο οδηγός της Porsche, Γιώργος Βακάκης, προσέκρουσε με μεγάλη ταχύτητα στο σταθμευμένο αυτοκίνητο του Πατμάνογλου.
• Ο Υπάτιος Πατμάνογλου περιγράφει τη μέρα του δυστυχήματος ως τη χειρότερη της ζωής του και αναφέρεται στο ψυχικό και σωματικό τραύμα που υπέστη.
• Παρά το πένθος και τα αρνητικά σχόλια που αντιμετώπισε, δεν εγκατέλειψε την πίστη του και συνεχίζει να ζει με δύναμη και αντοχή.
• Προτρέπει τους οδηγούς να οδηγούν προσεκτικά, υπενθυμίζοντας πως η ζωή δεν είναι δεδομένη και μια στιγμή αρκεί για να αλλάξει τα πάντα.

Snapshot powered by AI

Εννέα χρόνια συμπληρώνονται από το τραγικό τροχαίο δυστύχημα στην Εθνική Οδό Αθηνών Λαμίας. Στις 26 Φεβρουαρίου 2017, η Porsche που οδηγούσε ο Γιώργος Βακάκης προσέκρουσε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στο σταθμευμένο αυτοκίνητο του Υπάτιου Πατμάνογλου, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν ακαριαία η σύζυγος και ο γιος του τελευταίου.

Ο Υπάτιος Πατμάνογλου με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναφέρθηκε στη «χειρότερη ημέρα της ζωής του». Την ανάρτηση συνόδευσε με φωτογραφία στην οποία εμφανίζεται με τραύματα στο πρόσωπο.

«Το τραύμα δεν είναι μόνο σωματικό, είναι και πνευματικό. Δεν είχα να διαχειριστώ μόνο το πένθος μου. Είχα να διαχειριστώ και ένα μέρος του κόσμου, με τα αρνητικά του σχόλια. Αυτή ήταν η δοκιμασία μου. Αυτός ήταν ο σταυρός μου», έγραψε, μεταξύ άλλων, στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook.

Αναλυτικά η ανάρτησή του:

«26 Φεβρουαρίου 2017
Η χειρότερη μέρα της ζωής μου.
Η μέρα που ένας πατέρας δεν θα έπρεπε ποτέ να ζήσει.
Η μέρα που ένας σύζυγος δεν θα έπρεπε ποτέ να αντικρίσει.
Η μέρα που κατάλαβα πως όλα μπορούν να τελειώσουν σε μια στιγμή.
Από εκείνη τη μέρα δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος.
Ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι,
μέχρι να έρθει η στιγμή που η δύναμη θα είναι η μόνη επιλογή που θα έχεις.
Εύχομαι να μη χρειαστεί ποτέ να μάθετε πόση δύναμη κρύβετε μέσα σας.
Θα μπορούσα σήμερα να βρίσκομαι σε ένα ψυχιατρείο.
Θα μπορούσα να είμαι σε ένα κέντρο αποκατάστασης, παραπληγικός ή τετραπληγικός.
Θα μπορούσα να είμαι βαριά εγκαυματίας.
Θα μπορούσα να είμαι πολυτραυματίας.
Δεν έγινε τίποτα απ’ όλα αυτά.
Γι’ αυτό δοξάζω τον Θεό.
Όμως το τραύμα δεν είναι μόνο σωματικό,ειναι και πνευματικό.
Δεν είχα να διαχειριστώ μόνο το πένθος μου.
Είχα να διαχειριστώ και ένα μέρος του κόσμου, με τα αρνητικά του σχόλια.
Αυτή ήταν η δοκιμασία μου.
Αυτός ήταν ο σταυρός μου.
Δεν εγκατέλειψα.
Δεν άφησα ποτέ την πίστη μου.
Κι αυτό με κράτησε ζωντανό και πνευματικά όρθιο.
Η πραγματική αντοχή δεν φαίνεται στο σώμα,
αλλά στην ψυχή.
Συνεχίζω.
Ζω.
Και κάθε δυσκολία με κάνει πιο δυνατό.
Η ζωή δεν είναι δεδομένη.
Ο δρόμος δεν συγχωρεί.
Ένα δευτερόλεπτο αρκεί.
Μην οδηγείτε σαν να έχετε δεύτερη ζωή.
Υ.Γ.
Αλί σε αυτούς που μένουν.
Γιατί αυτοί που έφυγαν είναι στον Παράδεισο.
Η κόλαση είναι εδώ.
Η πληγή δεν κλείνει. Κρύβεται».