«Κυρά του Δέλτα» στο Newsbomb: «Ανοιχτή η καλύβα μου για όλο τον κόσμο - Ήρθα για λίγο, έμεινα πολύ»

Snapshot

• Η Άρτεμης Παπακωστίδου ζει και εργάζεται ως μοναδική επαγγελματίας γυναίκα ψαράς στο Δέλτα του Έβρου εδώ και 45 χρόνια.
• Η καλύβα της, όπου ζει με τον σύζυγό της, λειτουργεί ως τόπος διαβίωσης και σύμβολο ελληνικής παρουσίας κοντά στα σύνορα με την Τουρκία.
• Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης την επισκέφτηκε στην καλύβα της και αναγνώρισε τις δυσκολίες της ζωής εκεί, ενώ πρόσφατα εξασφαλίστηκε δορυφορικό τηλέφωνο, ίντερνετ και ηλεκτροδότηση.
• Η «Κυρά του Δέλτα» διατηρεί ανοιχτή την καλύβα της για όλους, συμπεριλαμβανομένων μεταναστών, πολιτικών και επισκεπτών της περιοχής.

Snapshot powered by AI

Στο νοτιοανατολικό άκρο της χώρας, στο Δέλτα του Έβρου εκεί όπου το νερό του ποταμού απλώνεται σε λιμνοθάλασσες και καλαμιώνες και η τουρκική σημαία διακρίνεται απέναντι, ζει εδώ και 45 χρόνια η Άρτεμης Παπακωστίδου-Διακάκη.

Γνωστή ως «Κυρά του Δέλτα», είναι η μοναδική επαγγελματίας γυναίκα ψαράς στην περιοχή του Δέλτα του Έβρου και μια μορφή ταυτισμένη με τις καλύβες των ψαράδων, τις ελληνικές σημαίες που κυματίζουν στον αέρα και την καθημερινότητα δίπλα στα σύνορα. Μαζί με τον σύζυγό της καπετάν Νίκο, επέλεξαν να μείνουν εκεί όπου άλλοι έρχονται για λίγο.

Η ίδια, μιλώντας στο Newsbomb.gr, ξετυλίγει την ιστορία μιας ζωής που έγινε τρόπος ύπαρξης.

«Ήρθαμε για λίγο και μείναμε πολύ»

Η κυρία Άρτεμις Παπακωστίδου, έχει τιμηθεί από τον Σύλλογο «Αινήσιο Δέλτα», «ως ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης», χαρακτηρίζοντάς την «κυματοθραύστη του ελληνισμού των συνόρων», διότι διαμένει εδώ και 45 χρόνια μαζί με τον σύζυγό της καπετάν Νίκο στις καλύβες του Δέλτα του Έβρου, μια ανάσα από τα σύνορα με την Τουρκία.

Με φόντο το ποτάμι και τις ψαρόβαρκες δεμένες στην όχθη, θυμάται τα πρώτα χρόνια: «Είμαι 45 χρόνια εδώ με τον σύζυγο στο δέλτα του Έβρου. Ήρθαμε για να ψαρέψουμε εδώ γιατί ο ποταμός βοηθάει στο να υπάρχει περισσότερη τροφή για τα ψαριά. Ήρθαμε για λίγο και μείναμε πολύ γιατί αγαπήσαμε αυτό το μέρος γιατί το Δέλτα είναι μαγικό, όποιος έρχεται εδώ δεν φεύγει μένει εδώ. Εμείς εδώ όταν ήρθαμε, δεν έχει πολύ κόσμο…έχει μόνο μερικές καλύβες με αγρότες και κτηνοτρόφους όπου μένουν εδώ για να προστατεύονται από τις καιρικές συνθήκες».

Περιγράφει έναν τόπο σχεδόν έρημο, με λίγες ξύλινες κατασκευές σκορπισμένες μέσα στη λάσπη και τα καλάμια, όπου ο άνεμος και το νερό καθορίζουν το πρόγραμμα της ημέρας.

«Όταν ήρθαμε εδώ σηκώσαμε την ελληνική σημαία γιατί απέναντι βλέπαμε την τουρκική σημαία, οπότε μετά από τόσα χρόνια ο σύλλογος «Αινήσιο Δέλτα» με έκαναν «Κυρά του Δέλτα», γιατί είμαι η μοναδική επαγγελματίας γυναίκα ψαράς στο Δέλτα και για το ότι σηκώνουμε την σημαία. Αισθάνομαι υπερηφάνεια γιατί αγαπώ τον τόπο μου και αυτό που κάνω».

Η κίνησή τους να υψώσουν τη σημαία έγινε σύμβολο παρουσίας σε μια περιοχή όπου η απόσταση από τα σύνορα μετριέται σε λίγα μέτρα.

Η ζωή μέσα στην καλύβα και στη θάλασσα

Η καθημερινότητά της δεν έχει ωράριο. Ξεκινά με το πρώτο φως, με προετοιμασία για το ψάρεμα και τελειώνει αργά, όταν τα δίχτυα έχουν μαζευτεί.

«Είναι δύσκολο μια γυναίκα να είναι επαγγελματία ψαράς γιατί είναι σκληρή δουλειά και κατά κύριο λόγο για άντρες. Δουλεύω μαζί με τον σύζυγό στην θάλασσα ακόμη και με φουρτούνα και με μπουνάτσα. Παλιά πιάναμε πολλά ψάρια τώρα όμως γεράσαμε και δεν ψαρεύουμε όπως ψαρεύαμε. Στην καλύβα μένουμε για ψυχολογικούς λόγους, μετά από τόσα χρόνια δεν μπορούμε να φύγουμε από εδώ, για μας είναι τρόπος ζωής. Το να ζει κάποιος σε μια καλύβα είναι πολύ δύσκολο γιατί το νερό το κουβαλάμε από το χωριό, ξύλα από εκεί και όλα τα αγαθά τα κουβαλάμε με το αυτοκίνητο. Στην καλύβα ζούμε 45 χρόνια και δεν έχουμε σκεφτεί ποτέ να την αφήσουμε... όσο είμαστε υγιής και κρατάνε τα πόδια μας θα ερχόμαστε εδώ».

Η καλύβα τους δεν έχει τις ανέσεις μιας πόλης. Το νερό μεταφέρεται με δοχεία, τα ξύλα στοιβάζονται για τον χειμώνα, τα τρόφιμα έρχονται με το αυτοκίνητο από το χωριό. Παρ’ όλα αυτά, ο χώρος αυτός είναι το σπίτι τους, γεμάτος μνήμες από φουρτούνες, καλές ψαριές και χειμώνες με παγωνιά.

«Η καλύβα μου είναι ανοιχτή πάντα για όλον τον κόσμο»

Μιλώντας για τη φιλοξενία της, το ύφος της παραμένει σταθερό και καθαρό: «Η καλύβα μου είναι ανοιχτή πάντα για όλον τον κόσμο και για τους λαθρομετανάστες, για τους Υπουργούς και για όλον τον κόσμο. Πολλές φορές έχουμε σκεφτεί λόγω καιρικών συνθηκών πως η διαβίωση σε μια καλύβα είναι δύσκολη αλλά για εμάς το σπίτι μας είναι αυτό. Με τον άντρα μου είμαι 51 χρόνια μαζί και τα 45 είμαστε στην θάλασσα. Έχουμε δυο κόρες και τρία εγγόνια τα οποία μας επισκέπτονται. Η παρέα μας όλες αυτές τις ημέρες που μένουμε εδώ είναι οι συνοριοφύλακες και ο στρατός, οι οποίοι μας βοηθάνε πάρα πολύ σε ό,τι χρειαζόμαστε δηλαδή από ψώνια, βοήθεια και ότι χρειαστούμε λόγω ηλικίας».

Στις περιόδους κακοκαιρίας, όταν οι άνεμοι δυναμώνουν και τα νερά φουσκώνουν, η παρουσία των συνοριοφυλάκων και του στρατού γίνεται στήριγμα, είτε για προμήθειες είτε για πρακτική βοήθεια.

Το τηλεφώνημα και το «τσιπουράκι» με τον πρωθυπουργό

Η αναφορά της στον πρωθυπουργό Κυριάκος Μητσοτάκης έρχεται μέσα από μια προσωπική στιγμή επικοινωνίας. «Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πριν από χρόνια είχε μιλήσει στο δορυφορικό τηλέφωνο μαζί μου και μου είπε ελπίζω κάποια μέρα να τα πούμε, οπότε μετά από δύο χρόνια ήρθε και με βρήκε και επισκέφτηκε την καλύβα μας.

Χθες, ήρθε μας βρήκε, και του είπα ότι τήρησε την υπόσχεση που έδωσε. Το κατάλαβε ότι είναι δύσκολη η διαβίωση, αλλά σαν περιβάλλον μου είπε ότι είναι πολύ καλά, ο άνθρωπος για να ηρεμεί εδώ. Όταν ήρθε του είχα έτοιμο ένα τσιπουράκι, μεζέδες που πιάσαμε εμείς από τα θάλασσα όπως σουπιές, γαρίδες και χέλια από την περιοχή εδώ. Τον ευχαριστήσαμε για το δορυφορικό τηλέφωνο και ίντερνετ που αποκτήσαμε το 2023, αλλά και για την ηλεκτροδότηση της καλύβας».

Το τραπέζι στρώθηκε με ό,τι έδωσε η θάλασσα εκείνες τις ημέρες, σε μια καλύβα που για λίγες ώρες έγινε τόπος συνάντησης πολιτικής και καθημερινότητας.

Διαβάστε επίσης