Θλίψη για τον Λάκη Χαλκιά: Το αντίο του πολιτικού και καλλιτεχνικού κόσμου

Snapshot

• Ο Λάκης Χαλκιάς, σημαντικός εκπρόσωπος της ελληνικής μουσικής παράδοσης, απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών, αφήνοντας πλούσια πολιτισμική παρακαταθήκη.
• Υπήρξε γνήσιος εκφραστής των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων του ελληνικού λαού, συνδέοντας το παραδοσιακό με το έντεχνο τραγούδι.
• Συνεργάστηκε με κορυφαίους συνθέτες όπως ο Γιάννης Μαρκόπουλος, συμμετέχοντας σε έργα που σημάδεψαν τη μεταπολιτευτική εποχή.
• Το έργο του «2.500 χρόνια ελληνική μουσική» αποτελεί σημαντική καταγραφή της ιστορίας της ελληνικής μουσικής από την αρχαιότητα έως σήμερα.
• Πολιτικοί και καλλιτέχνες εξέφρασαν τη θλίψη τους, αναδεικνύοντας το ήθος, την αφοσίωση και το κοινωνικό του έργο ως διαρκή κληρονομιά.

Snapshot powered by AI

Η Ελλάδα θρηνεί την απώλεια του Λάκη Χαλκιά, του θρυλικού καλλιτέχνη που υπηρέτησε με συνέπεια την ελληνική μουσική παράδοση και υπήρξε γνήσιος εκφραστής των συλλογικών αγωνιών του λαού.

Ο Λάκης Χαλκιάς έφυγε από την ζωή σε ηλικία 82 ετών, αφήνοντας πίσω του μία σπουδαία παρακαταθήκη πολιτισμικής κληρονομιάς.

Το «αντίο» του πολιτικού και καλλιτεχνικού κόσμου

• Νίκος Δένδιας

Τη θλίψη για την απώλεια του Λάκη Χαλκιά εξέφρασε με δήλωσή του ο Νίκος Δένδιας.

«Μαζί με τον Νίκο Ξυλούρη και τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη κατάφερε να συνδυάσει το παραδοσιακό τραγούδι με την έντεχνη δημιουργία, ερμηνεύοντας με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο έργα του Γιάννη Μαρκόπουλου και άλλων σημαντικών συνθετών», υπογράμμισε ο κ. Δένδιας και κατέληξε: "Ειλικρινή συλλυπητήρια για την απώλειά του στους οικείους του"», έγραψε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

• Άδωνις Γεωργιάδης

Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης θέλησε να αποχαιρετήσει δημόσια τον αγαπημένο καλλιτέχνη, μέσα από ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, εκφράζοντας τη θλίψη του για την απώλεια.

«Η είδηση του θανάτου του μεγάλου λαϊκού μας καλλιτέχνη Λάκη Χαλκιά, μας γεμίζει θλίψη. Τον αγαπούσα πολύ και νομίζω και εκείνος με εκτιμούσε. Ας είναι ελαφρύ το χώμα. Έδωσε μεγάλη μάχη όλες αυτές τις μέρες. Συλλυπητήρια στους οικείους του», έγραψε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

• Λίνα Μενδώνη

Πληροφορούμενη την απώλεια του Λάκη Χαλκιά, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Με ιδιαίτερη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Λάκη Χαλκιά, ενός από τους μεγάλους εκπροσώπους της μουσικής μας παράδοσης. Απόγονος μιας οικογένειας με παράδοση αιώνων στο δημοτικό τραγούδι, υπήρξε ο φυσικός συνεχιστής της, μεπλήρη συναίσθηση του βάρους της, συνδυάζοντας τη βαριά κληρονομιά του με το απαράμιλλο, πηγαίο ταλέντο του, για να υπηρετήσει, ακάματα και με συνέπεια, τοελληνικό τραγούδι. Από πολύ νωρίς, μετέχοντας με την οικογενειακή κομπανία σεκάθε λαϊκή εκδήλωση και τελετουργία αλλά και τη συνεργασία του με, σχεδόν,όλους τους σημαντικούς δημιουργούς της εποχής του, ο Λάκης Χαλκιάς μας χάρισε, με την υπέροχη φωνή του, τις μουσικές του γνώσεις, το ήθος και τον σεβασμό τουστην παράδοση, μοναδικές ερμηνείες, που εγγράφονται ως απαράγραπτο κληροδότημα στη μουσική μας. Ο Λάκης Χαλκιάς λειτουργώντας ως γέφυρα μεταξύ της παράδοσης και της ανανέωσης, έδωσε διακριτή υπόσταση στην ελληνική μουσική, με ερμηνείες σε υψηλού επιπέδου μελοποιημένη ποίηση, όπως και στοαυθεντικό δημοτικό τραγούδι. Αποκορύφωμα, είναι το μεγάλο προσωπικό έργο τουμε τίτλο "2.500 Χρόνια Ελληνική Μουσική", ένα γιγαντιαίο πανόραμα της αδιάσπαστης ενότητας του ελληνικού μέλους. Άνθρωπος, με αταλάντευτες πολιτικές πεποιθήσεις, τις οποίες υπηρέτησε πιστά και με συνεπή κοινωνική στράτευση, υπήρξε γνήσιος εκφραστής των συλλογικών αγωνιών του λαού, αφήνοντας παρακαταθήκη τη μακρά και γόνιμη πορεία του στην Τέχνη, αλλά και το απαράμιλλο ήθος και την υπερήφανη στάση της ζωής του. Στην οικογένειά του και τους τόσο πολλούς φίλους του απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».

Συλλυπητήρια δήλωση ΠΑΣΟΚ

«Ο Τομέας-Δίκτυο Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής και η Υπεύθυνη Κ.Τ.Ε. Πολιτισμού – Βουλευτής Λακωνίας κα Νάγια Γρηγοράκου αποχαιρετούν τον τραγουδιστή Λάκη Χαλκιά», αναφέρεται στο συλλυπητήριο μήνυμα της Χαριλάου Τρικούπη.

«Προερχόμενος από μουσική οικογένεια υπήρξε άξιος συνεχιστής της παράδοσης και συνέδεσε άρρηκτα τη φωνή του με το ηπειρώτικο τραγούδι. Τραγούδησε την ξενιτιά, τις χαμένες πατρίδες, τους καημούς και τις χαρές μιας ολόκληρης εποχής καταφέρνοντας να φέρει το δημοτικό τραγούδι στο στόμα των νέων γενεών.

“Η παράδοση δεν είναι μουσείο. Είναι κάτι που πρέπει να μεταδίδεται, να αναπνέει και να βρίσκει νέους τρόπους έκφρασης.”

Η φωνή του κέρδισε τους μεγάλους συνθέτες και συνδέθηκε με σπουδαία τραγούδια που σημάδεψαν τα χρόνια της μεταπολίτευσης.Σε όλων μας τα αυτιά θα ηχεί για πάντα η φωνή του στα “Μαλαματένια λόγια” γεμίζοντας μας συγκίνηση και σεβασμό για μια πορεία γεμάτη ήθος και αξιοπρέπεια. Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του».

Συλλυπητήριο μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ

«Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του πολυτάλαντου, αυθεντικού λαϊκού καλλιτέχνη, Λάκη Χαλκιά, που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από γενιές Ελλήνων και συνέδεσε τη δημιουργική του πορεία με τις αγωνίες και τους αγώνες του ελληνικού λαού.

Ο Λάκης Χαλκιάς υπήρξε σπουδαίος εκπρόσωπος της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής. Ήταν η τέταρτη γενιά της μουσικής δυναστείας των Χαλκιάδων και γιος του ξακουστού κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά.

Το μεγάλο ταλέντο του και οι ισχυρές μουσικές καταβολές του τού επέτρεψαν να συνδέσει το παραδοσιακό τραγούδι με το ρεμπέτικο και το έντεχνο, ανοίγοντας νέους μουσικούς δρόμους.

Συνεργάστηκε με εμβληματικές μορφές του ελληνικού τραγουδιού και της μουσικής. Ξεχωριστή θέση στην πολιτιστική ιστορία του τόπου κατέχει η συνεργασία του με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο.

Ο οραματιστής μουσικός και τραγουδιστής, ο αδιαπραγμάτευτος αριστερός, ο αναγνωρισμένος καλλιτέχνης που ξεπέρασε τα σύνορά μας, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του και ενέπνευσε νέους δημιουργούς. Θα παραμείνει ζωντανός μέσα από το έργο του, καταλαμβάνοντας τη θέση που του αξίζει δίπλα στους μεγάλους δημιουργούς του τόπου μας.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του».

Ανακοίνωση ΚΚΕ για τον θάνατο του Λάκη Χαλκιά

«Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον συναγωνιστή μας Λάκη Χαλκιά, έναν σπουδαίο ερμηνευτή, μουσικό, ερευνητή της ελληνικής μουσικής και πνευματικό άνθρωπο. Έναν ολοκληρωμένο καλλιτέχνη που υπηρέτησε με συνέπεια την ελληνική μουσική παράδοση, την ανέδειξε δημιουργικά και τη συνέδεσε με τους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες της εποχής. Η διαδρομή του υπήρξε πολύχρονη και πολυδιάστατη», αναφέρει από την πλευρά του σε ανακοίνωσή του το ΚΚΕ και συνεχίζει:

«Από πολύ μικρός μυήθηκε στη δημοτική και λαϊκή μουσική, στην οποία βρίσκεται η βαθιά ρίζα του τόπου του, τα Γιάννενα, και της οικογένειας του, της ιστορικής μουσικής οικογένειας των Χαλκιάδων. Γρήγορα ακολούθησε τον δρόμο του επαγγελματία μουσικού, ως πολυοργανίστας και ερμηνευτής και στάθηκε επάξια δίπλα σε κορυφαίες μορφές της ελληνικής μουσικής: τον πατέρα του, τον “τρανό” κλαρινίστα Τάσο Χαλκιά, τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον Γιάννη Παπαϊωάννου και τη Σωτηρία Μπέλλου.

Στα χρόνια της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης, η φωνή του Λάκη Χαλκιά ταυτίστηκε με τους μεγάλους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες του λαού μας. Όντας ο ίδιος μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη γνώρισε από πρώτο χέρι τις διώξεις, γεγονός που τον οδήγησε στη φυγή στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1967. Με την επιστροφή του, το 1971, γνώρισε τον Γιάννη Μαρκόπουλο. Η ορμή της φωνής του συναντήθηκε με τη δύναμη της μουσικής του μεγάλου συνθέτη, σε μια ιστορική στιγμή που η τέχνη αποτέλεσε τη συλλογική έκφραση αντίστασης και ελπίδας. Έτσι γεννήθηκαν οι αξέχαστες ερμηνείες που ύμνησαν τον εργάτη, τον μετανάστη, τον βιοπαλαιστή της πόλης και του χωριού στους εμβληματικούς δίσκους “Θητεία”, “Μετανάστες” και “Θεσσαλικός Κύκλος”. Ακολούθησαν συνεργασίες με τους κορυφαίους Έλληνες συνθέτες, μουσικούς, ποιητές και στιχουργούς.

Ο Λάκης Χαλκιάς δεν συνόδευσε απλώς με τη φωνή και τη μουσική του τους λαϊκούς αγώνες. Υπήρξε οργανικό κομμάτι τους. Διαδήλωσε τραγουδώντας στις συναυλίες για την ειρήνη, την αλληλεγγύη σε λαούς που δοκιμάζονται, για τα εργατικά δικαιώματα, στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις, αλλά και στις μεγάλες πολιτιστικές και πολιτικές εκδηλώσεις του ΚΚΕ. Για περισσότερα από πενήντα χρόνια υπήρξε μία από τις σταθερές φωνές του Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή, χαρίζοντας με τις ερμηνείες του δημοτικά, λαϊκά και επαναστατικά τραγούδια που συντρόφευσαν γενιές αγωνιστών.

Υπηρέτησε με πάθος την έρευνα, τη διάσωση και τη διάδοση της ελληνικής μουσικής παράδοσης. Το έργο ζωής του “2.500 Χρόνια Ελληνική Μουσική” αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τη ιστορία του ελληνικού μουσικού πολιτισμού από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Για τον Λάκη Χαλκιά η μουσική παράδοση δεν ήταν ένα μουσειακό έκθεμα, αντίθετα τη θεωρούσε ζωντανό, δυναμικό έργο που ενώνει τις γενιές και τροφοδοτεί τη σύγχρονη δημιουργία. Με την ίδια αφοσίωση στάθηκε δίπλα στη νέα γενιά των καλλιτεχνών, ως δάσκαλος, ερευνητής και συνδικαλιστής, υπερασπιζόμενος τα εργασιακά και πνευματικά δικαιώματά τους.

Η κληρονομιά που παρέλαβε από τον πατέρα του και τη μεγάλη οικογένεια των Χαλκιάδων δεν ήταν μόνο μουσική· ήταν βαθιά κοινωνική και αγωνιστική. Η οικογένεια βίωσε τη φτώχεια και τις κακουχίες, την εκμετάλλευση και την αδικία. Οι Χαλκιάδες εμψύχωναν τους αντάρτες στα βουνά με τα κλέφτικα και τα ηπειρώτικα τραγούδια τους. Με αυτή την κληρονομιά προικίστηκε ο Λάκης Χαλκιάς. Έτσι, η απόφαση του να στρατευτεί με την τέχνη του στο πλευρό του λαού ήταν μια βαθιά συνειδητή επιλογή, ταιριαστή στην κοινωνική καταγωγή του.

Για το ΚΚΕ ο Λάκης Χαλκιάς δεν υπήρξε μόνο ένας σπουδαίος καλλιτέχνης. Υπήρξε ένας πραγματικός συναγωνιστής, ένας σύντροφος. Υπήρξε σταθερός συνοδοιπόρος του κόμματος από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Στις μεγάλες στιγμές, αλλά και στις δύσκολες περιόδους για το Κόμμα, το διεθνές κομμουνιστικό και το εργατικό κίνημα, συνέβαλε στην προσπάθεια να κρατηθεί ψηλά η σημαία της ελπίδας για έναν καλύτερο κόσμο. Πλούτισε με την τέχνη του, αλλά και τον λόγο του τη δράση του ΚΚΕ. Τίμησε τα ψηφοδέλτια του Κόμματος, στήριξε με τη δημόσια στάση και τις παρεμβάσεις του τον αγώνα του ΚΚΕ και της νέας γενιάς των κομμουνιστών, της ΚΝΕ και έθεσε το κύρος και την τέχνη του στην υπηρεσία του αγώνα της εργατικής τάξης για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Γνήσιος και συνεπής καλλιτέχνης, ολοκληρωμένος δημιουργός και άνθρωπος της πρώτης γραμμής των κοινωνικών αγώνων, παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του ακούραστα ενεργός. Η απώλειά του αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό στην ελληνική μουσική, στον πολιτισμό και στους αγώνες του λαού μας.

Ο Λάκης Χαλκιάς αφήνει πίσω του μια παρακαταθήκη που εκτείνεται σε περισσότερες από έξι δεκαετίες προσωπικής δημιουργίας και συνεχίζει μια μουσική διαδρομή της οικογένειας των Χαλκιάδων που μετρά περισσότερο από έναν αιώνα. Αφήνει άξιους συνεχιστές, πρώτα απ’ όλα τον αγαπημένο και ταλαντούχο γιο του Χρήστο Χαλκιά, αλλά και όλους εκείνους τους νέους μουσικούς που δίδαξε, ενέπνευσε και στήριξε στη μακρόχρονη πορεία του.

Στην οικογένειά του εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια. Ταυτόχρονα, αναλαμβάνουμε την ευθύνη να φωτίσουμε το έργο του Λάκη, να φτάσει στις επόμενες γενιές και να αποτελέσει το σταθερό θεμέλιο για τη συνέχεια και τη δημιουργική εξέλιξη της ελληνικής μουσικής παράδοσης.

Θα μείνει στις καρδιές μας, θα μείνει στις καρδιές όλου του λαϊκού κόσμου, που αγάπησε βαθιά και αγαπήθηκε βαθιά, γιατί πίσω από τη στεντόρεια φωνή του βρισκόταν ένας ευαίσθητος, απλός και αυθεντικός άνθρωπος. Τραγούδησε για τον εργάτη, τον εμιγκρέ της “Φάμπρικας” “που … δουλεύει νύχτα μέρα … στη βάρδια δύο δέκα …”, για τον δάσκαλο που “… δασκαλεύει με λόγια … της φωτιάς …”. Ετούτος ο λαός, που ύμνησε με τη φωνή και την τέχνη του, τον αποχαιρετά σήμερα με βαθύ σεβασμό και ευγνωμοσύνη. Και του δίνει την υπόσχεση ότι τα τραγούδια του, το έργο και το παράδειγμά του θα παραμείνουν ζωντανά στη μνήμη και τη συνείδηση των επόμενων γενιών».

• Γιώργος Νταλάρας

«Μέσα απ’ τα βουνά, τις πέτρες και τα χώματα αυτού του τόπου θα βγαίνει πάντα η φωνή του. Ο Λάκης Χαλκιάς είναι οι ρίζες μας. Αυτή η παρεξηγημένη αλλά τόσο ισχυρή και αναντικατάστατη λέξη για την ταυτότητά μας.Ο Λάκης και οι Χαλκιάδες είναι οι δικοί μας ευγενείς, οι δικοί μας τίτλοι τιμής. Παππούδες, πατέρας, θείος, αδέρφια, γεννημένοι με την μουσική, ταγμένοι να κουβαλάνε στους ώμους τους την Ήπειρο και την βαριά της παράδοση, τα βράχια της.Έτσι ήταν και θα είναι πάντα ο Λάκης. Είναι τα παραδοσιακά τραγούδια και τα τραγούδια του Μαρκόπουλου και των άλλων συνθετών που ερμήνευσε μοναδικά από τα βάθη της ψυχής του.Είναι η καλοσύνη, η ταπεινότητά του, η λεβεντιά, η αλήθεια, η ευγένεια, η πραότητα, οι αταλάντευτες αρχές και η συνέπεια στα πιστεύω του…Εκεί, πάντα δίπλα στον ‘’μικρό λαό’’, δίπλα στη φάμπρικα που δεν σταματά.Βρεθήκαμε μαζί, πολλές φορές, στην ίδια σκηνή για τους ίδιους καλούς σκοπούς.Με λύπησε πολύ το φευγιό σου, φίλε μου. Καλό δρόμο…», έγραψε ο Γιώργος Νταλάρας σε ανάρτησή του στα social media για τον Λάκη Χαλκιά.

• Νατάσαα Μποφίλιου

Η αγαπημένη τραγουδίστρια δημοσίευσε ένα Instagram Story με ασπρόμαυρη φωτογραφία του σπουδαίου ερμηνευτή και έγραψε: «Μια σπουδαία, εμβληματική φωνή κι ένας καλός άνθρωπος έφυγε σήμερα.. Βαθιά συλλυπητήρια στους οικείους του. Καλό ταξίδι».

• Κώστας Μακεδόνας

«Λάκη μου, στα έχω πει κι όσο ήσουν μαζί μας, αλλά θέλω να σου ξαναπώ το πόσο τυχερός και περήφανος νιώθω που βρέθηκα μαζί σου στη σκηνή τόσες πολλές φορές, κυρίως στις συναυλίες μας με τον Γιάννη Μαρκοπουλο, αλλά περισσότερο απ’ όλα που σε γνώρισα σαν άνθρωπο και ήμασταν φίλοι. Άνθρωποι σαν εσένα δεν θα έπρεπε να φεύγουν ποτέ. Καλό σου ταξίδι, Λάκη μου . Θα σ´ έχω πάντα μέσα στην καρδιά μου, φίλε μου», έγραψε ο τραγουδιστής σε ανάρτησή του στα social media.

Ποιος ήταν ο Λάκης Χαλκιάς

Το πραγματικό του όνομα ήταν Μιχάλης Χαλκιόπουλος. Γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 30 Αυγούστου 1943 και μεγάλωσε σε οικογένεια με πολυετή παρουσία στην παραδοσιακή μουσική. Πατέρας του ήταν ο κλαρινίστας Τάσος Χαλκιάς, ενώ ο ίδιος ανήκε στην τέταρτη γενιά της οικογένειας των Χαλκιάδων.

Η επαφή του με τη μουσική άρχισε από τα παιδικά του χρόνια. Σε ηλικία 16 ετών εργαζόταν ήδη επαγγελματικά και στα 18 του έκανε τις πρώτες του ηχογραφήσεις στην Columbia, με τραγούδια των Θεόδωρου Δερβενιώτη και Κώστα Βίρβου. Εκτός από το τραγούδι, έπαιζε κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι.

Κατά την πρώτη περίοδο της καριέρας του εμφανίστηκε δίπλα στη Σωτηρία Μπέλλου, στον Στέλιο Καζαντζίδη, στον Γρηγόρη Μπιθικώτση και στον Γιώργο Ζαμπέτα. Οι συνεργασίες αυτές τον έφεραν στο κέντρο της λαϊκής μουσικής σκηνής της δεκαετίας του 1960, πριν στραφεί σε ένα ευρύτερο ρεπερτόριο.

Το 1967 αναχώρησε για τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου παρέμεινε για περίπου τέσσερα χρόνια και πραγματοποίησε εμφανίσεις για την ελληνική ομογένεια. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1971, ξεκίνησε μία από τις σημαντικότερες περιόδους της πορείας του.

Τα έργα του Γιάννη Μαρκόπουλου

Η συνεργασία του με τον Γιάννη Μαρκόπουλο αποτέλεσε βασικό σταθμό στη σταδιοδρομία του. Συμμετείχε σε έργα όπως η «Θητεία», οι «Μετανάστες», ο «Θεσσαλικός Κύκλος», το «Οροπέδιο» και οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι».

Μέσα από αυτές τις δουλειές, η φωνή του συνδέθηκε με το έντεχνο και το πολιτικό τραγούδι της μεταπολιτευτικής περιόδου, χωρίς να εγκαταλείψει το δημοτικό και το λαϊκό ρεπερτόριο από το οποίο είχε ξεκινήσει.

Στη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε επίσης με πολλούς συνθέτες, στιχουργούς και ερμηνευτές, συμμετέχοντας σε δίσκους, συναυλίες, αφιερώματα και μουσικές παραστάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Το έργο για την ιστορία της ελληνικής μουσικής

Ξεχωριστή θέση στη δραστηριότητά του είχε η παραγωγή «2.500 χρόνια ελληνική μουσική – Από τον Όμηρο μέχρι σήμερα». Για την προετοιμασία της εργάστηκε επί σειρά ετών, επιχειρώντας να παρουσιάσει τη συνέχεια της ελληνικής μουσικής από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή.

Το έργο παρουσιάστηκε το 1995 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και αργότερα στο Ηρώδειο, αποτελώντας μία από τις μεγαλύτερες προσωπικές παραγωγές του.

Ο Λάκης Χαλκιάς παρέμεινε ενεργός για περισσότερες από έξι δεκαετίες. Η πορεία του περιλάμβανε δημοτικά τραγούδια, λαϊκές ηχογραφήσεις, μεγάλους έντεχνους κύκλους, μουσική για την ξενιτιά και έργα βασισμένα στην ελληνική ποίηση.

Με τον θάνατό του ολοκληρώνεται η διαδρομή ενός ερμηνευτή που συμμετείχε σε διαφορετικές περιόδους και είδη της ελληνικής μουσικής, από τα λαϊκά κέντρα της δεκαετίας του 1960 έως τις μεγάλες συναυλιακές παραγωγές των επόμενων δεκαετιών.

Διαβάστε επίσης