Πολυτεχνείο: Γονείς και παιδιά αφήνουν λουλούδια για την 53η επέτειο

Snapshot

• Την 53η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου τιμούν σήμερα και τις επόμενες μέρες πολίτες κάθε ηλικίας, αφήνοντας λουλούδια στο μνημείο και την πύλη που κατέρριψε το τανκ.
• Γονείς συνοδεύουν τα παιδιά τους στον χώρο για να μεταδώσουν τη μνήμη και τα μηνύματα της εξέγερσης, επισημαίνοντας ότι τα αιτήματα για ελευθερία, παιδεία και δικαιώματα παραμένουν επίκαιρα.
• Η οικογενειακή παράδοση και η προσωπική συμμετοχή θεωρούνται σημαντικές για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, καθώς υπάρχει κίνδυνος διαστρέβλωσης της ιστορίας αν βασίζεται μόνο στη σχολική διδασκαλία.
• Η φετινή επέτειος αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω των πολεμικών συγκρούσεων και της κοινωνικής ανασφάλειας που βιώνουν πολλοί σήμερα, με έμφαση στην ανάγκη συλλογικότητας και αλληλεγγύης.
• Πολλοί γονείς υπογραμμίζουν την ανάγκη να μεγαλώνουν τα παιδιά χωρίς φόβο, παρά τις δυσκολίες και την ανασφάλεια που παρατηρούν στην κοινωνία και στην καθημερινή ζωή.

Snapshot powered by AI

Με λουλούδια στα χέρια και τα παιδιά τους στο πλευρό τους, εκατοντάδες πολίτες άρχισαν από τις πρωινές ώρες της Κυριακής (15/11) να φτάνουν στον χώρο του Πολυτεχνείου, τιμώντας την 53η επέτειο από την εξέγερση του Νοεμβρίου του 1973. Σήμερα άνοιξε η αυλαία του τριήμερου εορτασμού, με φοιτητικές παρατάξεις και συλλόγους να εισέρχονται από νωρίς στο ιστορικό συγκρότημα της οδού Πατησίων.

Ανάμεσα στους επισκέπτες βρίσκονται πολλοί γονείς με μικρά παιδιά, οι οποίοι επιλέγουν να αφήσουν ένα λουλούδι στο μνημείο και στην πύλη που γκρέμισε το τανκ, μεταφέροντας στις νεότερες γενιές τη μνήμη της εξέγερσης και τα μηνύματά της.

Μιλώντας στην κάμερα του Orange Press Agency, γονείς που βρέθηκαν από νωρίς στο Πολυτεχνείο εξήγησαν τους λόγους για τους οποίους θεωρούν σημαντικό να επισκέπτονται τον χώρο μαζί με τα παιδιά τους. Όπως τόνισαν, τα αιτήματα για ελευθερία, παιδεία και δικαιώματα παραμένουν επίκαιρα, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία οι πολεμικές συγκρούσεις και η κοινωνική ανασφάλεια επηρεάζουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.

«Να δείξουμε στα παιδιά μας ότι οι αγώνες έχουν αποτέλεσμα»

Ο Τεύκρος Παντελόγλου ταξίδεψε από τον Άγιο Στέφανο μαζί με τα παιδιά του, προκειμένου να τιμήσει την επέτειο και να τους μεταφέρει το μήνυμα της εξέγερσης. Όπως ανέφερε, το σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» εξακολουθεί να εκφράζει σύγχρονες διεκδικήσεις.

«Είμαστε εδώ για να τιμήσουμε τους νεκρούς του Πολυτεχνείου και να συνεχίσουμε τον αγώνα στο σήμερα για ψωμί, παιδεία, ελευθερία. Ιδιαίτερα σήμερα που τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν στη γύρω περιοχή και πάνω από τη χώρα μας, είμαστε εδώ πέρα να δώσουμε τη συνέχεια και να πούμε ότι το μήνυμα του Πολυτεχνείου είναι ακόμα επίκαιρο», δήλωσε.

Ο ίδιος εξήγησε ότι η σημερινή του παρουσία αποτελεί συνέχεια μιας οικογενειακής παράδοσης, καθώς και ο δικός του πατέρας τον έφερνε στο Πολυτεχνείο όταν ήταν μικρός.

«Όπως με έφερε και εμένα ο πατέρας μου όταν ήμουν μικρός, έτσι έχω και εγώ σήμερα υποχρέωση να φέρω τα παιδιά μου και να τους δείξω ότι εδώ πέρα οι αγώνες έχουν και αποτέλεσμα και πρέπει να γίνονται. Πρέπει να συνεχίζονται», σημείωσε.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η ιστορική μνήμη δεν πρέπει να μεταδίδεται αποκλειστικά μέσα από το σχολείο, αλλά και μέσα από την προσωπική συμμετοχή των οικογενειών. Όπως είπε, οι γονείς οφείλουν να εξηγούν στα παιδιά τι πραγματικά συνέβη στο Πολυτεχνείο, ώστε να μη διαστρεβλώνεται η ιστορία.

«Δεν πρέπει να αφήνουμε τα παιδιά μόνο στο σχολείο που τους δείχνει την ιστορία που αυτοί θέλουν, που οι ισχυροί θέλουν. Αν δεν ήμασταν εμείς, αν δεν ήταν το κίνημα να κρατήσει ζωντανό το μήνυμα του Πολυτεχνείου, θα τους έλεγαν ότι το Πολυτεχνείο είναι μια γιορτή που είτε πλακώνονται οι μεν με τους δε ή ήταν κάτι το οποίο δεν έγινε ποτέ ή έγινε ό,τι τους βολεύει», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Και πρόσθεσε: «Εμείς εδώ πέρα δείχνουμε στα παιδιά μας ότι η ιστορία είναι αυτή, είναι η συγκεκριμένη. Υπήρχαν οι νεκροί, αγωνίστηκαν για ψωμί, παιδεία, ελευθερία, αγωνίστηκαν για δικαιώματα και συνεχίζουμε τον αγώνα και σήμερα».

«Πρέπει να μεγαλώνουμε τα παιδιά χωρίς να φοβούνται»

Στο Πολυτεχνείο βρέθηκε και η Ισμήνη μαζί με τα δύο παιδιά της, τον Λευτέρη και τον Ανδρέα, συμμετέχοντας στην παρουσία του 8ου Δημοτικού Σχολείου Βύρωνα. Τα παιδιά είχαν ετοιμάσει ένα πανό, το οποίο μετέφεραν στον χώρο, θέλοντας να στείλουν το δικό τους μήνυμα για την ελευθερία.

«Ήρθαμε με το σχολείο μας, με το 8ο Δημοτικό Βύρωνα, να καταθέσουμε κι εμείς το πανό που φτιάξανε τα παιδιά μας για ελευθερία σε όλους σήμερα, για να πούμε το πόσο επίκαιρο είναι το μήνυμα του Πολυτεχνείου, πόσο επίκαιρο είναι το να λέμε κάτω ο φασισμός και να παλεύουμε για την ελευθερία των λαών», δήλωσε.

Η ίδια εκτίμησε ότι η φετινή επέτειος αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς σε πολλές περιοχές του κόσμου μαίνονται πολεμικές συγκρούσεις και ολόκληροι πληθυσμοί βιώνουν δύσκολες συνθήκες, χωρίς να απολαμβάνουν την ελευθερία τους.

Αναφερόμενη στα παιδιά και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται όσα συμβαίνουν γύρω τους, σημείωσε ότι συχνά καταλαβαίνουν περισσότερα από όσα πιστεύουν οι ενήλικες. Παράλληλα, παρατήρησε ότι μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον έντονης ανασφάλειας, βλέποντας καθημερινά τους γονείς τους να εργάζονται σε μία ή και δύο δουλειές, προσπαθώντας να ανταποκριθούν στις οικονομικές δυσκολίες.

«Καταλαβαίνουν πρώτον πολύ περισσότερα απ' όσα πιστεύουμε. Αν και ισχύει ότι μπορεί και να φοβούνται. Απλά μεγαλώνουν πλέον σε έναν κόσμο μεγάλης ανασφάλειας. Βλέπουν τους γονείς τους κάθε μέρα να κάνουν μία και δύο δουλειές και να δυσκολευόμαστε, αλλά πρέπει να τους μεγαλώνουμε χωρίς να φοβούνται. Και ο μόνος τρόπος νομίζουμε είναι μέσα από τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη στον διπλανό μας, να μη νιώθουμε μόνοι μας και ότι όλοι μαζί μπορούμε σίγουρα να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε περισσότερα», ανέφερε.

Κλείνοντας, θυμήθηκε την πρώτη φορά που επισκέφθηκε το Πολυτεχνείο, όταν είχε έρθει από την επαρχία στην Αθήνα για να σπουδάσει. Η εικόνα που αντίκρισε τότε, με ανθρώπους κάθε ηλικίας να περνούν από τον χώρο, την έκανε να υποσχεθεί στον εαυτό της ότι κάποια στιγμή θα έφερνε και τα δικά της παιδιά.

«Είχα μείνει ακίνητη εκεί για ώρες βλέποντας τον κόσμο. Το πόσο πολύς κόσμος ερχόταν, από μωράκια σε καρότσια μέχρι μεγάλοι με μαγκούρια. Και λέω έτσι θα φέρνω κι εγώ τα παιδιά μου όταν μεγαλώσω. Και έρχονται από το μάρσιπο μέχρι σήμερα», είπε, περιγράφοντας τη συγκίνηση που εξακολουθεί να αισθάνεται επιστρέφοντας στον ίδιο χώρο μαζί τους.

Διαβάστε επίσης