7η Οκτωβρίου: Οι Ισραηλινοί που ήταν όμηροι της Χαμάς κοιτούν μπροστά αλλά δεν μπορούν να ξεχάσουν

Snapshot

• Τη 7η Οκτωβρίου 2023 η Χαμάς πραγματοποίησε την επιχείρηση «Al-Aqsa Flood», σκοτώνοντας 1.200 ανθρώπους και απαγάγοντας 251 ομήρους στο Ισραήλ.
• Πολλοί όμηροι κρατήθηκαν σε υπόγεια τούνελ και σπίτια στη Γάζα, με κάποιους να παραμένουν αιχμάλωτοι για μήνες ή χρόνια, ενώ αρκετοί απελευθερώθηκαν μετά από διαπραγματεύσεις με ανταλλαγή κρατουμένων.
• Οι πρώην όμηροι βιώνουν σοβαρά ψυχικά τραύματα και προσπαθούν να επανέλθουν στην καθημερινότητα, εκτιμώντας ιδιαίτερα τις μικρές στιγμές ελευθερίας και αναζητώντας νέους δρόμους ζωής.
• Ορισμένοι πρώην όμηροι έχουν ιδρύσει ή συμμετέχουν σε κέντρα υποστήριξης για οικογένειες με τραύματα και αναπηρίες, τιμώντας παράλληλα τα αγαπημένα τους πρόσωπα που έχασαν στη σφαγή.
• Η επιστροφή στην κανονικότητα παραμένει δύσκολη, ειδικά για τα παιδιά, ενώ πολλοί επιλέγουν νέες δραστηριότητες και μορφές θεραπείας για να αντιμετωπίσουν το ψυχικό φορτίο της αιχμαλωσίας.

Snapshot powered by AI

Ήταν περίπου 06:30 τα ξημερώματα του Σαββάτου 7 Οκτωβρίου 2023 όταν η Χαμάς κηρύσσει την έναρξη της επιχείρησης «Al-Aqsa Flood», η οποία ήταν η χειρότερη σφαγή στην ιστορία σε ισραηλινό έδαφος.

Περίπου 6.000 Παλαιστίνιοι μαχητές της Χαμάς και άλλων ισλαμικών οργανώσεων εισβάλουν από 119 σημεία στο Ισραήλ και επιτίθενται σε Ισραηλινούς σε κιμπούτς, στρατιωτικές βάσεις και το μουσικό φεστιβάλ Νόβα. Σκοτώνουν 1.200 ανθρώπους και μεταφέρουν 251 ομήρους στη Λωρίδα της Γάζας.

Πολλοί από τους ομήρους είχαν απαχθεί μαζί με τις οικογένειές τους. Κρατήθηκαν για εβδομάδες, μήνες και χρόνια, σε κάποιες περιπτώσεις, σε σπίτια απαγωγέων και σε υπόγειες σήραγγες της Χαμάς την ώρα που γύρω τους έπεφταν βόμβες. Δεκάδες όμηροι δεν κατάφεραν να επιζήσουν.

Πολλοί, όμως, απελευθερώθηκαν μετά από αρκετούς γύρους διαπραγματεύσεων και με αντάλλαγμα την απελευθέρωση εκατοντάδων Παλαιστινίων κρατουμένων. Επέστρεψαν πίσω στις αγκαλιές των οικογενειών τους, οι οποίες έδωσαν μάχη για να τους ξαναδούν από κοντά ζωντανούς.

Σήμερα, τρία χρόνια μετά οι πρώην όμηροι μιλούν για αυτή τη δεύτερη ευκαιρία που τους δόθηκε στη ζωή, την επιστροφή στην καθημερινότητα του Ισραήλ και το πώς διαχειρίζονται το ψυχικό τραύμα που τους άφησε η αιματηρή εισβολή της Χαμάς, η αιχμαλωσία και ο πόλεμος.

Οι περισσότεροι λένε ότι εκτιμούν βαθιά τις πιο μικρές στιγμές ελευθερίας. Ζουν για τα απλά πράγματα της καθημερινότητας αυτά που συνήθως κάποιος, ο οποίος δεν έχει περάσει από μία τέτοια κόλαση, δεν προσέχει ιδιαίτερα.

«Είμαι ευγνώμων για τα μικρά πράγματα»

«Η ελευθερία έχει αλλάξει εντελώς τον τρόπο με τον οποίο βλέπω τη ζωή», δήλωσε στο Reuters η 30χρονη Έμιλι Νταμάρι, η οποία απήχθη τραυματισμένη από το σπίτι της στο κιμπούτς Κφαρ Άζα και απελευθερώθηκε τον Ιανουάριο του 2025.

Η δοκιμασία που πέρασε της έμαθε να μην παίρνει τίποτα ως δεδομένο. «Μια μέρα στην αιχμαλωσία μοιάζει με μια εβδομάδα. Θέλεις να τα παρατήσεις κάθε στιγμή, αλλά εγώ δεν το έκανα», είπε η Νταμάρι, η οποία πρόσφατα παντρεύτηκε και ξεκίνησε τη δική της σειρά ρούχων.

«Σήμερα, ανοίγω το ψυγείο και λέω “ευχαριστώ”. Πίνω κρύο νερό και λέω “ευχαριστώ”. Είμαι ευγνώμων για τα πάντα, για τα μεγάλα και τα μικρά πράγματα. Η ευγνωμοσύνη έχει γίνει κεντρικό στοιχείο της ταυτότητάς μου», εξομολογήθηκε η Νταμάρι.

«Το να είμαι ελεύθερη, στο σπίτι μου, περιτριγυρισμένη από την οικογένειά μου και τους δικούς μου ανθρώπους, είναι κάτι που δεν θα θεωρήσω ποτέ ξανά δεδομένο».

«Δεν μπορείς να πεις απλά συνέβη και τελείωσε»

Τα παιδιά που υπήρξαν όμηροι της Χαμάς υπέστησαν σοβαρό ψυχικό τραύμα εξαιτίας των θηριωδιών αλλά και των συνθηκών που βίωσαν στην αιχμαλωσία. Συνολικά 18 παιδιά ηλικίας από 8 έως 18 ετών κρατήθηκαν στη Γάζα. Ένα από αυτά τα παιδιά ήταν και η 11χρονη Έμιλι Χαντ, η οποία είχε απαχθεί από το κιμπούτς Μπεερί και απελευθερώθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2023. Σήμερα προσπαθεί να ξεπεράσει όσα της συνέβησαν.

«Προσπαθώ να προχωρήσω στη ζωή μου. Δεν μπορείς απλά να πεις ότι συνέβη, τελείωσε, αυτό ήταν. Συνέβη και προσπαθώ να αποστασιοποιηθώ από αυτό. Όταν κάνω σέρφινγκ είμαι μόνο εγώ και η θάλασσα. Δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο, συγκεντρώνομαι μόνο στο σέρφινγκ. Μόνο εγώ, η θάλασσα και η σανίδα», είπε η 11χρονη.

Από το ίδιο κιμπούτς αιχμαλωτίστηκε και ο 54χρονος, Έλι Σαράμπι. Η σύζυγός του, Λιάν και οι δύο κόρες τους, η 16χρονη Νόια και 12χρονη Γιαχέλ δολοφονήθηκαν από την Χαμάς. Ο αδελφός του, Γιόσι, μεταφέρθηκε ως όμηρος και σκοτώθηκε αργότερα στη Γάζα.

Τον Φεβρουάριο του 2025, ο Σαράμπι απελευθερώθηκε. Εμφανίστηκε εξαντλημένος και αποστεωμένος, μόλις 44 κιλά, έπειτα από 491 ημέρες αιχμαλωσίας σε ένα τούνελ. Όπως περιέγραψε οι απαγωγείς του τον κρατούσαν δεμένο με αλυσίδες, τον χτυπούσαν και τον άφηναν νηστικό.

«Στην αιχμαλωσία έμαθα πόσο πολύτιμη μπορεί να είναι κάθε στιγμή και κάθε επιλογή, και αυτή τη συνειδητοποίηση τη φέρνω μαζί μου μέχρι σήμερα. Επιλέγω να κοιτάζω μπροστά, να συνεχίζω και να αξιοποιώ τη ζωή που έχω με τρόπο που να έχει νόημα», εξομολογήθηκε ο Σαράμπι. Μετά την απελευθέρωσή του βοήθησε στη δημιουργία του Οικογενειακού Κέντρου «Σάλβα Σαράμπι» στην πόλη Ασκελόν, σε συνεργασία με την φιλανθρωπική οργάνωση για άτομα με αναπηρία «Σάλβα».

Το Κέντρο έχει σκοπό την υποστήριξη οικογενειών που αντιμετωπίζουν τραύματα και αναπηρίες και ήθελε με αυτόν τον τρόπο να τιμήσει την οικογένεια που έχασε στη σφαγή. «Επιλέγω τη ζωή. Επιλέγω να συνεχίσω να ζω πλήρως, έχοντας πάντα μαζί μου τη Λιάν, τη Νόια, τη Γιαχέλ και τον Γιόσι σε ό,τι κάνω».

Είπε ότι η σύζυγός και οι κόρες του πίστευαν βαθιά στη φροντίδα των άλλων. «Η καλοσύνη και η φροντίδα τους για τους άλλους θα συνεχιστούν. Οικογένειες θα περνούν από αυτές τις πόρτες και θα λαμβάνουν βοήθεια, φροντίδα και ελπίδα σε έναν χώρο που φέρει το όνομά τους. Αυτό μου δίνει δύναμη και με κάνει πολύ περήφανο», είπε ο Σαράμπι.

«Μου δίνουν δύναμη οι άνθρωποι που πάλεψαν για να είμαι εδώ»

Η 33χρονη Ντορόν Στάινμπρεχερ, απελευθερώθηκε τον Ιανουάριο του 2025 από τη Γάζα. Σήμερα παίρνει κουράγιο από τους δικούς της ανθρώπους και δεν παίρνει τίποτα ως δεδομένο πια.

«Αυτό που μου δίνει δύναμη σήμερα είναι οι φίλοι μου, η οικογένειά μου, αλλά και ο σκύλος μου. Οι άνθρωποι που πάλεψαν για να είμαι εδώ και θέλουν να με δουν να αναρρώνω, να είμαι ευτυχισμένη και να πραγματοποιώ τον εαυτό μου. Κάθε μέρα μου υπενθυμίζει ότι τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο και ότι η ζωή μου είναι ένα δώρο, οπότε πρέπει να την αξιοποιήσω στο έπακρο και να κάνω ό,τι με κάνει να νιώθω καλά», είπε η Ντόρον Στάινμπρεχερ.

Η 43χρονη Χαγκάρ Μπρόντουτς απήχθη από το Κφαρ Άζα μαζί με τα τρία παιδιά της και την κόρη των γειτόνων της. Το κορίτσι είχε βρει καταφύγιο στο σπίτι της Χαγκάρ όταν οι ένοπλοι δολοφόνησαν τους γονείς της. Όλοι απελευθερώθηκαν κατά τη διάρκεια μιας σύντομης εκεχειρίας τον Νοέμβριο του 2023.

Η ζωή μετά την αιχμαλωσία μπορεί να είναι πολύ πιο περίπλοκη από ό,τι μερικές φορές παρουσιάζεται, είπε η 43χρονη, που εξήγησε τη δική της μάχη. «Ο καθημερινός αγώνας είναι τεράστιος, ειδικά για τα παιδιά. Πιστεύω ότι θα χρειαστούν πολλά ακόμη χρόνια μέχρι η αιχμαλωσία να γίνει απλώς μια σκιά που μας συνοδεύει, αντί για κάτι που καθορίζει το ποιοι είμαστε», δήλωσε η Χαγκάρ Μπρόντουτς.

Πρόσφατα άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα ζαχαροπλαστικής, την οποία αγαπούσε εδώ και καιρό. «Αυτό είναι κάτι πολύ περισσότερο από το να μάθω να φτιάχνω γλυκά. Αφορά το να βρω ένα νέο μονοπάτι, να δημιουργήσω κάτι με τα χέρια μου και να χτίσω σιγά-σιγά ένα μέλλον», είπε. «Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας μου από τη Χαμάς, άρχισα να συνειδητοποιώ ότι, αν απελευθερωνόμουν, η επιστροφή στην προηγούμενη ζωή μου και η εργασία σε διοικητικές θέσεις ίσως να μην ήταν πλέον εφικτή».

Εξήγησε ότι η ζαχαροπλαστική είναι ένα είδος θεραπείας μετά από όσα πέρασε. «Επέλεξα τη ζαχαροπλαστική ως μορφή θεραπείας, αλλά και ως τρόπο να δημιουργήσω κάτι καινούργιο για τον εαυτό μου, με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα μπορούσε να γίνει το επάγγελμά μου».

«Νιώθω πολύ τυχερή που είμαι ζωντανή»

«Αυτό που μου δίνει δύναμη είναι η οικογένειά μου, ο λαός του Ισραήλ, το να ασχολούμαι με δραστηριότητες που έχουν νόημα και να δίνω στους άλλους τη δύναμη της ελπίδας», ανέφερε η 22χρονη στρατιώτης, Αγκάμ Μπέργκερ, η οποία απήχθη από τη στρατιωτική της βάση κοντά στα σύνορα της Γάζας, απελευθερώθηκε τον Ιανουάριο του 2025.

Το Κφαρ Άζα ήταν μία από τις κοινότητες που επλήγησαν περισσότερο από την επίθεση της Χαμάς. Η 65χρονη Αβίβα Σίγκελ απήχθη μαζί με τον σύζυγό της, τον 67χρονο Κιθ. Εκείνη απελευθερώθηκε τον Νοέμβριο του 2023 αλλά ο Κιθ Σίγκελ παρέμεινε αιχμάλωτος μέχρι τον Φεβρουάριο του 2025. Τότε εντάχθηκε στο κίνημα για την απελευθέρωση των ομήρων και πάλεψε για την επιστροφή του συζύγου της.

Η επιστροφή του συζύγου της, τα παιδιά, τα εγγόνια τους, αλλά και οι άγνωστοι που συναντά και εκφράζουν την αλληλεγγύη τους της δίνουν κουράγιο κάθε μέρα. «Νιώθω ότι δεν είμαι μόνη και ότι υπάρχει τόση αγάπη σε αυτόν τον κόσμο και πρέπει να την κρατήσουμε με όλη μας τη δύναμη. Νιώθω πολύ, πολύ τυχερή που είμαι ζωντανή», είπε η Αβίβα Σίγκελ.