Εφιαλτικό ταξίδι του μέλιτος: Μάχη ζωής για νιόπαντρο ζευγάρι με βίαιο ιπποπόταμο στην Μποτσουάνα
Πώς περιγράφει το ζευγάρι την τρομακτική εμπειρία που έζησε και πώς συνεχίζει σήμερα τη ζωή του
Snapshot
- Ένα νιόπαντρο ζευγάρι Αμερικανών δέχτηκε επίθεση από ιπποπόταμο στη Μποτσουάνα, με τον γαμπρό να τραυματίζεται σοβαρά.
- Η νύφη πάλεψε με τον ιπποπόταμο για να σώσει τον σύζυγό της, ενώ εκείνος υπέφερε από βαριά τραύματα και αδυναμία κίνησης.
- Η διάσωση καθυστέρησε αρκετές ώρες, μέχρι να φτάσει ελικόπτερο ιατρικής διακομιδής και να μεταφερθεί ο γαμπρός σε νοσοκομείο της Νότιας Αφρικής για επείγουσα χειρουργική επέμβαση.
- Ο γαμπρός υπέστη πολλαπλούς σοβαρούς τραυματισμούς και χρειάστηκε μακροχρόνια αποκατάσταση και φυσιοθεραπεία.
- Το ζευγάρι αντιμετωπίζει τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά τραύματα, αλλά συνεχίζει τη ζωή του εκτιμώντας κάθε νέα μέρα μαζί.
Ο ειδυλλιακός μήνας του μέλιτος για ένα νιόπαντρο ζευγάρι Αμερικανών σε ένα φυσικό καταφύγιο άγριων ζώων στην Μποτσουάνα, λίγο έλειψε να μετατραπεί σε τραγωδία, με τον γαμπρό να τραυματίζεται σοβαρά και τη νύφη να παλεύει με έναν ιπποπόταμο για να τον σώσει.
Ο Σάμιουελ ΜακΚι 31 ετών, και η παιδική του αγάπη Άνα, επίσης 31 ετών ταξίδεψαν στο παγκοσμίου φήμης Δέλτα του Οκαβάνγκο στη Μποτσουάνα για να γιορτάσουν τον γάμο τους, πέρυσι τον Σεπτέμβριο.
Όταν θέλησαν να περάσουν λίγο χρόνο σε ένα «μοκόρο», ένα παραδοσιακό κανό, ώστε να μπορέσουν να δουν εξωτικά φυτά στις πλημμυρισμένες πεδιάδες, δεν μπορούσαν να φανταστους ότι θα ήταν η εφιαλτικότερη διαδρομή της κοινής τους ζωής, όπως περιγράφουν έναν χρονοα αργότερα στην εφημερίδα Cascadia Daily News.
Ένας βίαιος και επιθετικό ιπποπόταμος άρχισε να τους επιτίθεται. Το θηρίο χτύπησε τον Σαμ στο πλευρό, και η Άννα παρακολουθούσε με τρόμο καθώς ο σύζυγός της πετιόταν σαν κούκλα από το άγριο ζώο. Είπε ότι ένιωσε το ένστικτο της «μάχης ή φυγής» να ενεργοποιείται και όρμησε προς το ιπποπόταμο: «Άρχισα να ουρλιάζω έναν πολύ πρωτόγονο, ζωώδη ήχο θλίψης, όπως κάνει κανείς όταν βλέπει τον έρωτα της ζωής του να σκοτώνεται μπροστά στα μάτια του, και άρχισα να τρέχω προς τον Σαμ».
Καθώς προχωρούσε μέσα στο νερό, χτύπησε το ιπποπόταμο με όλη της τη δύναμη και το ζώο τον άφησε.
Η Άννα είπε ότι πάλεψε αμείλικτα με το ζώο μέχρι να τον αφήσει, καθώς φοβόταν ότι ο Σαμ θα σκοτωνόταν από τα κέρατα του ζώου μπροστά στα μάτια της.
Ο Σαμ, εν τω μεταξύ, ήξερε ότι είχε τραυματιστεί σοβαρά. Είπε ότι έβλεπε ένα όργανο να προεξέχει από την κοιλιά του και ότι δεν είχε αίσθηση σε ένα από τα πόδια του. Ακόμη και όταν το άγριο ζώο άφησε τον Σαμ ελεύθερο, το ζευγάρι αντιμετώπισε ένα επικίνδυνο ταξίδι για να βρει βοήθεια από το κέντρο του φυσικού καταφυγίου στην αφρικανική χώρα.
Η Άννα, παρακινούμενη από τον φόβο και την αδρεναλίνη, άρχισε να επικοινωνεί με μέλη της οικογένειάς της στην πατρίδα και με την αμερικανική πρεσβεία, ικετεύοντάς τους να στείλουν υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης για να τους διασώσουν. Οι δικοί της κατάφεραν να οργανώσουν ένα ελικόπτερο ιατρικής διακομιδής για τη διάσωση του Σαμ, το οποίο, όπως είπαν, έφτασε τελικά μετά από μια βασανιστική αναμονή που διήρκεσε ώρες. Συνολικά, ο Σαμ αναγκάστηκε να περάσει 13 βασανιστικές ώρες χωρίς ιατρική φροντίδα ή παυσίπονα.
Ο Σαμ μεταφέρθηκε αεροπορικώς σε νοσοκομείο της Νότιας Αφρικής, 18 ώρες μετά την επίθεση, όπου υποβλήθηκε σε σοβαρή επείγουσα χειρουργική επέμβαση για να σωθεί η ζωή του. Όταν ξύπνησε, ο Σαμ διαπίστωσε ότι του είχαν κάνει εγκάρσια κολοστομία, είχε 20 συνδετήρες στην κοιλιά του, ορούς στον λαιμό και στα χέρια του, καθώς και σωλήνα σίτισης και αναπνευστήρα για να τον κρατήσουν στη ζωή.
Κατά θαυμαστό τρόπο, παρά το δάγκωμα του ζώου, το περπάτημα μέσα σε λασπωμένο νερό και τη συσσώρευση αίματος και χολής στην εσωτερική κοιλότητα του σώματός του, ο Σαμ απέφυγε τη μόλυνση.
Αν και ευγνώμων που επέζησε, ο Σαμ έμεινε με μια μακρά λίστα τραυματισμών, μεταξύ των οποίων κατάγματα σπονδύλων και πλευρών, μια εκτεταμένη πληγή στο αριστερό του πόδι και μια μεγάλη τρύπα στην πλάτη του.
Πέρασαν εβδομάδες μέχρι το ζευγάρι να μπορέσει να επιστρέψει στις ΗΠΑ. Ο Σαμ ξεκίνησε την ανάρρωσή του στο Γιοχάνεσμπουργκ, πριν ταξιδέψει στο Σιάτλ και ξεκινήσει τη φυσιοθεραπεία του.
Αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα το σωματικό τραύμα της αποκατάστασης και το ψυχολογικό τραύμα από την ανάμνηση της επίθεσης, πέρασαν μήνες μέχρι η ζωή του νεαρού ζευγαριού να αρχίσει να μοιάζει έστω και ελάχιστα φυσιολογική. Βρήκαν μία κανονικότητα στην κεραμική, όμως ο Σαμ μπορούσε να χρησιμοποιεί τον τροχό μόνο για 15 λεπτά το πολύ λόγω των εξασθενημένων μυών του. Σήμερα όπως λέει εκτιμά κάθε μέρα που μπορεί πλέον να περάσει με τη σύζυγό του, καθώς βρέθηκε τόσο κοντά στον θάνατο.