Στόχος ακροτήτων οι χριστιανοί της Συρίας

Όπως σημειώνει ρεπορτάζ του BBC, από τον Μάρτιο του 2011 όταν ξεκίνησε η εξέγερση κατά του καθεστώτος έχουν καταγγελθεί δεκάδες κρούσματα βίας κατά των Σύρων Χριστιανών στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και επιθέσεις σε εκκλησίες. Μία γυναίκα από τη Συρία η οποία φοβάται όχι μόνο να φωτογραφηθεί αλλά και να μιλήσει απλά σε μπροστά σε κάποιο μικρόφωνο ,για να μην καταγραφεί η φωνή της, αναφέρει σε δημοσιογράφο του BBC πως ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει τι συμβαίνει στους Σύρους Χριστιανούς στο εσωτερικό της χώρας. Εγκατέλειψε τη Συρία για τον Λίβανο με την οικογένειά της καθώς η κατάσταση εκεί όπως λέει η ίδια είναι σχεδόν τρομακτική για τους Χριστιανούς, οι οποίοι φοβούνται να μιλήσουν για τις πολιτικές τους απόψεις δημοσίως.

Με τη σειρά του ένας άλλος Σύρος ονόματι «Μισέλ», συμφώνησε να μιλήσει στο δημοσιογράφο υπό την προϋπόθεση να παραποιηθεί η πραγματική του ταυτότητα. Όπως εξηγεί τα προβλήματα ξεκίνησαν μετά τις πρώτες διαμαρτυρίες κατά του καθεστώτος, τις οποίες και ο ίδιος είχε υποστηρίξει. Αίσθηση μάλιστα προκαλεί η αναφορά του στον δημοσιογράφο που περιγράφει τα όσα έχουν τραβήξει οι Χριστιανοί: «Τότε ξαφνικά χρησιμοποιούνταν όπλα και υπήρχαν Άραβες από διαφορετικές χώρες, οι οποίοι εισέβαλαν μέσα στα σπίτια των Χριστιανών και τους κατηγορούσαν για βλασφημία», αναφέρει ο «Μισέλ».

Το δικό του σπίτι στοχοποιήθηκε, όταν εκείνος ήταν μακριά όμως η γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους ήταν εκεί ενώ σύμφωνα με τον ίδιο. «Ο φόβος ήταν απερίγραπτος. Έκαιγαν ελαστικά μπροστά από το σπίτι και ήθελαν να το κάψουν. Η γυναίκα μου πήρε τα παιδιά και πηδούσε πάνω από τις μάντρες από τον έναν δρόμο στον άλλον μέχρι που κατάφερε να ξεφύγει». Από την εξέγερση κατά του καθεστώτος που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2011 έχουν καταγγελθεί δεκάδες κρούσματα βίας κατά των Σύριων Χριστιανών στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και επιθέσεις σε εκκλησίες, ωστόσο η λογοκρισία του Τύπου από το καθεστώς δεν επιτρέπει την καταγραφή συγκεκριμένων πληροφοριών ή την ανάλυση των επιθέσεων.

Οι Χριστιανοί αποτελούν το 10% του πληθυσμού της χώρας, ενώ η Χριστιανική κοινότητα της Δαμασκού είναι μία από τις αρχαιότερες στον κόσμο. Μάλιστα, αυτή η θρησκευτική μειονότητα απολάμβανε της ανοχής του προέδρου Μπασάρ Αλ Ασάντ και του πατέρα του Χαφέζ, ενώ αρκετοί ανέλαβαν εξέχουσες θέσεις στην κυβέρνηση. Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο 3ος, της ελληνικής Καθολικής εκκλησίας της Μελκίτα, της μεγαλύτερης Καθολικής συγκέντρωσης στη Συρία, έχει προειδοποιήσει κατά της ξένης επέμβασης στη χώρα και κατηγόρησε τα ΜΜΕ, ότι διαστρεβλώνουν την κατάσταση που επικρατεί εκεί. «Δεν βλέπω κανένα μέλλον όχι μόνο στη Συρία αλλά και σε όλη τη Μέση Ανατολή. Αν οι άνθρωποι έχουν την ευκαιρία να φύγουν από αυτή τη περιοχή απλά θα το κάνουν», αναφέρει μια γυναίκα που μαζί με την κόρη της έφυγαν για το Λίβανο, μετά το θάνατο του συζύγου της.

Είναι γεγονός, πως τα τεκταινόμενα στην Αραβική Άνοιξη έχουν αναζωογονήσει την Αδελφότητα της Συρίας ενώ την ίδια στιγμή ο Μοχάμεντ Αλ Ντρόμπι, ηγετικό μέλος της, αναφέρει στο BBC πως οι Χριστιανοί δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Όπως εξηγεί: «Εμείς δεν εργαζόμαστε προς την κατεύθυνση ενός θρησκευτικού κράτους, ούτε πιστεύουμε πως η Συρία είναι ένας τόπος που θα μπορούσε να έχει τέτοιο κράτος καθώς έχει διαφορετικές θρησκείες, διαφορετικές εθνοτικές ομάδες και διαφορετικές φυλές». Παρά τις όποιες διαβεβαιώσεις όμως, τα όσα ζούν στην πραγματικότητα οι Χριστιανοί στην περιοχή του έχουν κάνει δικαίως να ανησυχούν, κάτι που μόνο οι Ρώσοι έχουν έντονα επισημάνει στην Διεθνή Κοινότητα.