Το Μαξίμου αδειάζει Ανδρουλάκη για τη συναίνεση – Στα χαρακώματα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ με φόντο τις εκλογές
Η αποτυχία εκλογής επικεφαλής στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων πυροδότησε νέα μετωπική σύγκρουση κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης – Οι αιχμές για τη στάση Δουδωνή, η καταγγελία περί θεσμικής κυβίστησης και το μήνυμα του Μαξίμου ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ζητά συναίνεση και την ίδια στιγμή να την υπονομεύει
Snapshot
- Η αποτυχία εκλογής επικεφαλής στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων οδήγησε σε νέα μετωπική σύγκρουση μεταξύ κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ.
- Το Μέγαρο Μαξίμου κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ για ανακόλουθη στάση και θεσμική κυβίστηση, υπογραμμίζοντας την αποχή του από την ψηφοφορία.
- Η ΝΔ επιδιώκει να εμφανίσει το ΠΑΣΟΚ ως αναξιόπιστο και να διατηρήσει την πρωτοβουλία ενόψει των εκλογών.
- Ο Νίκος Ανδρουλάκης αποφεύγει τη συναίνεση που θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως πολιτική συμπόρευση με τη ΝΔ, προωθώντας αυτόνομη αντιπολιτευτική παρουσία.
- Η πολιτική αντιπαράθεση υπερβαίνει τα θεσμικά ζητήματα, με τη συναίνεση να θυσιάζεται λόγω της προεκλογικής αντιπαράθεσης.
Η διαφαινόμενη συναίνεση μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως περνά οριστικά σε δεύτερη μοίρα, καθώς η πολιτική αντιπαράθεση κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης αποκτά ολοένα και πιο χαρακτηριστικά μετωπικής σύγκρουσης. Το νέο επεισόδιο που εκτυλίχθηκε στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, με αφορμή την επιλογή νέου επικεφαλής της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, έδωσε την αφορμή στο Μέγαρο Μαξίμου να εξαπολύσει μια ιδιαίτερα σκληρή επίθεση κατά του Νίκου Ανδρουλάκη και του Παναγιώτη Δουδωνή.
Πίσω από τις εκατέρωθεν αιχμές για τη διαδικασία επιλογής του Άλκη Δερβιτσιώτη, η κυβέρνηση βλέπει μια ευρύτερη πολιτική στάση του ΠΑΣΟΚ, την οποία επιχειρεί να αναδείξει ως ανακόλουθη και αντιφατική. Το μήνυμα που εκπέμπεται από κυβερνητικές πηγές είναι σαφές: η αξιωματική αντιπολίτευση δεν μπορεί από τη μία να εμφανίζεται ως δύναμη θεσμικής υπευθυνότητας και από την άλλη να αρνείται τη συναίνεση όταν καλείται να τοποθετηθεί σε συγκεκριμένες επιλογές.
Η υπόθεση, ωστόσο, δεν αφορά μόνο την πλήρωση μιας θέσης σε μια ανεξάρτητη Αρχή. Έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι πολιτικοί συσχετισμοί αρχίζουν να αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία ενόψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης, με τη ΝΔ να επιδιώκει να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων και το ΠΑΣΟΚ να επιχειρεί να εδραιωθεί ως ο βασικός αντίπαλος της κυβέρνησης.
Η σκληρή γραμμή του Μαξίμου και το «άδειασμα» στον Ανδρουλάκη
Οι κυβερνητικές πηγές δεν περιορίστηκαν σε μια τυπική διαφωνία με τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Επέλεξαν να περάσουν στην αντεπίθεση, παραθέτοντας το ιστορικό της υπόθεσης και κυρίως τις προηγούμενες τοποθετήσεις του Παναγιώτη Δουδωνή για τον καθηγητή Άλκη Δερβιτσιώτη.
Σύμφωνα με την κυβερνητική εκδοχή, τον περασμένο Απρίλιο, όταν είχε συζητηθεί στη Διάσκεψη των Προέδρων η στελέχωση δύο ανεξάρτητων Αρχών, υπήρχε αρχική συνεννόηση μεταξύ της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, το ΠΑΣΟΚ φέρεται να υπαναχώρησε, προτείνοντας διαφορετικό πρόσωπο και ζητώντας να μη γίνουν ταυτόχρονα οι δύο επιλογές.
Το Μαξίμου υπενθυμίζει, μάλιστα, ότι ο ίδιος ο Δουδωνής είχε χαρακτηρίσει τότε την υποψηφιότητα Δερβιτσιώτη «εξαιρετική», επισημαίνοντας ότι πρόκειται για έναν από τους καταλληλότερους υποψηφίους για την ηγεσία ανεξάρτητης Αρχής. Με αυτό το επιχείρημα, η κυβέρνηση επιχειρεί να αποδομήσει τη σημερινή στάση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο επέλεξε να απέχει από την ψηφοφορία.
Η κυβερνητική επιχειρηματολογία στηρίζεται επίσης στο γεγονός ότι η θητεία του επικεφαλής της Αρχής Προστασίας Δεδομένων έχει λήξει εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ στην περίπτωση του Συνηγόρου του Πολίτη υπάρχει πρόσωπο που εξακολουθεί να ασκεί τα καθήκοντά του.
Η αποχή του ΠΑΣΟΚ χαρακτηρίζεται από τις κυβερνητικές πηγές ως πρωτοφανής θεσμική «κυβίστηση», ενώ γίνεται λόγος ακόμη και για προσβολή στο πρόσωπο ενός πανεπιστημιακού που είχε προηγουμένως κριθεί κατάλληλος από την ίδια την αξιωματική αντιπολίτευση.
Η φράση, πάντως, που ξεχωρίζει από την κυβερνητική παρέμβαση είναι η αναφορά ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να βρέθηκε «από σπόντα» στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά οφείλει να ανταποκρίνεται στο θεσμικό βάρος αυτού του ρόλου. Πρόκειται για μια σαφή πολιτική αιχμή κατά του Ανδρουλάκη, η οποία υπερβαίνει κατά πολύ τη συγκεκριμένη κοινοβουλευτική διαφωνία.
Από την υπόθεση Δερβιτσιώτη στη συνολική σύγκρουση
Η ένταση στη Διάσκεψη των Προέδρων δεν περιορίστηκε, πάντως, στην αντιπαράθεση κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ. Η συνεδρίαση εξελίχθηκε σε πεδίο ευρύτερης σύγκρουσης, με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να καταγγέλλει «ανίερη συμπαιγνία» ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και τον Παναγιώτη Δουδωνή να απαντά με ιδιαίτερα επιθετικό τρόπο, χαρακτηρίζοντάς την «δεκανίκι» της Νέας Δημοκρατίας.
Ο Νικήτας Κακλαμάνης παρενέβη επίσης, ασκώντας κριτική στη στάση του ΠΑΣΟΚ και επισημαίνοντας ότι επέλεξε την αποχή αντί να καταψηφίσει την υποψηφιότητα, παρά την προηγούμενη θετική τοποθέτηση του εκπροσώπου του.
Το αποτέλεσμα ήταν να μην επιτευχθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία των τριών πέμπτων για την εκλογή του νέου επικεφαλής της Αρχής Προστασίας Δεδομένων. Μια διαδικασία που, σύμφωνα με το πνεύμα του Συντάγματος, προϋποθέτει ευρύτερες κοινοβουλευτικές συναινέσεις, κατέληξε σε ένα ακόμη επεισόδιο σκληρής κομματικής αντιπαράθεσης.
Και αυτό ακριβώς είναι που ενδιαφέρει πολιτικά το Μέγαρο Μαξίμου. Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει την αποτυχία της διαδικασίας όχι ως δική της αδυναμία να εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία, αλλά ως απόδειξη ότι το ΠΑΣΟΚ δεν διαθέτει σταθερή και συνεπή στάση στα θεσμικά ζητήματα.
Ο Ανδρουλάκης δεν θέλει να δώσει πολιτικά διαπιστευτήρια στην κυβέρνηση
Από την άλλη πλευρά, η στάση του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη στρατηγική που ακολουθεί ο Νίκος Ανδρουλάκης. Ο πρόεδρος του κόμματος γνωρίζει ότι η σχέση με την κυβέρνηση αποτελεί ένα από τα βασικά πεδία στα οποία θα κριθεί η προσπάθειά του να συγκροτήσει έναν πειστικό εναλλακτικό πόλο εξουσίας.
Η επιλογή της συναίνεσης σε θεσμικά ζητήματα έχει προφανώς τη δική της αξία. Ωστόσο, για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ υπάρχει και ο κίνδυνος μια υπερβολικά συναινετική στάση να εκληφθεί ως πολιτική συμπόρευση με τη ΝΔ, τη στιγμή που ο βασικός στόχος είναι να ενισχυθεί η εικόνα της αυτόνομης αντιπολιτευτικής παρουσίας.
Ο Ανδρουλάκης επιδιώκει να εμφανίζεται ως θεσμικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη και όχι ως συνομιλητής που διευκολύνει τις κυβερνητικές επιλογές. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι όσο πλησιάζει η επόμενη εκλογική αναμέτρηση, τόσο δυσκολότερο γίνεται να διαχωριστεί η θεσμική συναίνεση από την πολιτική αντιπαράθεση.
Το Μαξίμου γνωρίζει αυτή τη δυσκολία και επιχειρεί να την αξιοποιήσει. Με την επίθεσή του, ουσιαστικά καλεί τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να αποδείξει στην πράξη αν μπορεί να διαδραματίσει έναν ευρύτερο θεσμικό ρόλο ή αν θα επιλέγει τη σύγκρουση ακόμη και σε ζητήματα όπου απαιτούνται αυξημένες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες.
Η συναίνεση θυσιάζεται στον βωμό της προεκλογικής αντιπαράθεσης
Το επεισόδιο με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από μέτωπα που έχουν ανοίξει μεταξύ κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ. Από τις εξελίξεις στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες μέχρι τις αντιπαραθέσεις για την εξωτερική πολιτική, τους θεσμούς και την οικονομία, οι δύο πλευρές εμφανίζονται ολοένα και λιγότερο διατεθειμένες να αναζητήσουν κοινό έδαφος.
Η ΝΔ θέλει να αναδείξει τις αντιφάσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης και να αμφισβητήσει την αξιοπιστία της ως εν δυνάμει κυβερνητικής λύσης. Το ΠΑΣΟΚ, από την πλευρά του, δεν επιθυμεί να προσφέρει στον Κυριάκο Μητσοτάκη εικόνες συναίνεσης που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν πολιτικά ως ένδειξη αποδοχής των κυβερνητικών χειρισμών.
