Τι πραγματικά σημαίνει Smart Casual ντύσιμο;

Εντάξει, κάποιοι Έλληνες "κοπιαριστές" της παγκόσμιας μόδας, κάποια στιγμή (πιθανώς σε στιγμή έλλειψης έμπνευσης) παπαγαλίσανε έναν ξενικό στυλιστικό νεολογισμό (αυτή τη "smart casual"... καραμέλα) , την αναπαράγανε εντός σε πρωινάδικα, μεσημεριανάδικα, γενικότερα media, οι τηλε-στυλίστες (αλλά και οι εκτός "χαζοκουτιού") βρήκαν νέο κοσκινάκι για να ταλαιπωρούν τον κόσμο, την έκφραση "smart casual" την αποστήθισε μέχρι και η κοπτοραπτού της γειτονιάς μου (γιατί τότε της έκανε "ψαγμενιά", αλλά έπρεπε να την ξέρει μιας και οι κυράδες της γειτονιάς ήθελαν "smart casual" φορεματάκια, εποχή χρηματιστηρίου βλέπεις...) και από τότε περίπου, εδώ στην Ελλάδα, το "smart casual" ως στυλιστική εικόνα, μας καταδυναστεύει.

Είναι προφανές ότι, τόσο η λέξη "smart", όσο και η λέξη "casual", έχουν από μόνες τους η καθεμιά δύναμη, υπόσταση, νόημα και στην τελική δίνουν το δικαίωμα/προνόμιο στον καθένα -ο οποίος τρώει χρόνο και χρήμα από τη ζωή του για να τα διοχετέυσει στο προσωπικό του στυλ- να τις μεταφράσει και τις δυο λέξεις κατά το δοκούν (πάντα μέσα σε ένα αισθητικά αποδεκτό πλαίσιο). Δηλαδή να υπηρετήσει τη "smart casual" ετικέτα μέσα από μια ψιλοευρεία γκάμα ρούχων και αντικειμένων και αξεσουάρ που κρύβει μια αντρική (ή και γυναικεία) γκαρνταρόμπα. Δεν είναι τόσα πολλά τα "επιτρεπόμενα" της γκαρνταρόμπας, απλά θέλει φαντασία και όρεξη να ασχοληθείς ώστε η εμφάνισή σου να έχει το "smart twist", που απαιτεί το "smart casual".

Για να μην το παραφουσκώνουμε, τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά, πιο γειωτικά και πιο εύπεπτα, όσον αφορά την -κατά πολλούς απειλητική, αφού πολλοί μπερδεύονται να την μεταφράσουν σε ρουχισμό- παντιέρα του "smart casual". Κι αυτό γιατί ο... εφιάλτης "smart casual", ουσιαστικά δεν σημαίνει ΤΙΠΟΤΑ!

Αλήθεια. Αν η φαντασία σου -όπως προείπα- δουλεύει και έχεις κατά νου τους κλασικούς κανόνες του αντρικού στυλ (για τις γυναίκες, πάλι, είναι κυκεώνας...), αλλά και μια δόση πολύτιμης γνώσης από στυλιστικές "αυθαιρεσίες" που αναβαθμίζουν ένα αντρικό total look (για παράδειγμα, η κόκκινη κάλτσα με το καφέ παπούτσι), τότε το "smart casual" είναι του χεριού σου.

Οπότε, πρακτικά, αν σας καλέσουν κάπου ή αν σας τραβολογήσουν σε εξόδους που προϋποθέτουν "smart casual" εμφάνιση, κι εσείς μπλοκάρετε στο διά ταύτα και χαθείτε στη (στυλιστική) μετάφραση, ίσως είναι καλύτερα να επιλέξετε, είτε λουκ ή μεμονωμένα κομμάτια, σκεπτόμενοι λίγο πιο "ελεύθερο θέμα" το smart, από αυτό που εκ πρώτης το μυαλό σας μπορεί να φαντάζεται ως "smart". Ειδικά αν σας έχουν καλέσει σε ένα δείπνο, όπου η χαλαρή επαγγελματική του χροιά και η εν μέρει ανεπισημότητα του πράγματος προστάζουν "smart casual" εμφάνιση, κι εσείς όμως παρόλα αυτά θέλετε να κάνετε εντύπωση με την σωστή -καθόλου κολαριστή- εικόνα σας, πέρα από το οξυδερκές πνεύμα σας.

Σε μια τέτοια περίπτωση, αποφύγετε το τζιν και προτιμήστε chinos παντελόνι. Ταιριάξτε το με ημικλασικής "κοπής και χρώματος" blazer και ολόλευκο πουκάμισο χωρίς φιοριτούρες, ένα ζευγάρι loafers και μια casual ζώνη -καλό είναι να έχει μια δόση χρώματος, όχι μαύρη. Ή, αν είστε λίγο πιο "καλλιτεχνική φλέβα" και δεν το φοβάστε το έντονο χρώμα, ο συνδυασμός ενός λευκού polo με ένα καρό πουλόβερ άριστης ποιότητας (βλέπε το mix n' match του διάσημου ράπερ Pharrell Williams στη φωτογραφία, άνευ καπέλου), σίγουρα θα τραβήξει όλα τα βλέμματα (από ζήλεια!).

Σε περίπτωση που ο απέναντι σας στο informal δείπνο σας σάς δημιουργεί στυλιστικές αμφιβολίες, ότι δηλαδή παίζει να είναι και λίγο παλιάς κοπής, καλού-κακού πάρτε και μια γραβάτα στη μέσα τσέπη και σκεφτείτε το λίγο ακόμα καθοδόν, αχρείαστη να 'ναι. Στην τελική, ακόμη και σε μια "smart casual" περίσταση, κανείς δεν πρόκειται να σας κρίνει αν είστε λίγο παραπάνω καλοντυμένος. Ο λιγότερο όμως καλοντυμένος πάντα περνάει από κόσκινο. Ειδικά όταν τίθεται και θέμα εντυπώσεων... - Λευτέρης Κεφαλάς