Πρέπει επιτέλους να μάθουμε πως τα προηγμένα οπλικά συστήματα δεν είναι μόνο για παρελάσεις
Η αναποφασιστικότητα είναι ο κλέφτης του χρόνου. Αυτός που διστάζει και καθυστερεί να επιλέξει ανάμεσα σε δύο επιλογές που έχει στη διάθεσή του, μετά βεβαιότητος θα χάσει και στις δύο!
Ναι, διατυμπανίζουμε όπου βρεθούμε και όπου σταθούμε, πως το Οθωμανό-λιβυκό μνημόνιο είναι νομικά απαράδεκτο και παράνομο συνολικά και πως το εκεί πραξικόπημα μετά την αποπομπή του Ακίλα Σάλεχ, δεν μεταβάλλει επ’ ουδενί τον χαρακτήρα του.
Προφανώς και νομικά είναι απολύτως έτσι. Η Τουρκία λειτουργούσε πάντα και συνεχίζει να λειτουργεί ως βρώμικος πειρατής του Διεθνούς Δικαίου και του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και το οθωμανο-λιβυκό μνημόνιο είναι ακόμα μια αχρεία προσπάθεια πειρατίας. Όσα υποστηρίζουν οι απέναντι είναι και παράνομα και παράλογα, χωρίς καθόλου νομικά ερείσματα -έτσι αποφάσισαν να πράξουν… και έτσι έπραξαν.
Αλλά αυτήν την Τουρκία… δυστυχώς ορίσαμε εμείς οι ίδιοι ως «φίλη χώρα»… το διατυμπανίσαμε διεθνώς και μάλιστα με επίσημα υπογεγραμμένη συνθήκη, γεγονός που πρέπει επιτέλους να παραδεχτούμε, και να την ακυρώσουμε χθες, μιας και όπως αποδείχτηκε, τα «ήρεμα νερά» δεν είναι ήρεμα, αλλά μάλλον «φουρτουνιασμένα» και μάλιστα για τα καλά!
Δηλώσεις ξένων αξιωματούχων υπάρχουν πολλές, όπως από την ΕΕ και το Στέιτ Ντιπάρτμεντι, που χαρακτήρισαν «προκλητική» και «αδικαιολόγητη», την ανακοίνωση της επικύρωσης του οθωμανό-λιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Ανατολικής Λιβύης του Χαφτάρ,που έχει αυξήσει σημαντικά την ένταση στην περιοχή! Δυστυχώς όλα αυτά είναι λόγια που η Τουρκία του Ερντογάν τα γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια, μιας και από την ΕΕ έτσι και αλλιώς προμηθεύεται πακτωλούς οπλικών συστημάτων και know how και ο Τραμπ από την άλλη συνεχώς την επαινεί…
Πρέπει επιτέλους να αντιληφθούμε, πως τους «κλαψιάρηδες» κανείς δεν τους παίρνει στα σοβαρά, ούτε είναι δυνατό να τους σέβεται! Μόνοι μας πρέπει να αποδείξουμε πως αξίζουμε προσοχής και συμπαράστασης και μάλιστα επί του πεδίου, αφού πρώτα σοβαρευτούμε.
Η «αναποφασιστικότητα» αποδεικνύεται σε μεγαλύτερο εμπόδιο απ ότι μια λανθασμένη απόφαση, καθώς η αδράνεια παγιδεύει τον άνθρωπο στο ίδιο πάντα σημείο με τα πράγματα να ξεφεύγουν δίπλα και γύρω του...
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να διαθέτουμε προηγμένα οπλικά συστήματα, αλλά να τα χρησιμοποιούμε για τη διασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και να δημιουργήσουμε ένα ολοκληρωμένο αμυντικό σύστημα άρνησης περιοχής, στο οποίο η τεχνολογία, το ανθρώπινο δυναμικό, η εγχώρια παραγωγή και η επιχειρησιακή σχεδίαση θα λειτουργούν συνδυαστικά, απέναντι στον γνωστό επιβουλέα.
Η κυβέρνηση σε κάθε περίπτωση απορρίπτει, με κάθε τρόπο, πως η Ελλάδα υπέστη μια διπλωματική ήττα σε σχέση με το μνημόνιο στη Λιβύη και η θέση πως είναι παράνομο και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα είναι σταθερή, ενώ στα ελληνοτουρκικά, οι επικεφαλείς της Ελληνικής διπλωματίας τονίζουν, πως η Ελλάδα δεν κάνει ούτε ένα βήμα πίσω, στην υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και στην άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, αλλά τελικά τι ακριβώς σημαίνει για την Ελλάδα, η επικύρωση του εκτρωματικού αυτού μνημονίου από τη Λιβυκή Εθνοσυνέλευση;
Πως πρέπει να νιώθουν γι’ αυτό οι Έλληνες πολίτες και πως πρέπει να χαρακτηρίζουν αυτή την αρνητική για τη χώρα μας εξέλιξη; Είμαι της άποψης, πως πέραν από πολιτικές έριδες, πρέπει να σοβαρευτούμε, να αφήσουμε κατά μέρος τα… «πασιφιστικά» και να αλλάξουμε ρότα! Στις δε αστείες διεκδικήσεις των νέο-οθωμανών, να απαντήσουμε με πυγμή επί του πεδίου, αλλά να θέσουμε και εμείς διεκδικήσεις, που ούτως ή άλλως έχουμε πολλές στη φαρέτρα μας!
Η Τουρκία δεν παίρνει από λόγια, καταγγελίες και δηλώσεις οργής στα σοβαρά! Καταλαβαίνει μόνο την προβολή αποφασιστικότητας και ωμής ισχύος! Μόνο τότε κάνει πίσω και λουφάζει!
Ας έρθουμε τώρα στο καλώδιο «ηλεκτρικής διασύνδεσης» Ελλάδας και Κύπρου και στο «αίτημα» της Τουρκίας να έχει γραπτή ενημέρωση σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα και εδώ κρύβεται η παγίδα: οποιαδήποτε κίνηση που θα μπορούσε να εκληφθεί ως αναγνώριση δικαιώματος της Τουρκίας να εγκρίνει ελληνικές δραστηριότητες στο Αιγαίο θα είναι εις βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος, που ορίζονται από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασας.
Έτσι, οποιαδήποτε απαίτηση από την Τουρκία, για εκχώρηση άδειας για το καλώδιο, θα ήταν εγκληματικό για τα Ελληνικά συμφέροντα, να γίνει αποδεκτό σε οποιαδήποτε μορφή... διότι απλά και ξεκάθαρα, δεν θα μπορούμε πλέον να κάνουμε τίποτα πλέον στο Αιγαίο Πέλαγος, χωρίς την ρητή άδεια της Τουρκίας -ακόμη και το παραμικρό έργο υποδομής μεταξύ των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου θα χρήζει αδείας από τους απέναντι!…
Δυστυχώς, δεν πρόκειται ούτε για μικρό-παρεξηγήσεις, ούτε για απλές διαφορές μεταξύ δύο γειτονικών κρατών, οι οποίες επιδέχονται οποιασδήποτε καλοπροαίρετης και τίμιας διευθέτησης. Είναι ένας ολοκληρωμένος εχθρικός σχεδιασμός από πλευράς Τουρκίας, που δεν αποσκοπεί σε τίποτε άλλο, παρά στη συνολική ανατροπή του υπάρχοντος «status quo» στο Αιγαίο Πέλαγος, στην απόκτηση δικαιωμάτων μέσα στην ίδια του την καρδιά, στην πλάτη δηλαδή των ανατολικών ελληνικών νησιών, για τον επίσημο πλέον τουρκικό έλεγχο αυτού, μέχρι και τον 25ο παράλληλο!
Είναι μια κίνηση, που αν τελικά γίνει πράξη, τίποτα δεν θα θυμίζει το Αιγαίο του σήμερα και τα νησιά μας θα μετατραπούν σε κατοικημένες από Έλληνες…«κουκκίδες» στον χάρτη, χωρίς δικαιώματα, εγκλωβισμένα σε μια θάλασσα που θα ελέγχεται από την Τουρκία -έρμαια δηλαδή στις όποιες ορέξεις των νέο-οθωμανών…
Μήπως τελικά διαβάζουμε λάθος την τουρκική πολιτική στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και τη Θράκη και παραβλέπουμε τους κινδύνους που ελλοχεύουν; Μήπως είναι καιρός, οι Τούρκοι να νιώσουν την ισχύ της Ελληνικής Πολεμικής Μηχανής στο πεδίο, ώστε επιτέλους να το βουλώσουν; Δεν έχουμε βαρεθεί να ανησυχούμε μόνιμα… να φοβόμαστε τον τουρκικό μπαμπούλα και στη συνέχεια να κάνουμε πίσω, γινόμενοι διεθνώς ρεζίλι;
