Πάπας Λέων: Τι είναι η λοβεκτομή στην οποία υποβλήθηκε – Πώς έγινε η επέμβαση και τα επόμενα βήματα
Οι εξετάσεις του ποντίφικα επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για καρκίνο του πνεύμονα. Σε αρκετές περιπτώσεις, η χειρουργική αφαίρεση αρκεί για τη θεραπεία, χωρίς να απαιτηθεί περαιτέρω αγωγή
Snapshot
- Ο Πάπας Λέων υποβλήθηκε σε λοβεκτομή για αφαίρεση του κάτω λοβού του δεξιού πνεύμονα μετά από διάγνωση καρκίνου του πνεύμονα σε πρώιμο στάδιο.
- Η λοβεκτομή αφαιρεί ολόκληρο τον λοβό όπου βρίσκεται ο όγκος μαζί με υγιή ιστό και συχνά κοντινούς λεμφαδένες για έλεγχο εξάπλωσης της νόσου.
- Η επέμβαση έγινε με τη βιντεοϋποβοηθούμενη θωρακοσκοπική χειρουργική (VATS), που επιτρέπει μικρές τομές και ταχύτερη ανάρρωση.
- Τα επόμενα βήματα περιλαμβάνουν ολοκλήρωση ιστολογικής εξέτασης για να καθοριστεί αν απαιτείται περαιτέρω θεραπεία όπως χημειοθεραπεία ή ανοσοθεραπεία.
- Η επιστροφή σε αεροπορικά ταξίδια και η ικανότητα του Πάπα να πραγματοποιήσει το προγραμματισμένο ταξίδι εξαρτώνται από την πορεία ανάρρωσης και τις ιατρικές οδηγίες.
Στην αφαίρεση του κάτω λοβού του δεξιού πνεύμονα του Πάπα Λέοντα προχώρησαν την Τρίτη οι γιατροί στη Ρώμη, μετά τον εντοπισμό μιας μικρής αλλοίωσης κατά τη διάρκεια προληπτικού ελέγχου.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δόθηκαν, οι εξετάσεις επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για καρκίνο του πνεύμονα.
Η επέμβαση ονομάζεται λοβεκτομή και αποτελεί μία από τις καθιερωμένες χειρουργικές μεθόδους αντιμετώπισης του καρκίνου του πνεύμονα, όταν η νόσος εντοπίζεται σε πρώιμο στάδιο. Σε αρκετές περιπτώσεις, η χειρουργική αφαίρεση αρκεί για τη θεραπεία, χωρίς να απαιτηθεί περαιτέρω αγωγή. Η τελική απόφαση, ωστόσο, εξαρτάται από τα αποτελέσματα των ιστολογικών εξετάσεων και από το εάν υπάρχουν ενδείξεις επέκτασης της νόσου.
Τι αφαιρέθηκε από τον πνεύμονα;
Οι ανθρώπινοι πνεύμονες αποτελούνται από πέντε λοβούς: τρεις στον δεξιό και δύο στον αριστερό. Κατά τη λοβεκτομή αφαιρείται ολόκληρος ο λοβός στον οποίο βρίσκεται ο όγκος και όχι μόνο η ορατή αλλοίωση. Με αυτόν τον τρόπο, οι χειρουργοί επιδιώκουν να αφαιρέσουν όλα τα καρκινικά κύτταρα, μαζί με ένα περιθώριο υγιούς ιστού γύρω από την περιοχή.
Η αφαίρεση ενός λοβού δεν σημαίνει ότι ο ασθενής χάνει τη δυνατότητα να αναπνέει φυσιολογικά ή να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες. Οι υπόλοιποι λοβοί μπορούν να καλύψουν μέρος της απώλειας της αναπνευστικής λειτουργίας, ανάλογα πάντα με τη γενική κατάσταση της υγείας και τη λειτουργία των πνευμόνων πριν από την επέμβαση.
Κατά τη διάρκεια του χειρουργείου αφαιρούνται συχνά και κοντινοί λεμφαδένες, ώστε να διαπιστωθεί εάν τα καρκινικά κύτταρα έχουν αρχίσει να εξαπλώνονται έξω από τον πνεύμονα. Εάν δεν εντοπιστεί προσβολή τους και ο όγκος έχει αφαιρεθεί πλήρως, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι αρκετή. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν δημοσιοποιηθεί αναλυτικά αποτελέσματα για τους λεμφαδένες του Πάπα.
Πώς έγινε τόσο γρήγορα η διάγνωση;
Συνήθως απαιτούνται αρκετές ημέρες μετά την επέμβαση για να ολοκληρωθεί η ιστολογική εξέταση και να είναι διαθέσιμα όλα τα αποτελέσματα. Στην περίπτωση του Πάπα, το Βατικανό ανέφερε ότι η υποψία που είχε προκύψει από προηγούμενες απεικονιστικές εξετάσεις επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια του χειρουργείου.
Μία από τις τεχνικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ανάλογες περιπτώσεις είναι η ταχεία βιοψία με κατεψυγμένη τομή. Ένα δείγμα ιστού αφαιρείται και αποστέλλεται στον παθολογοανατόμο, ο οποίος το καταψύχει, το κόβει σε πολύ λεπτές τομές και το εξετάζει στο μικροσκόπιο. Η διαδικασία μπορεί να δώσει μια πρώτη απάντηση μέσα σε λίγα λεπτά, επιτρέποντας στους χειρουργούς να αποφασίσουν πώς θα συνεχίσουν την επέμβαση.
Η συγκεκριμένη τεχνική δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι χρησιμοποιήθηκε στην περίπτωση του Πάπα. Σε κάθε περίπτωση, η ταχεία εξέταση δεν αντικαθιστά την πλήρη ιστολογική ανάλυση, η οποία παρέχει λεπτομερέστερες πληροφορίες για τον τύπο του όγκου και τα χαρακτηριστικά του.
Ποιος είναι ο τύπος καρκίνου;
Οι καρκίνοι του πνεύμονα χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: τον μικροκυτταρικό και τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο. Ο δεύτερος αντιστοιχεί περίπου στο 85% των περιστατικών και περιλαμβάνει το αδενοκαρκίνωμα, έναν από τους συχνότερους τύπους της νόσου.
Το αδενοκαρκίνωμα εμφανίζεται συχνά στα εξωτερικά τμήματα του πνεύμονα και αποτελεί τον συχνότερο τύπο καρκίνου του πνεύμονα σε ανθρώπους που δεν έχουν καπνίσει ποτέ. Ωστόσο, η νόσος εμφανίζεται και σε καπνιστές, ενώ το κάπνισμα εξακολουθεί να αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα κινδύνου για τον καρκίνο του πνεύμονα συνολικά.
Η ακριβής διάγνωση έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς καθορίζει τόσο την εκτίμηση της πρόγνωσης όσο και τις θεραπευτικές επιλογές που μπορεί να ακολουθήσουν.
Πώς εντοπίζονται οι μικρές αλλοιώσεις;
Μικρές καρκινικές αλλοιώσεις στους πνεύμονες εντοπίζονται συχνά τυχαία, σε αξονικές τομογραφίες ή ακτινογραφίες που πραγματοποιούνται για άλλους λόγους. Σε άλλες περιπτώσεις, η ανακάλυψή τους γίνεται στο πλαίσιο ελέγχου για προβλήματα υγείας που δεν σχετίζονται με το αναπνευστικό σύστημα.
Όταν διαπιστωθεί ένα πνευμονικό οζίδιο, η αξονική τομογραφία βοηθά στον προσδιορισμό του μεγέθους και της θέσης του. Ανάλογα με τα ευρήματα, μπορεί να ακολουθήσει τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET), η οποία συμβάλλει στην αναζήτηση πιθανής εξάπλωσης της νόσου.
Εφόσον τα χαρακτηριστικά της αλλοίωσης υποδεικνύουν ισχυρή πιθανότητα κακοήθειας και υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, οι γιατροί μπορούν να επιλέξουν απευθείας χειρουργική αφαίρεση, χωρίς προηγούμενη ξεχωριστή βιοψία.
Η χειρουργική μέθοδος και η ανάρρωση
Στο παρελθόν, η λοβεκτομή απαιτούσε μεγάλη τομή στο θωρακικό τοίχωμα, ανάμεσα στα πλευρά. Σήμερα, πολλές τέτοιες επεμβάσεις πραγματοποιούνται με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, μέσω μικρών τομών, κάμερας και ειδικών χειρουργικών εργαλείων. Σε ορισμένα κέντρα χρησιμοποιούνται και ρομποτικά συστήματα, τα οποία χειρίζεται ο χειρουργός από ειδική κονσόλα.
Σύμφωνα με το Βατικανό, στην επέμβαση του Πάπα εφαρμόστηκε βιντεοϋποβοηθούμενη θωρακοσκοπική χειρουργική, γνωστή ως VATS. Η τεχνική αυτή επιτρέπει την πρόσβαση στον θώρακα χωρίς τη μεγάλη τομή της ανοικτής επέμβασης και συνδέεται συνήθως με λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο, μικρότερες ουλές και ταχύτερη ανάρρωση.
Μετά τη λοβεκτομή τοποθετείται συνήθως ένας θωρακικός σωλήνας παροχέτευσης, ώστε να απομακρύνονται ο αέρας και τα υγρά από τον θώρακα όσο ο πνεύμονας επανέρχεται στη λειτουργία του. Η κινητοποίηση του ασθενούς αρχίζει όσο το δυνατόν νωρίτερα, καθώς η κίνηση μειώνει τον κίνδυνο θρόμβωσης και αναπνευστικών επιπλοκών.
Η διάρκεια της νοσηλείας εξαρτάται από την πορεία της ανάρρωσης, τη λειτουργία του πνεύμονα και την εμφάνιση ή μη επιπλοκών.
Τι ακολουθεί μετά το χειρουργείο;
Το επόμενο κρίσιμο βήμα είναι η ολοκλήρωση της ιστολογικής εξέτασης. Τα αποτελέσματα θα δείξουν εάν ο όγκος αφαιρέθηκε πλήρως, εάν έχουν προσβληθεί λεμφαδένες και εάν υπάρχουν χαρακτηριστικά που επιβάλλουν πρόσθετη θεραπεία.
Στα αδενοκαρκινώματα του πνεύμονα πραγματοποιούνται, όπου ενδείκνυται, και μοριακές εξετάσεις για τον εντοπισμό γενετικών μεταβολών που μπορούν να αντιμετωπιστούν με στοχευμένα φάρμακα. Ανάλογα με το στάδιο και τα χαρακτηριστικά της νόσου, μπορεί να εξεταστεί η χορήγηση χημειοθεραπείας, ανοσοθεραπείας ή άλλης συμπληρωματικής αγωγής, με στόχο να μειωθεί ο κίνδυνος υποτροπής.
Όσον αφορά τα ταξίδια, η επιστροφή σε αεροπορικές μετακινήσεις μετά από χειρουργική επέμβαση στον πνεύμονα απαιτεί εξατομικευμένη ιατρική αξιολόγηση. Το χρονικό διάστημα εξαρτάται από την επούλωση, την πλήρη απομάκρυνση τυχόν αέρα από τον θώρακα και τη συνολική αναπνευστική κατάσταση του ασθενούς.
Η δυνατότητα του Πάπα να πραγματοποιήσει το προγραμματισμένο ταξίδι του στο εξωτερικό τον Νοέμβριο θα εξαρτηθεί από την πορεία της ανάρρωσής του και τις οδηγίες της ιατρικής ομάδας του.
