Πότε γεμίσαμε με υποψήφιους δολοφόνους;
Όλη η χώρα σε ένα διαρκές πένθος. Και σε φόβο. Το χειρότερο δηλαδή. Ας αλλάξουμε…
Η είδηση ότι μια γυναίκα δηλητηρίαζε, κυριολεκτικά, τον πρώην σύζυγο της και πατέρα του παιδιού της, λίγο-λίγο για περισσότερο από έναν χρόνο, με τη βοήθεια των γονιών της, ώστε να τον βγάλει τρελό και να του στερήσει τη δυνατότητα να βλέπει το παιδί του, είναι από αυτές που λέμε σοκαριστική. Μέχρι την επόμενη.
Τα τελευταία χρόνια, ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί να χωρέσει μέχρι που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος. Μάνα σκοτώνει τα τρία παιδιά της, μια άλλη γυναίκα εξελίσσεται σε σίριαλ-κίλερ παιδιών, ένας τύπος δολοφονεί τη γυναίκα του μπροστά στο παιδί τους, τον σκύλο τους και το παίζει θύμα μέχρι να τον καταλάβουν… Και πόσα άλλα! Πόσα πολλά άλλα…
Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, υπεράνω πάσης υποψίας, γίνονται δολοφόνοι. Γίνονται από άνθρωποι τέρατα. Μια χώρα γεμάτη πια με υποψήφιους δολοφόνους. Πού κρυβόταν τόση κακία, τόση διαστροφή, τόσο μίσος; Και τι τα έκανε να βγουν από μέσα μας, τόσο μαζικά και τόσο αποτρόπαια. Άλλοι λένε ο κόβιντ. Άλλοι η πίεση της καθημερινότητας. Άλλοι πάλι δεν έχουν καμία εξήγηση. Καμία. Απλά παρακολουθούν, παρακολουθούμε δηλαδή, σαστισμένοι το κακό να κυριεύει την χώρα. Ή και τον πλανήτη. Και ελπίζουμε κάτι να αλλάξει. Ελπίζουμε στο ότι το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή. Κι ευχόμαστε να είμαστε όντως εκεί. Στο πιο βαθύ σκοτάδι. Αλλιώς πόση κακία να αντέξεις. Και πώς να μην φοβάσαι ότι ο σημερινός σου φίλος, ίσως είναι ο αυριανός δολοφόνος σου;
Όλη η χώρα σε τρικυμία. Όλη η χώρα σε ένα διαρκές πένθος. Και σε φόβο. Το χειρότερο δηλαδή. Ας αλλάξουμε…
