Κόρα Καρβούνη: «Πέρασα δύο ημέρες στο Δρομοκαΐτειο, ήταν πολύ σκληρή εμπειρία»
Η Κόρα Καρβούνη αποκάλυψε ότι πέρασε δύο ημέρες στο Δρομοκαΐτειο, παρακολουθώντας ασθενείς με τη βοήθεια ψυχιάτρου, προκειμένου να προετοιμαστεί για έναν απαιτητικό θεατρικό ρόλο
Snapshot
- Η Κόρα Καρβούνη πέρασε δύο ημέρες στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Δρομοκαΐτειο για να προετοιμαστεί για έναν θεατρικό ρόλο με ψυχικές διαταραχές.
- Η εμπειρία της στο νοσοκομείο την έκανε να κατανοήσει τη λεπτή ισορροπία μεταξύ ψυχικής σταθερότητας και κρίσης.
- Η ηθοποιός παρατήρησε ασθενείς με τη βοήθεια ψυχιάτρου, κάτι που τη συγκλόνισε και επηρέασε τον τρόπο που βλέπει τους ανθρώπους γύρω της.
- Μια συνομιλία με ασθενή που είχε σκοτώσει τους γονείς του την αιφνιδίασε λόγω της φυσιολογικής συμπεριφοράς του.
- Η επίσκεψη στο Δρομοκαΐτειο αποτέλεσε σημαντική και απαιτητική εμπειρία προετοιμασίας για τον ρόλο της στη θεατρική παράσταση «Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας».
Την εμπειρία από την προετοιμασία της για έναν απαιτητικό θεατρικό ρόλο μοιράστηκε η Κόρα Καρβούνη σε συνέντευξή της στην ΕΡΤ το απόγευμα της Τρίτης (10/11), αποκαλύπτοντας ότι είχε επισκεφθεί το Δρομοκαΐτειο, προκειμένου να κατανοήσει καλύτερα την ψυχοσύνθεση του χαρακτήρα που επρόκειτο να υποδυθεί.
Η γνωστή ηθοποιός περιέγραψε τις δύο ημέρες που πέρασε στο ψυχιατρικό νοσοκομείο, συνοδεύοντας έναν ψυχίατρο και παρατηρώντας τη συμπεριφορά ασθενών.
Όπως εξήγησε, η συγκεκριμένη εμπειρία συνδέθηκε με τη συμμετοχή της στη θεατρική παράσταση «Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας», στην οποία είχε κληθεί να ενσαρκώσει μια νεαρή γυναίκα με νοητική αναπηρία και ψυχικές διαταραχές.
«Δεν έμεινα. Δεν μπορεί να μείνει κάποιος. Πέρασα δύο ημέρες με έναν γιατρό ψυχίατρο, ο οποίος μου έφερνε τους ασθενείς να τους παρακολουθήσω και πώς είναι μαζί του και πώς είναι εκτός», ανέφερε αρχικά.
Στη συνέχεια, εξήγησε ότι η επαφή της με τους ασθενείς ήταν μέρος της έρευνας που θεώρησε απαραίτητη για να προσεγγίσει τον ρόλο της με μεγαλύτερη κατανόηση.
«Ήταν πολύ σκληρή εμπειρία. Όλο αυτό το έκανα γιατί έπρεπε να ενσαρκώσω στις “Σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας”, όταν πρωτοέγινε αυτή η παράσταση, ένα κορίτσι με νοητική υστέρηση αλλά και ψύχωση. Είναι ένα περίεργο έργο γιατί δε μας καταδεικνύει ακριβώς από τι πάσχει το παιδί και έπρεπε να κάνω αυτή την έρευνα για να μπορέσω να καταλάβω τι θα φέρω στην πρόβα», δήλωσε.
«Εκεί κατάλαβα ότι η ισορροπία είναι πάρα πολύ λεπτή»
Η Κόρα Καρβούνη παραδέχθηκε ότι η παραμονή της στο Δρομοκαΐτειο την επηρέασε βαθιά, κάνοντάς την να αναλογιστεί τη λεπτή ισορροπία που, όπως η ίδια αισθάνθηκε, χωρίζει την ψυχική σταθερότητα από μια σοβαρή ψυχική κρίση.
«Εκεί κατάλαβα ότι η τρέλα είναι μια πολύ λεπτή ίνα. Η ισορροπία είναι πάρα πολύ μικρή, δηλαδή είναι ένα κούνημα από δω εδώ, το να χάσει κανείς το μυαλό του. Και είχα πραγματικά ανατριχιάσει», εξομολογήθηκε.
Η ηθοποιός περιέγραψε ακόμη τις σκέψεις που έκανε όταν έφυγε από το νοσοκομείο, αναφέροντας ότι η εμπειρία αυτή άλλαξε, τουλάχιστον προσωρινά, τον τρόπο με τον οποίο παρατηρούσε τους ανθρώπους γύρω της.
«Δηλαδή όταν έφυγα θυμάμαι, πήρα το λεωφορείο και όποιον κοίταζα έλεγα τώρα αυτός θα μπορούσε να είναι τρελός. Εγώ θα μπορούσα να είμαι τρελή. Οι άνθρωποι που συνάντησα μου μιλούσαν με μεγάλη λογική. Αυτό ήταν το ανατριχιαστικό», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η συνάντηση με ασθενή που δεν ξέχασε
Ανάμεσα στις εμπειρίες που της έμειναν αξέχαστες ήταν και η συνομιλία με έναν ασθενή, ο οποίος, σύμφωνα με όσα της είπε τότε ο γιατρός, είχε σκοτώσει τους γονείς του.
Η ηθοποιός θυμήθηκε ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος συνομιλούσε μαζί της με τρόπο που της φαινόταν απολύτως συνηθισμένος, γεγονός που την αιφνιδίασε όταν πληροφορήθηκε το ιστορικό του.
«Ένα παιδί ας πούμε, που μου μιλούσε στον γιατρό και έλεγε “δε φταίω εγώ, φταίνε οι γονείς μου”, μετά μου λέει ο γιατρός “έχει σκοτώσει τους γονείς του”, αλλά αυτός μιλούσε φυσιολογικά. Αυτό ήταν το ανατριχιαστικό», περιέγραψε.
Η Κόρα Καρβούνη αναφέρθηκε στο περιστατικό ως μέρος της προσωπικής της εμπειρίας και της εντύπωσης που της προκάλεσε. Η συγκεκριμένη μαρτυρία δεν επιτρέπει γενικεύσεις για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ψυχικές διαταραχές, οι οποίες δεν συνεπάγονται από μόνες τους βίαιη συμπεριφορά.
Η επίσκεψη στο Δρομοκαΐτειο αποτέλεσε, όπως προκύπτει από την αφήγησή της, μια από τις πιο απαιτητικές εμπειρίες προετοιμασίας της για το θέατρο. Μια διαδικασία που ξεκίνησε από την ανάγκη να κατανοήσει έναν σύνθετο χαρακτήρα και κατέληξε να την επηρεάσει πολύ πέρα από τις απαιτήσεις της σκηνής.
