Ο "βασιλιάς", οι διακοπές και τα CDS

Ήταν μια φορά και έναν καιρό, στο βασίλειο της Δανημαρκίας του Νότου, ένα πριγκιπόπουλο. Όλοι του έλεγαν πως θα έρθει η ώρα να γίνει και αυτός βασιλιάς. Κάποια μέρα, ο βασιλιάς φώναξε τους υπηκόους του, και ανακοίνωσε ότι θα δώσει το δαχτυλίδι στον πρίγκιπα. Νόμιζε ότι θα εξουσίαζε όλο τον κόσμο, ωστόσο οι συγκυρίες δεν τον βοηθούσαν.Ευτυχώς που είχε και αδερφούς, πρόθυμους να τον βοηθήσουν να επιτύχει τον στόχο του: Να γίνει ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών. Να τα καταφέρουν όμως, έπρεπε να κερδίσουν στις ιπποδρομίες… Όλα τα άλογα ήταν δικά τους…Όμως εκεί, σκέφτηκαν τα αδέρφια του, να κάνουν το μεγάλο κόλπο. Όχι να παίξουν στη νίκη κάποιου αλόγου, αλλά να στοιχηματίσουν στο ποιο άλογο θα χάσει ή ποιό άλογο θα… σπάσει το πόδι του. Και αυτό έκαναν. Στοιχημάτιζαν στα «κουτσά» άλογα ότι θα σπάσουν τα πόδια τους, και στα «γέρικα» ότι θα τερματίσουν τελευταία. Με το πέρασμα του χρόνου, κέρδισαν μία ολόκληρη περιουσία.Και έζησαν αυτοί καλά, αλλά οι υπήκοοι, χειρότερα. Η γιαγιά μου, συνήθιζε να λέει ότι μερικά πράγματα δε συμβαίνουν μόνο στα παραμύθια…Εκατοντάδες χρόνια αργότερα, κάπου στο Αιγαίο, ένας άλλος «πρίγκιπας» που έγινε «βασιλιάς» έκανε τις διακοπές τους, όταν η αυτοκρατορία κατέρρεε...Ατένιζε με προβληματισμένο βλέμμα το πέλαγος. Κωπηλατώντας με το κανό του μακριά από τη στεριά, προσπαθούσε να βρει την ηρεμία του, και να στοχαστεί… Ήξερε ότι το «σπίτι» του καιγόταν, αλλά αισθανόταν ότι δεν είχε και τίποτα να χάσει, παρά μόνο να κερδίσει… Άκουγε ότι τα χρηματιστήρια μάτωναν, αλλά και πάλι δεν έχασε την ψυχραιμία του.Εκείνος άλλωστε, λένε οι κακές γλώσσες, ήξερε τι θα συνέβαινε, και είχε στοιχηματίσει στην καταστροφή.