Βιολάντα: «Μου στέρησαν την μάνα μου, καιγόταν για ώρες σε 1000 βαθμούς», λέει ο γιος της 47χρονης
Συγκλονισμένοι παραμένουν οι συγγενείς των πέντε γυναικών που σκοτώθηκαν μετά από έκρηξη και φωτιά στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Σήμερα κηδεύτηκε στην Καρδίτσα η Σταυρούλα Μπουκουβάλα ηλικίας 47 ετών και μητέρα τριών παιδιών.
O γιος της Σταυρούλας Μπουκουβάλα μιλώντας στο Mega εξέφρασε την αγανάκτησή του για την αδικία που βίωσε η οικογένειά του.
«Η μοίρα της μητέρας μου δεν ήταν να φύγει τόσο νέα με τόσο άδικο τρόπο. Κάποιοι μας στέρησαν αυτό που αξίζαμε, την μάνα μου ως τα βαθιά γεράματα. Η μητέρα μου ήταν τα πάντα, το στήριγμα μου, μιλούσαμε καθημερινά πολλές φορές, είχαμε καλές σχέσεις. Μου στέρησαν ένα κομμάτι του εαυτού μου. Η μητέρα μου έκανε τα πάντα για εμάς, πήγαινε σε αυτό το τριτοκοσμικό κρατήρα όπως αποδείχθηκε και ξεψύχησε με έναν βίαιο τρόπο», δήλωσε, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για δικαιοσύνη.
«Μου είχε πει για το εργασιακό περιβάλλον. Εκεί επικρατούσε ένα μπάχαλο, κούραση, καμία πρόνοια για τους εργαζομένους, πήγαινε για εμάς για να ζήσουμε και να σπουδάσουμε και καταλήξαμε εδώ που καταλήξαμε. Δεν περίμενα ότι θα αντιταχθεί και ότι θα καίγεται για ώρες στους χίλιους βαθμούς», πρόσθεσε.
Ο γιος της Σταυρούλας τονίζει ότι η οικογένεια δεν θα ησυχάσει μέχρι να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι για την τραγική αυτή απώλεια.
«Αισθάνομαι ότι η μητέρα μου, μου δίνει δύναμη για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Μέχρι τότε δεν θα σταματήσει κανείς μέχρι να πάνε όσοι φταίνε στη φυλακή. Χθες έμαθα ότι απελευθερώθηκαν (σ.σ. ιδιοκτήτης, υπεύθυνος βάρδιας και ασφαλείας εργοστασίου) εύχομαι μέσα από την ψυχή μου να τους ξανά πιάσουν», συμπλήρωσε.
«Χάλια είμαστε όλοι» - Συγκλονισμένοι οι συγγενείς των 5 νεκρών εργαζομένων του εργοστασίου
«Δεν θέλω να μου πει κανένας καλημέρα. Δεν θέλω να δώσω καμία απάντηση πουθενά. Περιμένω το πόρισμα. Υπάρχει δικαιοσύνη και στην ελληνική δικαιοσύνη έχω εμπιστοσύνη», λέει ο πατέρας της Βασιλικής Σκαμπαρδώνη.
Ζητά για την κόρη του που ήταν μόλις 42 ετών, μητέρα δύο μικρών παιδιών τα οποία μόλις χτες ενημερώθηκαν για τον θάνατό της. Αύριο στις 14:00 το μεσημέρι στον τόπο καταγωγής της τη Φιλύρα Τρικάλων θα τελεστεί η κηδεία της. Δύο ώρες νωρίτερα, συγγενείς και φίλοι θα πουν το τελευταίο αντίο στην Ελένη Κατσαρού.
«Χάλια είμαστε όλοι. Εγώ, η γυναίκα μου, τα παιδιά μου. Χάσαμε ένα κορίτσι μάλαμα. Η νυφούλα μου ήταν πολύ καλό κορίτσι. Κλαίω, δεν μπορώ, δεν αντέχω. Το εγγονάκι μου, τι να κάνει και αυτό το καημένο. Όλη μέρα κλαίμε», αναφέρει ο πεθερός της.
Η Ελένη ήταν μητέρα ενός 13χρονου αγοριού. Δούλευε νυχτερινή βάρδια στο εργοστάσιο στο οποίο η μητέρα της ήταν υπεύθυνη στην πρωινή βάρδια. Εδώ και χρόνια φώναζαν οι εργαζόμενοι για τη μη συντήρηση του κτιρίου λένε οι συγγενείς.
«Δεν έπρεπε να γίνει καθόλου. Οι άνθρωποι δεν μερίμνησαν για αυτό το πράγμα. Για να προλάβουν το κακό. Ήταν μεγάλο πράγμα που δεν το πρόσεξαν. Αυτό είχε 8 μήνες που είχε διαρροή. Τώρα το βρήκαν. Προχθές και εχθές. Οκτώ μήνες διαρροή είχε και δεν το μύρισε κανένας. Δεν είχαν πάει από κάτω για να το φτιάξουν. Κατάλαβες τι έγινε; Και χάθηκαν τα κοριτσάκια μου τσάμπα».
Ζητούν δικαίωση
Η 65χρονη Αγάπη, εκτός από μητέρα, ήταν και γιαγιά. Περίμενε να βγει στη σύνταξη για να μπορέσει να χαρεί το εγγονάκι της που είχε πάρει το όνομά της.
«Εγώ δεν μπορώ να πιστέψω τίποτα. Δηλαδή έγινε η ζημιά η οποία τινάχτηκε το εργοστάσιο στον αέρα», λέει ο σύζυγός της.
«Από θέμα τύχης ζούμε. Τι να πω. Κάποιος την πάτησε στο τέλος. Ακόμα δεν μπορώ να συνέλθω. Γιατί μπορεί στη θέση τους να ήμουν κι εγώ. Και να έχανα κι εγώ τα παιδιά μου έτσι. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι έχουν ‘φύγει’ έτσι συνάδελφοί μου που ήμασταν μέρα νύχτα μαζί. Είναι κάτι που δεν το χωράει ο ανθρώπινος νους. Περισσότερες ώρες ήμουν με αυτές παρά με τα παιδιά μου. Εννιά ώρες δεν είναι λίγες», είπε στο Mega συνάδελφος των 5 γυναικών που έχασαν τη ζωή τους στη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο.
Πολλοί εργαζόμενοι είχαν αναφέρει εδώ και καιρό μία περίεργη οσμή στο υπόγειο του εργοστασίου, με το πόρισμα της Πυροσβεστικής να μιλά για πολύμηνη διαρροή προπανίου.
«Εγώ μία εργάτρια ήμουν που πήγαινα να βγάλω το ψωμί μου. Όταν μύριζε κάτι, όταν γινόταν κάτι, το λέγαμε. Από εκεί και πέρα τι έκαναν, αν πήγαν στο αφεντικό να το πουν ή δεν πήγαν, αυτό δεν το γνωρίζω εγώ».
Άλλος εργαζόμενος ισχυρίζεται πως ανακαινίσεις γίνονταν τακτικά: «Ό,τι παλιό υπήρχε στο εργοστάσιο, το αφεντικό το έκανε ανακαίνιση. Εάν υπήρχε διαρροή, και ενημέρωσαν, σίγουρα έχει, πιστεύω, ενημερωθεί το αφεντικό. Γιατί το αφεντικό μία μέρα μπορεί να είναι εδώ και την άλλη μέρα μπορεί να είναι στην Κίνα ή στην Αμερική για συμφωνίες. Πάντως το αφεντικό επειδή τον γνωρίζω καλά, ό,τι πρόβλημα υπάρχει στο εργοστάσιο, από το παραμικρό, θέλει να λύνεται».