Δεν έγινε η ανακάλυψη του αιώνα: Επιστήμονες βρήκαν... δέντρα αντί για συντρίμμια της Αμέλια Έρχαρτ
Η Έρχαρτ και ο πλοηγός της, Φρεντ Νούναν, εξαφανίστηκαν το 1937, κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς τους να κάνουν τον γύρο του κόσμου ακολουθώντας τον Ισημερινό
Snapshot
- Μια πρόσφατη αμερικανική αποστολή στην ατόλη Νικουμαρόρο δεν βρήκε αποδεικτικά στοιχεία του αεροπλάνου της Αμέλια Έρχαρτ, καθώς το υποτιθέμενο αντικείμενο ήταν σωρός από ξεβρασμένα δέντρα.
- Η Έρχαρτ και ο πλοηγός της εξαφανίστηκαν το 1937 κατά την προσπάθειά τους να κάνουν τον γύρο του κόσμου, και η ατόλη Νικουμαρόρο θεωρείτο πιθανός τόπος αναγκαστικής προσγείωσης.
- Προηγούμενες αποστολές είχαν βρει ενδείξεις που θα μπορούσαν να συνδέονται με την Έρχαρτ, όπως γυναικείο παπούτσι και θραύσματα βαζακίου καλλυντικής κρέμας.
- Η τελευταία αποστολή χρησιμοποίησε δορυφορικές εικόνες και ανιχνευτές μετάλλων, όμως η «οπτική ανωμαλία» αποδείχθηκε φυσική διαδικασία με ανθρακική επικάλυψη σε ξύλα.
- Το Πανεπιστήμιο Περντιού, που χρηματοδότησε την αποστολή, χαρακτήρισε το αποτέλεσμα απογοητευτικό, αλλά σημαντικό για την προσπάθεια επίλυσης του μυστηρίου της Έρχαρτ.
Μια αμερικανική αποστολή που ταξίδεψε σε ένα απομακρυσμένο νησί του Ειρηνικού, με την ελπίδα να λύσει το μυστήριο της εξαφάνισης της πρωτοπόρου αεροπόρου Αμέλια Έρχαρτ, ανακοίνωσε ότι ένα αντικείμενο που θεωρούσε πιθανό να είναι το αεροπλάνο της αποδείχθηκε τελικά ότι ήταν ένας σωρός από ξεβρασμένα δέντρα.
«Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να βρούμε το αδιάσειστο στοιχείο που αναζητούσαμε», δήλωσε ο Στιβ Σουλτς από το Πανεπιστήμιο Περντιού, στεκόμενος στην αμμουδιά, μπροστά από μια γαλάζια λιμνοθάλασσα στην ατόλη Νικουμαρόρο, περίπου στα μισά της απόστασης μεταξύ Αυστραλίας και Χαβάης.
Η Έρχαρτ και ο πλοηγός της, Φρεντ Νούναν, εξαφανίστηκαν το 1937, κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς τους να κάνουν τον γύρο του κόσμου ακολουθώντας τον Ισημερινό. Η εξαφάνισή τους οδήγησε σε μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις έρευνας από αέρος και θαλάσσης στην ιστορία. Σχεδόν 90 χρόνια αργότερα, οι αναζητήσεις συνεχίζονται, με τη Νικουμαρόρο, η οποία ανήκει στο αρχιπελαγικό κράτος του Κιριμπάτι, να θεωρείται μία από τις επικρατέστερες τοποθεσίες όπου ενδέχεται να πραγματοποίησαν αναγκαστική προσγείωση.
Προηγούμενες αποστολές στην ακατοίκητη ατόλη είχαν εντοπίσει ενδείξεις καταυλισμού ναυαγών, ένα γυναικείο παπούτσι της δεκαετίας του 1930 και άλλα στοιχεία που θα μπορούσαν να συνδέονται με τη διάσημη αεροπόρο. Ανάμεσά τους ήταν και θραύσματα γυαλιού από ένα βαζάκι καλλυντικής κρέμας για τις φακίδες.
Η τελευταία αποστολή οργανώθηκε με αφορμή δορυφορικές εικόνες του 2020, στις οποίες φαινόταν ένα μακρόστενο, λευκό αντικείμενο στα ρηχά νερά του νησιού, κοντά σε μια αμμώδη προεξοχή που ονομάζεται χερσόνησος Ταράια.
Άλλοι ερευνητές που αναζητούν εδώ και χρόνια τα ίχνη της Έρχαρτ είχαν εκτιμήσει εξαρχής ότι επρόκειτο για πεσμένο δέντρο. Ωστόσο, ο Ρίτσαρντ Πέτιγκριου, επικεφαλής του μη κερδοσκοπικού Ινστιτούτου Αρχαιολογικής Κληρονομιάς, εντόπισε και άλλες εικόνες, μεταξύ των οποίων ένα εναέριο βίντεο που, όπως υποψιαζόταν, κατέγραφε μια μεταλλική αντανάκλαση μέσα στο νερό.
Έπειτα από ένα πολυήμερο ταξίδι με πλοίο και καθυστερήσεις λόγω κακοκαιρίας, τα 17 μέλη της αποστολής κατάφεραν να περάσουν μέσα από την ατόλη, η οποία περιβάλλεται από κοραλλιογενή ύφαλο, και να στήσουν σκηνές για τέσσερις ημέρες ερευνών, μεταξύ άλλων με τη χρήση ανιχνευτών μετάλλων.
Το πλήρωμα αναγκάστηκε να κοιμάται πάνω στο πλοίο, εν μέρει εξαιτίας των τεράστιων καβουριών της ξηράς που ζουν στην περιοχή και είναι γνωστά ως «καβούρια ληστές», λόγω της επίμονης αναζήτησής τους για τροφή.
Τη Δευτέρα, το Πανεπιστήμιο Περντιού επιβεβαίωσε με ανακοίνωσή του ότι η «οπτική ανωμαλία» ήταν πιθανότατα «μια συγκέντρωση μεγάλων δέντρων που είχαν αποτεθεί κατά μήκος της αμμώδους λωρίδας της χερσονήσου».
Σύμφωνα με το πανεπιστήμιο, η αντανάκλαση οφειλόταν σε μια φυσική διαδικασία. «Η ανακλαστική επιφάνεια του θραύσματος, η οποία είχε συνδεθεί επί μακρόν με την εκτίμηση ότι το αντικείμενο ήταν μεταλλικό, οφειλόταν στην ανθρακική επικάλυψή του. Παρόμοια επικάλυψη είχαν και άλλα αντικείμενα που εντόπισε η ομάδα, με μια γυαλιστερή, συμπαγή επίστρωση από κοραλλιογενή άμμο».
Το ταξίδι χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από το Πανεπιστήμιο Περντιού της Ιντιάνα, όπου η Έρχαρτ είχε εργαστεί ως καθηγήτρια και είχε καθοδηγήσει νεαρές γυναίκες που ήθελαν να γίνουν πιλότοι. Το πανεπιστήμιο είχε συμβάλει και στη χρηματοδότηση του τροποποιημένου αεροσκάφους Λόκχιντ Ηλέκτρα 10-Ε, το οποίο χρησιμοποιούσε η αεροπόρος και αποκαλούσε «ιπτάμενο εργαστήριο».
«Γνωρίζουμε ότι αυτό είναι απογοητευτικό για πολλούς, συμπεριλαμβανομένων και εμάς. Ωστόσο, η αποστολή αυτή προσθέτει ένα νέο κεφάλαιο στην προσπάθεια να δοθεί οριστική απάντηση στο μυστήριο του τι συνέβη στην Έρχαρτ κατά την απόπειρά της να κάνει τον γύρο του κόσμου, σχεδόν εννέα δεκαετίες πριν», ανέφερε το πανεπιστήμιο στην ανακοίνωσή του.
Η νέα αποστολή προστίθεται στον μακρύ κατάλογο θεωριών που έχουν απορριφθεί κατά καιρούς. Μεταξύ αυτών ήταν η υπόθεση ότι η Έρχαρτ, η οποία υπήρξε η πρώτη γυναίκα που πραγματοποίησε μόνη της απευθείας υπερατλαντική πτήση χωρίς ενδιάμεση στάση, αιχμαλωτίστηκε από τις ιαπωνικές δυνάμεις ή ότι επέζησε και έζησε με διαφορετική ταυτότητα.
