Εδώ και τώρα, στη δημοσιότητα τα στοιχεία όσων κακοποιούν γέροντες!
Είδαμε τη βία αλλά δεν είδαμε τα πρόσωπα και τα στοιχεία όσων την ασκούν. Τους προστατεύει, βλέπεις, ο Νόμος. Κάποιοι μάλιστα κυκλοφορούν και θα κυκλοφορούν ελεύθεροι. Και πιθανόν θα πάνε να «φυλάξουν» και να «περιποιηθούν» τον επόμενο γέροντα...
Το έχουμε πει πολλές φορές. Θα το πούμε/γράψουμε άλλη μία: Ο δείκτης πολιτισμού μιας κοινωνίας φαίνεται στο πώς φέρεται στους αδύναμους της πλάσης: Τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τα ζώα. Με αυτά που βλέπουμε χρόνια τώρα, στην Ελλάδα είμαστε κατώτεροι του μηδενός. Και στα παιδιά και στους ηλικιωμένους και στα ζώα.
Μόνο την τελευταία εβδομάδα, τρία περιστατικά κακοποίησης ηλικιωμένων είδαν το φως της δημοσιότητας. Και χάρη στη δημοσιογραφική έρευνα, έφτασαν στα αυτιά και στα μάτια μας, πολύ σκληρές μεν, πραγματικές δε εικόνες του τι περνάει ένας παππούς ή μια γιαγιά στα χέρια εγκληματιών, στα χέρια τεράτων. Ο πόνος και το κλάμα των γερόντων όταν αυτά τα τέρατα τους χτυπούσαν στοιχειώνει τη συνείδηση μας.
Είδαμε τη βία αλλά δεν είδαμε τα πρόσωπα και τα στοιχεία όσων την ασκούν. Τους προστατεύει, βλέπεις, ο Νόμος. Κάποιοι μάλιστα κυκλοφορούν και θα κυκλοφορούν ελεύθεροι. Και πιθανόν θα πάνε να «φυλάξουν» και να «περιποιηθούν» τον επόμενο γέροντα. Τον οποίο θα αφήσουμε στη μοίρα του. Και στα χέρια του τέρατος, αφού δεν έχουμε καν το δικαίωμα να μάθουμε το όνομα του και τη φάτσα του για να τον αποφύγουμε, όσο κυκλοφορεί ανάμεσα μας. Αυτός είναι ο… νομικός πολιτισμός μας. Εις βάρος του πραγματικού πολιτισμού. Γιατί;
Διότι ζεις στη χώρα που κάποιος Υπουργός μπορεί να δημοσιοποιεί τα ονόματα και τα πρόσωπα ανθρώπων που είναι οροθετικοί αλλά απαγορεύεται να δείξεις τα πρόσωπα των τεράτων που κακοποιούν ανήμπορους ανθρώπους. Κι αυτό το λέμε λογικό… Δεν είναι. Και πρέπει να αλλάξει. Εδώ και τώρα λοιπόν στη δημοσιότητα τα πρόσωπα και τα ονόματα του οποιουδήποτε απλώνει χέρι σε αδύναμο! Σε παιδί, ηλικιωμένο και ζώο. Με όποια σειρά θέλει ο καθένας να το βάλει. Εδώ και τώρα. Μπας και σώσουμε κάτι…