Μητσοτάκης για Γλυπτά Παρθενώνα: «Ξεκάθαρα εκλάπησαν από τον λόρδο Έλγιν»
Το διήμερο συνέδριο «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη», πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του ΕΚΠΑ και του Δήμου Αθηναίων
Snapshot
- Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε ότι τα Γλυπτά του Παρθενώνα εκλάπησαν ξεκάθαρα από τον λόρδο Έλγιν.
- Το διήμερο συνέδριο «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη» πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του ΕΚΠΑ και του Δήμου Αθηναίων.
- Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η επιτυχία της ταινίας «Οδύσσεια» αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για τις κλασικές ελληνικές σπουδές.
- Η κυβέρνηση υποστηρίζει τη διεθνή κινηματογραφική βιομηχανία στην Ελλάδα, επισημαίνοντας τη δημιουργία πολλών θέσεων εργασίας.
- Η κινηματογραφία θεωρείται σημαντικός τομέας για την Ελλάδα, με θετικές προοπτικές ανάπτυξης και πολιτιστικής προβολής.
Στην ιστορική Αίθουσα Τελετών του ΕΚΠΑ στο πλαίσιο του διήμερου συνεδρίου «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη» μίλησε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ο πρωθυπουργός συζήτησε με τον συγγραφέα Daniel Mendelsohn.
Το διήμερο συνέδριο «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη», πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του ΕΚΠΑ και του Δήμου Αθηναίων, με την υποστήριξη του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών.
«Είμαι χαρούμενος που η ‘Οδύσσεια’ είχε τόσο μεγάλη επιτυχία», είπε ο πρωθυπουργός αρχικά ενώ τόνισε ότι όσες περισσότερες ταινίες γίνονται στην Ελλάδα, τόσες περισσότερες θέσεις εργασίας προκύπτουν.
«Χαίρομαι που μοιράζομαι αυτή τη συζήτηση με κάποιον που νοιάζεται τόσο παθιασμένα για την ελληνική ιστορία, την ελληνική κουλτούρα, την ελληνική κληρονομιά και την ελληνική λογοτεχνία, και ο οποίος έχει επίσης σχολιάσει, νομίζω, την ταινία. Κοιτάξτε, δεν είμαι κριτικός κινηματογράφου, αλλά αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι, από τον ορισμό του, δεν είναι εύκολο να συμπυκνώσεις σε τρεις ώρες ένα επικό ποίημα που έχει επιβιώσει για 3.000 χρόνια. Άρα, πρέπει να έχει κανείς επίγνωση του τι, νομίζω, προσπάθησε πράγματι ο Christopher Nolan να πετύχει στη δική του εκδοχή της Οδύσσειας. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι η κινηματογραφία ήταν απίστευτα εντυπωσιακή. Και βέβαια, αυτό που βρίσκω συναρπαστικό είναι ότι η ίδια η Οδύσσεια —επειδή ήταν τεράστια εμπορική επιτυχία— ξύπνησε ξανά το ενδιαφέρον για τις κλασικές ελληνικές σπουδές, κάτι που βρίσκεται στον πυρήνα των προτεραιοτήτων μας ως κυβέρνηση. Αυτή είναι μια ιστορία, νομίζω, που ίσως ακόμη περισσότερο κι από την Ιλιάδα μάς αγγίζει όλους.Και το γεγονός ότι οι πωλήσεις της Οδύσσειας εκτοξεύτηκαν μετά την ταινία δεν μπορεί παρά να είναι καλό για την Ελλάδα, γιατί πράγματι το πιστεύω αυτό. Την ταινία θα την αφήσω στον Daniel, αλλά από την οπτική ενός Πρωθυπουργού, μπορώ μόνο να είμαι χαρούμενος για το γεγονός ότι η Οδύσσεια ήταν τόσο επιτυχημένη.
Και επίσης, επιβεβαιώνει όλα τα κίνητρα που έχουμε δώσει στη διεθνή κινηματογραφική βιομηχανία να έρθει και να γυρίσει ταινίες στην Ελλάδα. Αυτός είναι ένας κλάδος που ανθίζει για την Ελλάδα· δημιουργεί πολλές θέσεις εργασίας. Και όσο περισσότερο γινόμαστε μέρος, ας πούμε, της δημιουργικής τέχνης και της νέας κινηματογραφικής βιομηχανίας, τόσο το καλύτερο, φυσικά, θα είναι για τη χώρα», ανέφερε αναλυτικά ο πρωθυπουργός.
Σε ερώτηση για τα Γλυπτά του Παρθενώνα ο κ. Μητσοτάκης είπε: «Ξεκάθαρα εκλάπησαν από τον λόρδο Έλγιν, δεν είναι μόνο θέμα της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης. Δεν υπάρχει ερώτημα σε ποιον ανήκουν, αλλά που μπορεί να τα δει κανείς καλύτερα».
Αναλυτικά ο κ. Μητσοτάκης τόνισε:
«Έχουν περάσει, ξέρετε, σχεδόν δύο αιώνες, και δεν έχει γίνει μεγάλη πρόοδος. Προτιμώ να χρησιμοποιώ τον όρο «ενοποίηση» αντί για τον όρο «επιστροφή», γιατί θα ήθελα να δω τα γλυπτά του Παρθενώνα ως μια πολύ μοναδική περίπτωση· ουσιαστικά είναι μέρος ενός μνημείου που διαμελίστηκε.Ήταν ξεκάθαρα κλεμμένα από τον Λόρδο Έλγιν — δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι' αυτό. Οπότε δεν νομίζω ότι κανείς μπορεί πραγματικά να αμφισβητήσει το ζήτημα της ιδιοκτησίας. Αλλά αυτό ξεπερνά απλώς το ζήτημα της ιδιοκτησίας. Ο Παρθενώνας είναι ένα παγκόσμιο σύμβολο όχι μόνο της ελληνικής κουλτούρας, αλλά —θα έλεγα— της ανθρωπότητας.
Ξέρετε, είναι αυτό που εμφανίζεται στο λογότυπο της UNESCO. Άρα είναι ένα μοναδικό μνημείο από μόνο του, που αφηγείται επίσης μια ιστορία της πρώτης δημοκρατίας στην ιστορία.
Ο Παρθενώνας ο ίδιος δεν ήταν απλώς ένας ναός αφιερωμένος στη θεά-προστάτιδα της Αθήνας, αλλά αφηγούνταν επίσης την ιστορία της αθηναϊκής δημοκρατίας στην κορύφωσή της.
Οπότε, αν κοιτάξετε τη ζωφόρο, η οποία είναι μια απίστευτη δημιουργία —και πρέπει να γνωρίζουμε το γεγονός ότι η ζωφόρος ήταν πάντα τοποθετημένη μέσα στον Παρθενώνα, σε ένα σημείο όπου δεν μπορούσε να φαίνεται εύκολα—, καταβλήθηκε τόση προσπάθεια για μια ενιαία αφήγηση που ουσιαστικά αφηγούνταν την ιστορία των συνηθισμένων Ελλήνων πολιτών που τιμούσαν τους θεούς τους μέσα από την Παναθηναϊκή πομπή. Άρα, θα υποστήριζα ότι σε μια εποχή που η δημοκρατία αμφισβητείται από τα δεξιά και από τα αριστερά, αυτή η ιστορία έχει μια ιδιαίτερη παγκόσμια πολιτική αντήχηση. Και γι' αυτό πιστεύω ότι η ενοποίηση των γλυπτών του Παρθενώνα στο Μουσείο της Ακρόπολης είναι τόσο επίκαιρο θέμα και πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια μοναδική περίπτωση.
Δεν είναι ότι δεν διαφωνούμε για το να αδειάζουμε, ξέρετε, τα μεγάλα παγκόσμια μουσεία του κόσμου, αλλά θα θέλαμε να υποστηρίξουμε ότι τα γλυπτά του Παρθενώνα είναι πολύ μοναδικά. Και ότι η ενοποίησή τους στην Αθήνα θα έθετε επίσης ένα προηγούμενο για μια μοναδική πολιτιστική συνεργασία μεταξύ της Ελλάδας και του Ηνωμένου Βασιλείου, και ειδικότερα μεταξύ της Ελλάδας και του Βρετανικού Μουσείου.
Τώρα, στο σημείο που λέτε: ναι, έχουμε κάνει συζητήσεις, αλλά δυστυχώς δεν έχουν προχωρήσει. Θέλω να είμαι πολύ ειλικρινής. Θα αυξήσουμε πολύ ξεκάθαρα την ένταση των διεκδικήσεών μας, όχι μόνο απέναντι στο Βρετανικό Μουσείο, αλλά και απέναντι στη βρετανική κυβέρνηση. Γιατί υπάρχει ένα νομοσχέδιο, το Deaccession Act του 1963, το οποίο ουσιαstικά απαγορεύει στο Βρετανικό Μουσείο να απορρίπτει μόνιμα τεχνουργήματα που αποτελούν μέρος της συλλογής του.
Άρα, θα χρειαζόμασταν μια εξαίρεση, μια αλλαγή στον νόμο αποδέσμευσης. Και αυτό είναι κάτι που μόνο ένα κόμμα με κοινοβουλευτική πλειοψηφία μπορεί να εφαρμόσει. Θα ήθελα επίσης να υπενθύμιζω στο κοινό ότι ο νέος Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν αδιαμφισβήτητα υπέρ της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα πριν γίνει Πρωθυπουργός. Αλλά θα ήθελα να το παρουσιάσω αυτό ως μια πρόταση win-win.
Θα μπορούσαμε να προσφέρουμε στο Βρετανικό Μουσείο μια μοναδική πολιτιστική συνεργασία. Θα μπορούσαμε να του προσφέρουμε πρόσβαση σε προσωρινές εκθέσεις ελληνικών θησαυρών που δεν έχουν φύγει ποτέ από τη χώρα.Δεν πρέπει να το ξεχνάμε —και ίσως το συζητήσουμε— ότι το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο περνάει μια εκπληκτική διαδικασία ανακαίνισης, πράγμα που σημαίνει ότι θα κλείσει για χρόνια.
Αυτό σημαίνει ότι έχουμε διαθέσιμα αντικείμενα από τη συλλογή του που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε ως μέρος μιας πρωτοβουλίας πολιτιστικής διπλωματίας. Και σίγουρα θα υποστήριζα αυτό το επιχείρημα πολύ κατηγορηματικά στον Βρετανό Πρωθυπουργό όταν τον συναντώ.Νομίζω ότι ήρθε η ώρα: η βρετανική δημόσια γνώμη υποστηρίζει την ενοποίηση των γλυπτών, και πιστεύω πράγματι ότι τώρα είναι η στιγμή να προωθήσουμε τα πράγματα προς αυτή την κατεύθυνση. Μια τελευταία σκέψη: για όσους από εμάς στεναχωρήθηκαν όταν έφυγε το Ηνωμένο Βασίλειο από την ευρωπαϊκή οικογένεια, ενδιαφερθήκαμε ιδιαίτερα για τα σχόλια που έγιναν από τον Βρετανό Πρωθυπουργό ότι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί μια ισχυρότερη σχέση μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ευρώπης. Ναι, τα γλυπτά του Παρθενώνα θα είναι επίσης μέρος αυτής της συζήτησης. Αυτό δεν είναι μόνο ζήτημα για την Ελλάδα, είναι ζήτημα για την Ευρώπη».
Ο δε καθηγητής Μέντελσον τόνισε: «Αυτή είναι μια φορτισμένη ερώτηση, νομίζω. Υπάρχει επιχείρημα; Αυτό είναι το ερώτημα: Υπάρχει επιχείρημα γι' αυτό; Νομίζω, δηλαδή, το ενδιαφέρον είναι ότι —ξέρετε, αν το σκεφτούμε— το ερώτημα που προκύπτει είναι η κάποια ένταση ανάμεσα στην Ελλάδα ως πραγματικό τόπο και στην Ελλάδα ως ένα είδος έννοιας, η οποία είναι ευρωπαϊκή έννοια. Και νομίζω ξεκάθαρα ότι ανήκουν εδώ. Αλλά μετά υπάρχει κι ένα άλλο επιχείρημα πιο γενικά, νομίζω, σχετικά με —και αυτό ισχύει για, ας πούμε, τα μουσεία και τους θεσμούς παντού, σωστά;— το τι ανήκει σε ποιον και τι είναι γνήσια ελληνικό.Άρα προφανώς υπάρχει επιχείρημα.
Ο Καβάφης ήδη υποστήριζε πριν από 120 χρόνια... θα με ενδιέφερε πολύ να ακούσω ποιες είναι οι πολιτικές συζητήσεις γι' αυτό. Και νομίζω, ξέρετε, ιστορικά, στις συζητήσεις για την επιστροφή υπάρχει πολλή αποικιοκρατία σε δράση. Υπάρχει πολλή, ας πούμε, πολιτισμική περιφρόνηση απέναντι στην Ελλάδα, που είναι ένα είδος ιστορικού φαινομένου.Αλλά νομίζω ότι, δεδομένων όσων συνέβαιναν στον κόσμο του πολιτισμού τα τελευταία 30 χρόνια, τα ερωτήματα για την προέλευση βρίσκονται σε διαφορετικό πεδίο, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο καρποφόρες διαπραγματεύσεις. Αλλά εσείς θα ξέρατε περισσότερα γι' αυτό από εμένα.Λοιπόν, θα πρέπει να υπενθυμίσω στο κοινό μας ότι το πρώτο αίτημα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα έγινε το 1836».
Μητσοτάκης: «Ευρωπαϊκό πρόβλημα η στέγαση»
Στη συνέχεια ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στο ζήτημα της στεγαστικής κρίσης.
«Η Αθήνα είναι, ξέρετε, μια συναρπαστική πόλη με μια πολύ μοναδική ιστορία. Είναι επίσης, θα μπορούσε κανείς να πει, μια αρκετά χαοτική πόλη που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του '50 και του '60 σε μια εποχή που υπήρχε μεγάλη ανάγκη για στέγαση, χωρίς ιδιαίτερο σχεδιασμό —πέρα από, ξέρετε, τον σχεδιασμό που υπάρχει στο κέντρο της Αθήνας.Έτσι, έχει κληρονομήσει μια παράδοση αιώνων και θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ουσιαστικά ως ένα ζωντανό μουσείο.
Οι παρεμβάσεις που μπορεί κανείς να κάνει περιορίζονται από τη φύση της ίδιας της πόλης. Θα υποστήριζα ότι αυτό που κάναμε —πρώτα απ' όλα ως προς τους αρχαιολογικούς μας χώρους— καθιστά την Αθήνα ένα ανοιχτό μουσείο. Είναι κάτι αρκετά μοναδικό. Άρα, αυτή η έμφαση στην ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, που ουσιαστικά έχει πρακτικά σχεδόν ολοκληρώσει τις παρεμβάσεις που έχουμε κάνει στην αρχαιότητα κάνοντας αυτούς τους χώρους πιο προσβάσιμους και πιο ορατούς όχι μόνο για τους τουρίστες, αλλά και για τους ίδιους τους Αθηναίους, είναι από μόνη της αρκετά σημαντική.Ξέρετε, πέρα από αυτό, πρέπει να δούμε νέες ευκαιρίες. Πρώτα απ' όλα, η πόλη ανοίγει ξανά τον εαυτό της προς τη θάλασσα. Ήταν παράξενο ότι αυτή η πόλη, που έχει ένα παραλιακό μέτωπο 50 χιλιομέτρων —ξέρετε, από τον Πειραιά έως το Σούνιο—, έστρεφε τα νώτα της προς τα μέσα. Άρα, αυτή η κίνηση προς τη θάλασσα, με πολλούς νέους δημόσιους χώρους, νομίζω ότι είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Το νέο πάρκο που χτίζουμε στο Φάληρο είναι, νομίζω, ένδειξη αυτών των προτεραιοτήτων.
Ταυτόχρονα, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι όποιες πράσινες ζώνες έχουμε, πρέπει να διατηρηθούν και να γίνουν πλήρως προσβάσιμες στους Αθηναίους. Για παράδειγμα, δείτε αυτό που κάνουμε στο Τατόι, το οποίο παλιά ήταν η παλιά κατοικία των βασιλιάδων μας, εντελώς εγκαταλελειμμένο —γιατί η Ελλάδα είχε πάντα μια περίπλοκη ιστορία με τους βασιλείς. Θεωρήσαμε ότι ήταν σωστό να μην εγκαταλείψουμε πλήρως έναν χώρο που έχει ιστορική σημασία, αλλά είναι επίσης ένας τόπος όπου οι Αθηναίοι μπορούν να πάνε και να περάσουν λίγο χρόνο στη φύση, σχετικά κοντά στην Αθήνα.
Άρα, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι όποιους πράσινους χώρους έχουμε τους διατηρούμε, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει τη δημιουργία μικρών πάρκων στο κέντρο της Αθήνας, κάτι που είναι δουλειά κυρίως και του δήμου.
Δυστυχώς, ο σημερινός δήμαρχος δεν έχει κάνει πολλά προς αυτή την κατεύθυνση. Ακόμη και ένα μικρό πάρκο μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά για μια πυκνοκατοικημένη γειτονιά. Αυτή είναι μια πυκνοκατοικημένη πόλη, και όπου μπορούμε να δημιουργήσουμε πράσινους χώρους, πρέπει να αναλάβουμε την πρωτοβουλία και να το κάνουμε. Αλλά αυτό είναι πρωτίστως ευθύνη του δήμου και λιγότερο της κεντρικής κυβέρνησης.
Μπορούμε να συζητήσουμε την κρίση κατοικίας αλλά αυτό είναι τώρα ή αργότερα, ό,τι προτιμάτε. Αλλά θα μπορούσα να συνεχίζω για πάντα! Εντάξει, αν προτιμάτε τώρα, θα πω απλώς: κοιτάξτε, η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται τον τελευταίο χρόνο σημαντικά πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.
Η Ελλάδα δεν είχε στεγαστική κρίση κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, αλλά ήταν αυτό καλό ή κακό; Ήταν τρομερό, γιατί η οικονομία ήταν πλήρως σε ύφεση. Οπότε τώρα, ουσιαστικά, διαχειριζόμαστε τις παρενέργειες αυτού που είναι, κατά βάση, μια θετική εξέλιξη.Αλλά αυτές οι παρενέργειες πρέπει να διαχειριστούν.
Έχουμε πρόβλημα προσφοράς και ζήτησης. Είμαστε μία από τις λίγες κυβερνήσεις —αν όχι η μοναδική κυβέρνηση— που παρέχει άμεση στήριξη ενοικίων σε κάθε Έλληνα που νοικιάζει ένα ακίνητο ως κύρια κατοικία στην Ελλάδα. Άρα θα επιστρέψουμε ένα πλήρες μηνιαίο ενοίκιο (έως 800 ευρώ) σε κάθε άτομο που νοικιάζει σπίτι στην Ελλάδα — ουσιαστικά μειώνουμε το ενοίκιο κατά 8%. Αυτή είναι άμεση στήριξη, πέρα από τα άλλα μέτρα στήριξης εισοδήματος που προσφέρουμε.Αλλά δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα μόνο με αυτόν τον τρόπο, με μέτρα που καθοδηγούνται από τη ζήτηση. Χρειαζόμαστε περισσότερη προσφορά. Έχουμε πολλές παλιές πολυκατοικίες στην Αθήνα.
Η μεγάλη πρόκληση είναι πώς μπορούμε να παρέχουμε κίνητρα στους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων να αναβαθμίσουν αυτά τα διαμερίσματα και να τα νοικιάζουν μακροπρόθεσμα, αντί για βραχυπρόθεσμη ενοικίαση. Πρέπει να κρατήσουμε τις βραχυπρόθεσμες ενοικιάσεις σημαντικές για την οικονομία, αλλά όπου χρειάζεται να θέσουμε όρια, πρέπει να το κάνουμε — όπως έχουμε κάνει στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, με καμία νέα άδεια για Airbnb. Και δίνουμε φορολογικά κίνητρα ώστε οι ιδιοκτήτες να μετατρέπουν τις βραχυπρόθεσμες ενοικιάσεις σε μακροπρόθεσμες.
Σημαίνει αυτό ότι λύσαμε το πρόβλημα; Σε καμία περίπτωση! Αλλά αυτό είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα. Κοιτάξτε τι συμβαίνει στην Ισπανία, όπου η κατάσταση είναι, νομίζω, πολύ χειρότερη από ό,τι στην Ελλάδα — ξέρετε, μια σοσιαλιστική κυβέρνηση απέτυχε πλήρως να αντιμετωπίσει αυτή την κρίση. Το λέω αυτό απλώς επειδή η ισπανική κυβέρνηση παρουσιαζόταν από τα σοσιαλιστικά κόμματα ως πρότυπο όσον αφορά τη διαχείριση της στεγαστικής κρίσης, και τελικά κατέρρευσε επειδή δεν τη διαχειρίστηκε με επιτυχία.
Άρα, λέω ότι αυτό είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα. Έχει πολλές διαστάσεις, είναι σύνθετο, και κάποια στιγμή χρειάζεται επίσης να θεσπίσουμε κάποιου είδους πολιτική συμφωνία αν θέλουμε να χτίσουμε περισσότερα, να δώσουμε κίνητρα. Και ένα από τα κίνητρα που μπορούμε να δώσουμε είναι να έχουμε κάποιο ύψος στα κτίριά μας, γιατί αυτή είναι μια πυκνοκατοικημένη πόλη, δεν έχουμε χώρο.Οπότε, αν για παράδειγμα προτείνω εδώ μια ιδέα: θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα είδος νέου προϊόντος για τον ιδιωτικό τομέα, που θα είναι ένα προϊόν «χτίσιμο για ενοικίαση» (build-to-rent).
Εμείς οι κατασκευαστές ουσιαstικά χτίζουμε ένα ακίνητο αποκλειστικά για μακροπρόθεσμες ενοικιάσεις. Αν τους δώσετε ένα μικρό κίνητρο —δώστε τους περισσότερα τετραγωνικά μέτρα για να χτίσουν, ίσως αυξάνοντας το ύψος κατά έναν ή δύο ορόφους—, αυτό θα μπορούσε να είναι λύση.Το πρόβλημα είναι ότι, δυστυχώς, το Ανώτατο Δικαστήριό μας έχει απορρίψει αυτού του τύπου τα κίνητρα. Άρα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι συζητάμε επίσης μαζί τους και συμφωνούμε πώς να εξισορροπήσουμε την προστασία του περιβάλλοντος από τη μία πλευρά —που είναι ένα δικαίωμα θεσμικά εγγυημένο— με την ανάγκη να παρέχουμε στέγαση, που είναι επίσης συνταγματική υποχρέωση του κράτους».
Μητσοτάκης: «Υποχρέωση του κράτους να δημιουργήσει χώρους συνάντησης των ανθρώπων»
Στη συνέχει η συζήτηση περιήλθε στην αρχαία Αγορά όπου οι πολίτες αντάλασσαν απόψεις.
Επί του θέματος σε σχέση με την σημερινή πραγματικότητα ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισήμανε:
«Πού βρίσκεται όμως το πρόβλημα; Το πρόβλημα με τη ψηφιακή αγορά, δυστυχώς, είναι ότι είναι επιμελημένη από τους αλγορίθμους των κοινωνικών δικτύων. Και τελικά δεν είναι αγορά, είναι ένας θάλαμος ηχούς (echo chamber)· αυτό σημαίνει ότι έρχεσαι σε επαφή μόνο με ανθρώπους που έχουν τις ίδιες απόψεις. Και δυστυχώς λειτουργεί ως μηχανισμός ενίσχυσης των προϋπάρχουσών σου απόψεων ή προκαταλήψεων, αντί να είναι μια ανοιχτή ανταλλαγή ιδεών, κάτι που αποτελεί θεμελιώδες πρόβλημα της σύγχρονης δημόσιας πλατείας. Και νομίζω ότι αυτό, σε κάποιο βαθμό, εξηγεί την πόλωση στην πολιτική.
Θα έλεγα ότι πιθανότατα χρειαζόμαστε περισσότερους φυσικούς χώρους για να συγκεντρώνονται οι άνθρωποι, για να συμβουλεύονται, να συζητούν και να λύνουν τοπικά προβλήματα. Σε μια εποχή που υπάρχει αυξανόμενος σκεπτικισμός απέναντι σε αυτή την ψηφιακή αγορά, θα υπάρξει μια πρωταρχική ανάγκη οι άνθρωποι να ξανασυγκεντρώνονται σωματικά. Και νομίζω ότι αυτό είναι κάτι που, σε έναν βαθμό, το βλέπεις να εκδηλώνεται στην Ελλάδα. Πάντα με συναρπάζει ο αριθμός των συλλόγων, των κλαμπ και των ομάδων ανθρώπων με παρόμοια ενδιαφέροντα που συγκεντρώνονται στην Ελλάδα, και νομίζω ότι αυτό είναι βαθιά υγιές σε μια εποχή που η επαφή μας είναι κυρίως ψηφιακή.
Όλες αυτές οι ευκαιρίες για να συγκεντρώνονται οι άνθρωποι σωματικά —αλλά βέβαια και η υποχρέωση του κράτους ή των δήμων να δημιουργούν χώρους για να συγκεντρώνονται οι άνθρωποι— νομίζω ότι είναι εξαιρετικά σημαντικές προτεραιότητες».
Τι είπε ο πρωθυπουργός για τις συγκοινωνίες
Κατόπιν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε ότι η κυβέρνηση επενδύει στις δημόσιες συγκοινωνίες προκειμένου να λύσει οριστική λύση στο κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας.
Αναλυτικά ανέφερε:
«Κοίτα, βρισκόμαστε αντιμέτωποι, πρώτα απ' όλα, με μια μεγάλη κρίση όσον αφορά την τιμή των ορυκτών καυσίμων και της βενζίνης. Δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα· είναι παγκόσμιο και ευρωπαϊκό πρόβλημα. Οπότε, βέβαια, όσο κι αν προσπαθούμε να ανακουφίσουμε τους πολίτες μας, η προσοχή μας ήταν πάντα —ιδιαίτερα στην Αθήνα— να ωθήσουμε περισσότερους ανθρώπους προς τις δημόσιες συγκοινωνίες.Αλλά πρέπει να προσφέρουμε ποιοτικές λύσεις, αν θέλουμε να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να αφήνουν το αυτοκίνητό τους και να χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Νομίζω ότι έχουμε προοδεύσει σε πολλά μέτωπα. Τα λεωφορεία μας είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση· αντικειμενικά, αν κοιτάξεις γύρω σου, τα περισσότερα είναι πλέον καινούρια και ηλεκτρικά. Οπότε, αντικαταστήσαμε το μεγαλύτερο μέρος του στόλου των παλιών λεωφορείων με φιλικά προς το περιβάλλον, πλήρως προσβάσιμα για άτομα με αναπηρία και σύγχρονα λεωφορεία.Και τώρα η επόμενη πρόκληση είναι να αυξήσουμε την πυκνότητα των δρομολογίων, γιατί αν πρέπει απλώς να περιμένεις μισή ώρα για ένα λεωφορείο, αυτό δεν θα λειτουργήσει. Αυτό που κάναμε είναι ότι εξετάσαμε τις 20 πιο δημοφιλείς διαδρομές και είπαμε τι χρειάζεται να κάνουμε για να αυξήσουμε τη συχνότητα σε αυτές.
Νομίζω ότι ήδη αρχίζουμε να βλέπουμε τα πρώτα αποτελέσματα. Αλλά βέβαια, το μεγαλύτερο έργο δημόσιων επενδύσεων τώρα στην Αθήνα είναι το μετρό: όπως ξέρετε, χτίζουμε μια νέα γραμμή. Είναι ένα εξαιρετικά περίπλοκο έργο από μηχανική άποψη, οπότε είναι λογικό να υπάρξουν καθυστερήσεις — το έχουμε αναγνωρίσει αυτό. Χτίζουμε νέους σταθμούς στο κέντρο της πόλης, αλλά μακροπρόθεσμα το μετρό και τα υπόγεια έργα είναι αυτά που θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της συμφόρησης, καθώς δεν υπάρχει κάποια προφανής λύση βραχυπρόθεσμα.
Και βέβαια, επενδύουμε στη συχνότητα των υπαρχουσών γραμμών του μετρό, αλλά και στην αναβάθμιση της Γραμμής 1 (τον παλιό ηλεκτρικό), η οποία βρισκόταν σε απαίσια κατάσταση. Μόλις παραλάβαμε το πρώτο νέο τρένο, ανακαινίσαμε πλήρως τα υπάρχοντα και θα παραλάβουμε τα πρώτα 14 νέα τρένα μέσα στον επόμενο χρόνο. Αυτό αποτελεί επίσης προτεραιότητα.Και τέλος, πρέπει να βεβαιωθούμε ότι οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι ασφαλείς. Δημιουργήσαμε μια ειδική αστυνομική μονάδα για να παρακολουθεί και να είναι παρούσα στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ιδίως σε εκείνες τις περιοχές της Αθήνας όπου υπάρχει μεγαλύτερη εγκληματικότητα —όπως στη δυτική Αθήνα—, γιατί θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι οι πολίτες νιώθουν ασφαλείς. Το γεγονός, για παράδειγμα, ότι οι δημόσιες συγκοινωνίες λειτουργούν 24 ώρες τα Σάββατα στην Αθήνα είναι πολύ σημαντικό.
Επιπλέον, αποδεικνύεται ότι η πολιτική μας για τη μείωση των θανάτων από τροχαία ατυχήματα πράγματι λειτουργεί: είμαστε περίπου 30% χαμηλότερα σε σχέση με πριν από δύο χρόνια, επειδή το κάναμε κυβερνητική προτεραιότητα. Οπότε, αντί να ανησυχεί ένα παιδί στις τρεις το πρωί μήπως έχει πιει και πάθει κακό στον δρόμο, προτιμώ χίλιες φορές να πάρει το μετρό για να επιστρέψει με ασφάλεια στο σπίτι του».
Παρακολουθήστε ολόκληρο το συνέδριο:
