ΠΑΣΟΚ: Το στοίχημα της διεύρυνσης και οι επόμενες κινήσεις Ανδρουλάκη
Μετά τη συγκέντρωση στο Αιγάλεω και την ένταξη Κοροβέση, η Χαριλάου Τρικούπη επιχειρεί να δώσει συνέχεια στην προσπάθεια διεύρυνσης
Snapshot
- Το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει την προσπάθεια διεύρυνσης και ενίσχυσης της κομματικής συσπείρωσης μετά τη συγκέντρωση στο Αιγάλεω και την ένταξη της Μυρτώς Κοροβέση.
- Η ένταξη της Μυρτώς Κοροβέση ανεβάζει σε 36 τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, με πιθανές νέες προσχωρήσεις να εξετάζονται από τη Χαριλάου Τρικούπη.
- Η επανένταξη της Θεοδώρας Τζάκρη παραμένει αμφίβολη λόγω του πλαφόν κοινοβουλευτικών θητειών και εσωκομματικών αντιδράσεων.
- Παρά τις κινήσεις διεύρυνσης, το ΠΑΣΟΚ δεν καταφέρνει να σημειώσει ουσιαστική δημοσκοπική άνοδο και παραμένει στην τρίτη θέση.
- Ο Νίκος Ανδρουλάκης δίνει μεγαλύτερη έμφαση σε προγραμματικές παρεμβάσεις για να μεταφέρει την αντιπαράθεση με την κυβέρνηση σε θέματα οικονομίας και καθημερινότητας.
Στη συνέχιση της προσπάθειας διεύρυνσης και στην ενίσχυση της κομματικής συσπείρωσης επικεντρώνεται το ΠΑΣΟΚ, μετά τη συγκέντρωση της περασμένης Κυριακής στο Αιγάλεω και τη χθεσινή επισημοποίηση της ένταξης της Μυρτώς Κοροβέση στην Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Οι δύο εξελίξεις εντάσσονται στον σχεδιασμό της Χαριλάου Τρικούπη να ενισχύσει την πολιτική παρουσία του κόμματος και να διευρύνει την απήχησή του, σε μια περίοδο κατά την οποία ο ανταγωνισμός στην Κεντροαριστερά παραμένει ιδιαίτερα έντονος. Ωστόσο, το βασικό πρόβλημα για την ηγεσία εξακολουθεί να είναι η αδυναμία ουσιαστικής δημοσκοπικής ανόδου, παρά τις πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί το τελευταίο διάστημα και που έχουν πράγματι αποδώσει καρπούς.
Η διεύρυνση και οι επόμενες προσθήκες
Η ένταξη της Μυρτώς Κοροβέση, που είχε εκλεγεί με τον ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια ακολούθησε τον Στέφανο Κασσελάκη, ανεβάζει στους 36 τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για τη δεύτερη κοινοβουλευτική προσθήκη μέσα στον Οκτώβριο, μετά την ένταξη του Ευάγγελου Αποστολάκη.
Το ενδεχόμενο νέων προσχωρήσεων παραμένει ανοιχτό, με την περίπτωση της Νίνας Κασιμάτη να έχει απασχολήσει το πολιτικό παρασκήνιο, χωρίς ωστόσο να υπάρχει κάποια επίσημη εξέλιξη. Η Χαριλάου Τρικούπη επιδιώκει να αξιοποιήσει τις ανακατατάξεις στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς, αναζητώντας πρόσωπα που μπορούν να ενισχύσουν την πολιτική και κοινοβουλευτική παρουσία του κόμματος. Σε κάθε περίπτωση, η περίπτωση της Θεοδώρας Τζάκρη για την οποία είχε γίνει πολύ μεγάλη συζήτηση το προηγούμενο διάστημα φαίνεται πως παραμένει «στον πάγο» λόγω της τυπικής εμπλοκής της με το πλαφόν κοινοβουλευτικών θητειών που είχε θεσπιστεί στο τελευταίο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, αλλά και επειδή εντός της Χαριλάου Τρικούπη υπήρχαν φωνές που εξέφραζαν έντονο προβληματισμό σχετικά με την αναγκαιότητα επανένταξης του συγκεκριμένου προσώπου.
Βεβαίως, οι συγκεκριμένες κινήσεις δεν στερούνται πολιτικού κόστους, καθώς η προσέλκυση στελεχών που έχουν περάσει από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους δημιουργεί ερωτήματα για τα κριτήρια της διεύρυνσης και τη συνοχή του πολιτικού εγχειρήματος.
Η συσπείρωση και το δημοσκοπικό στοίχημα
Παράλληλα, στη Χαριλάου Τρικούπη επιχειρούν να αξιοποιήσουν τη συμμετοχή στη συγκέντρωση του Αιγάλεω, η οποία πραγματοποιήθηκε με αφορμή την επέτειο της εκλογικής νίκης του 1981. Ο Νίκος Ανδρουλάκης επανέφερε το ιστορικό αφήγημα της Δημοκρατικής Παράταξης, απευθυνόμενος τόσο στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ όσο και σε πολίτες που στις προηγούμενες εκλογές επέλεξαν τη Νέα Δημοκρατία.
Το ζητούμενο, πάντως, είναι κατά πόσο η κινητοποίηση του κομματικού μηχανισμού μπορεί να μετατραπεί σε ευρύτερη εκλογική απήχηση. Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να βρίσκεται σε σημαντική απόσταση από τον εκπεφρασμένο στόχο της πρώτης θέσης, στον οποίο επιμένει η ηγεσία του, ενώ η αντιπαράθεση με την ΕΛΑΣ προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα πίεσης, καθώς παρά τη δημοσκοπική του άνοδο το ΠΑΣΟΚ παραμένει στην τρίτη θέση.
Σε αυτό το περιβάλλον, ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να δώσει μεγαλύτερο βάρος στις προγραμματικές παρεμβάσεις, όπως η πρόσφατη πρόταση νόμου για το ιδιωτικό χρέος. Η επιλογή αυτή αποσκοπεί στη μεταφορά της αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση σε συγκεκριμένα ζητήματα της οικονομίας και της καθημερινότητας, καθώς οι οργανωτικές κινητοποιήσεις και οι μεταγραφές βουλευτών από μόνες τους δύσκολα μπορούν να αλλάξουν τους πολιτικούς συσχετισμούς
