Σκότωσε τον πατέρα του και τη μάνα του με συνένοχο το… κράτος
«Παιδί μου, πέθανα τώρα. Μη με σκοτώνεις άλλο». Λόγια που δεν χωρούν σε δελτίο ειδήσεων, μόνο σε συλλογική ντροπή.
Κι όμως, η παράνοια δεν εξαντλείται στον δράστη, της Γλυφάδας. Δεν είναι μόνο ο 46χρονος που δολοφόνησε τον πατέρα του, έχοντας ήδη σκοτώσει τη μητέρα του χρόνια πριν.
Η πραγματική παράνοια είναι θεσμική. Φοράει γραβάτα, μιλάει νομικά και αυτοαποκαλείται «δικαιοσύνη». Είναι το ίδιο το δικαιικό μας σύστημα που πάσχει από σχιζοφρένεια.
Ένας άνθρωπος που είχε ήδη διαπράξει μητροκτονία, μετά από τέσσερα μόλις χρόνια βγήκε ξανά στην κοινωνία. Γιατί; Για ποιον λόγο; Με ποια λογική; Υπήρξε ποτέ σοβαρός άνθρωπος που πίστεψε ότι θα «συνετιστεί»; Ας μην κοροϊδευόμαστε.
Η πιθανότητα να επιστρέψει «στον σωστό δρόμο» ήταν μηδενική. Όχι μικρή — ανύπαρκτη. Ήταν, είναι και θα είναι ένας ψυχρός δολοφόνος. Κρύο αίμα. Καμία μεταμέλεια. Psycho killer, χωρίς φίλτρα και χωρίς προσχήματα. Και για να μην υπάρχει ούτε η παραμικρή αμφιβολία: μετά τη δεύτερη δολοφονία, δήλωσε ψύχραιμα ότι «αν με αφήσετε ελεύθερο, θα σκοτώσω και τα αδέρφια μου».
Άρα όχι — εδώ δεν υπάρχει καμία συζήτηση περί σωφρονισμού. Δεν υπάρχει «δεύτερη ευκαιρία». Δεν υπάρχει «επανένταξη». Υπάρχει μόνο ένα κράτος που παίζει ρώσικη ρουλέτα με ανθρώπινες ζωές.
Και επειδή στη χώρα αυτή δεν υπάρχουν ούτε επαρκείς ψυχιατρικές δομές ούτε πραγματική επιτήρηση ούτε σοβαρή πρόληψη, η αλήθεια είναι σκληρή αλλά απλή:
ο συγκεκριμένος δεν έπρεπε ποτέ να είχε ξαναβγεί έξω.
Όλα τα υπόλοιπα — κίνητρα, αναλύσεις, «γιατί το έκανε», τηλεοπτικές ψυχολογίες και δήθεν ανθρωπισμοί — είναι απλώς θόρυβος για να ξεχαστεί η ουσία. Η πράξη δεν είναι απλώς εγκληματική. Είναι ανίερη. Και το σύστημα που την επέτρεψε να επαναληφθεί, είναι συνένοχο.