Φρεγάτα Κίμων: «Πετύχαμε στρατηγικό χτύπημα στο τουρκικό εξοπλιστικό», λέει ο ναύαρχος Εγκολφόπουλος
Η απόκτηση της φρεγάτας «Κίμων» δεν είναι απλώς η ένταξη ενός ακόμη πλοίου στον Στόλο, αλλά μια βαθιά τομή στη δομή και τη φιλοσοφία άμυνας της χώρας, υπογραμμίζει ο έμπειρος ναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος. Σε μια εποχή δημογραφικής κρίσης, μειωμένης διάθεσης για στράτευση και διαρκούς απειλής από την Τουρκία, ο ναύαρχος περιγράφει τις νέες φρεγάτες ως «πλωτά στρατηγεία» που αλλάζουν επίπεδο στις Ένοπλες Δυνάμεις και μετατρέπουν το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο σε μια ζώνη όπου «κανείς δεν θα μπορεί να περάσει χωρίς να εντοπιστεί».
Ο ναύαρχος τοποθετεί την απόκτηση της «Κίμων» στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, μιλώντας για μια Ελλάδα που δοκιμάζεται από εσωτερικές και εξωτερικές πιέσεις. «Βαίνουμε σε μια εποχή στην οποία πλέον η τεχνολογία προχωρά καμπάζοντας», σημειώνει, υπενθυμίζοντας ταυτόχρονα ότι η χώρα αντιμετωπίζει «υπογεννητικότητα, τη μη επιθυμία να υπηρετήσουν στον στρατό, αλλά και μια τεράστια απειλή που λέγεται Τουρκία» που μας κρατά σε μόνιμο συναγερμό. «Αυτά πρέπει να αντιμετωπιστούν γιατί είμαστε μια μικρή χώρα σε μια καθόλου ήσυχη γειτονιά», λέει χαρακτηριστικά.
Οι Belharra ως «πλωτά στρατηγεία»
Κατά τον ναύαρχο, η απάντηση στις προκλήσεις δεν μπορεί να είναι άλλη από την επένδυση σε προηγμένα, ακριβότερα αλλά τεχνολογικά ανώτερα οπλικά συστήματα. «Μόνο παίρνοντας εξελιγμένα πλοία – που θα είναι αναγκαστικά ακριβότερα και μπροστά στην τεχνολογία – θα μας δυναμώνουν στρατιωτικά, τεχνολογικά», υπογραμμίζει, εξηγώντας ότι η φρεγάτα δεν είναι απλώς ένα πλοίο, αλλά μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα διοίκησης και ελέγχου. «Δεν είναι απλά καράβια – είναι πλατφόρμες, μιλάμε για ένα πλωτό στρατηγείο με δυνατότητες που μπορεί να τις μοιραστεί με τις άλλες μονάδες, Στρατού και Αεροπορίας, ώστε να έχουν όλοι την ίδια εικόνα και να αντιμετωπίζουμε real time όλες τις απειλές».
Τεχνολογία 40 χρόνια μπροστά
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στο τεχνολογικό άλμα που φέρνει η «Κίμων». «Είναι μια από τις καλύτερες στον κόσμο, η τεχνολογία της είναι 40 χρόνια μπροστά», τονίζει, εξηγώντας ότι στον ναυτικό κλάδο η τεχνολογία αλλάζει περίπου κάθε 15 χρόνια και πως η συγκεκριμένη σχεδίαση ολοκληρώθηκε το 2020 για τις ανάγκες των ίδιων των Γάλλων. «Η τεχνολογία αυτή θα είναι επικαιρη τουλάχιστον μέχρι το 2050», επισημαίνει, προσθέτοντας ότι γύρω στο 2035 οι φρεγάτες θα αναβαθμιστούν σε λογισμικό και οπλικά συστήματα, εξασφαλίζοντας άλλα 15 χρόνια τεχνολογικής αιχμής.
Η Ελλάδα, αναφέρει, κερδίζει κρίσιμο χρόνο και στρατηγικό βάθος έναντι οποιουδήποτε ανταγωνιστή. «Όποιος θα θέλει να αποκτήσει κάτι πιο εξελιγμένο δεν θα μπορεί να το κάνει τουλάχιστον μέχρι το 2045. Αγοράζοντας πρώτοι αυτή την τεχνολογία είμαστε πάρα πολύ μπροστά και αυτό μας δίνει ένα τεράστιο διπλωματικό κέρδος».
Μια φρεγάτα «βλέπει» όλο το Αιγαίο
Ο Εγκολφόπουλος περιγράφει με γλαφυρό τρόπο το επιχειρησιακό αποτύπωμα της νέας φρεγάτας. «Από μόνη της αλλάζει το επίπεδο των Ενόπλων Δυνάμεων – μια φρεγάτα ελέγχει όλο το Αιγαίο», σημειώνει, δίνοντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: «Θα μπορεί να βρίσκεται στη Σύρο και από εκεί να έχει γνώση τι γίνεται από τον Έβρο μέχρι το Καστελλόριζο». Όπως λέει, μέσα από τη δικτυοκεντρική φιλοσοφία και τη διασύνδεση με τα άλλα κλαδιά, δημιουργείται ένα ενιαίο επιχειρησιακό «μάτι» που κλείνει τα κενά επιτήρησης.
Από την ΑΟΖ μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο
Ο ναύαρχος εξηγεί ότι η ανάγκη για τέσσερις φρεγάτες δεν σχετίζεται μόνο με το Αιγαίο αλλά με τον ευρύτερο θαλάσσιο χώρο ευθύνης της χώρας. «Η Ελλάδα χρειάζεται αυτές τις 4 φρεγάτες γιατί ο χώρος που πρέπει να καλύπτουν δεν είναι μόνο το Αιγαίο», αναφέρει, υπενθυμίζοντας ότι οι συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο «μας έχουν διπλασιάσει τον χώρο που πρέπει να επιτηρούμε και να προστατεύουμε». «Όπου φτάνει η ΑΟΖ έχουμε κυριαρχικά δικαιώματα κι ας μην είναι χωρικά ύδατα. Όταν καθοριστεί η ΑΟΖ με την Κύπρο τότε η περιοχή που πρέπει να υπερασπιζόμαστε διπλασιάζεται. Με τις 4 φρεγάτες το επιτυγχάνουμε αυτό για όπου μπορεί να υπάρχουν απειλές και πολύ πέραν του αιγαιακού χώρου», τονίζει.
Η ισορροπία με την Τουρκία
Σε ό,τι αφορά το ελληνοτουρκικό ισοζύγιο ναυτικής ισχύος, ο ναύαρχος μιλά για καθοριστικό πλεονέκτημα της Ελλάδας. «Από πλευράς συσχετισμών Ελλάδας – Τουρκίας, αυτές οι φρεγάτες αποτελούν από μόνες τους πλεονέκτημα», σημειώνει, προαναγγέλλοντας παράλληλα την ενίσχυση του Στόλου με τις ιταλικές φρεγάτες κλάσης Bergamini, «που η τεχνολογία τους είναι μια γενιά πίσω από τις Belharra, αλλά κι αυτές έχουν άλλα πλεονεκτήματα».
«Έχουν πολύ καλά αντιαεροπορικά και ανθυποβρυχιακά συστήματα – που φτάνουν σε στόχους μέχρι 600 χιλιόμετρα και τους λοκάρουν στα 300 χιλιόμετρα. Έχουν πυραύλους τύπου cruise με βεληνεκές 1.500 χιλιόμετρα, δηλαδή να τον εκτοξεύσει από το Σούνιο και να φτάσει στο παράθυρο ενός κτηρίου στη Δαμασκό», λέει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας όπλα που «σημαίνουν και αποτροπή και μας καθιστούν το ισχυρότερο ναυτικό στην Ανατολική Μεσόγειο, το 2030 όταν θα τα έχουμε όλα αυτά και θα έχουμε τον στόλο που ονειρευόμαστε».
Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι και η Πολεμική Αεροπορία αποκτά τεράστιο επιχειρησιακό εύρος. «Μπορούν να πετάξουν από εδώ και να φτάσουν μέχρι το Ιράν. Η νέα τεχνολογία τα επιτρέπει αυτά», σημειώνει, σκιαγραφώντας ένα πλέγμα αποτροπής που ξεπερνά τα στενά ελληνικά σύνορα.
Λιγότερο πλήρωμα, πολλαπλάσια ισχύς
Η τεχνολογική υπεροχή αντανακλάται και στον τρόπο που επανδρώνονται τα νέα πλοία. «Μια παλιά φρεγάτα είχε 180 άτομα με πολύ λιγότερα συστήματα, μικρότερα βεληνεκή, μικρότερη πολυπλοκότητα και διασυνδεσιμότητα με τους άλλους κλάδους. Η Belharra λειτουργεί άψογα με 120 άτομα», σημειώνει, δείχνοντας πώς η ψηφιοποίηση και η αυτοματοποίηση μειώνουν τις ανάγκες σε προσωπικό, τη στιγμή που η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρό δημογραφικό και ζήτημα επάνδρωσης.
«Κανείς δεν θα μπορεί να περάσει χωρίς να εντοπιστεί»
Ο Εγκολφόπουλος περιγράφει το συνολικό αμυντικό οικοδόμημα που διαμορφώνεται. «Όλο αυτό που περιγράφω γίνεται ένα ολοκληρωμένο σύστημα που κλείνει το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο – γίνεται περιοχή όπου κανείς δεν θα μπορεί να περάσει χωρίς να εντοπιστεί από την Ελλάδα – κι αν είναι κάτι απειλητικό θα καταρρίπτεται αμέσως», τονίζει. Στο πλαίσιο αυτό, αποκαλύπτει ότι στις φρεγάτες ενσωματώνονται και ισχυρά αντι-drone συστήματα: «Ούτως ή άλλως δεν είναι καθόλου εύκολο να προσεγγιστεί από κοντά η φρεγάτα και να την πλήξει ένα μη επανδρωμένο σύστημα. Αυτές οι εξελίξεις μας δίνουν το πλεονέκτημα αλλά και την αποτροπή απέναντι στην Τουρκία».
«Στρατηγικό χτύπημα» στο τουρκικό εξοπλιστικό
Ο ναύαρχος ξεκαθαρίζει ότι ο ελληνικός αμυντικός σχεδιασμός δεν έγινε με απλή αντιγραφή των κινήσεων της Άγκυρας, αλλά με στόχο να ακυρωθεί στην πράξη η τουρκική προσπάθεια αναβάθμισης. «Εμείς φτιάξαμε το αμυντικό μας πρόγραμμα χωρίς να υπολογίζουμε τι κάνει η Τουρκία. Σχεδιάσαμε και πήραμε τέτοια όπλα που αποτρέπουν την Τουρκία από κάποια επιθετική ενέργεια, γιατί αποτελούν στρατηγικό χτύπημα στο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας», επισημαίνει, εξηγώντας ότι «η Τουρκία δεν μπορεί να τα αντικρούσει γιατί ούτε η αεροπορία ούτε το ναυτικό της, ο στρατός κι η αεράμυνά της βρίσκονται σε καλό σημείο τεχνολογικά όπως εμείς για να το επιτύχουν».
«Με τα συστήματα που έχει η Τουρκία – και που θα έχει και στο μέλλον – δεν αντιμετωπίζονται τα δικά μας τα όπλα. Θα πρέπει να βρει συστήματα που ακόμα δεν υπάρχουν στην αγορά για να τα αντιμετωπίσει. Για αυτό είναι στρατηγικό χτύπημα κατά της Τουρκίας. Όσα και να φτιάξει δικά της δεν θα μπορεί να μας αντιμετωπίσει», υπογραμμίζει. Κατά τον ναύαρχο, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις «έχουν παρωχημένα συστήματα και τώρα συναρμολογούν συστήματα του 2000», τα οποία «τυφλώνονται εύκολα από τα συστήματα που έχουν οι Belharra».
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει πρόσφατο περιστατικό άσκησης στην Ανατολική Μεσόγειο. «Τον Νοέμβριο, σε άσκηση με συμμετοχή της Αιγύπτου, της Ινδίας και της Κύπρου, οι Τούρκοι παρενόχλησαν μια ινδική φρεγάτα που πήγαινε προς την Κύπρο. Τους έκαναν οι Ινδοί τέτοια ζημιά με jamming στα συστήματά τους που υποχώρησαν και μάλλον υπέστησαν και ζημιές», αναφέρει, ως απόδειξη των περιορισμών της τουρκικής τεχνολογικής βάσης.
«Το σημαντικό είναι η υπεροχή στην αρχή»
Στο τέλος, ο ναύαρχος συμπυκνώνει τη φιλοσοφία της αποτροπής και της νίκης σε μια φράση. «Το σημαντικό σε έναν πόλεμο είναι η απόκτηση της υπεροχής στο ξεκίνημα, δηλαδή πόσα από τα συστήματα του εχθρού θα βγάλεις εκτός μάχης. Και σε αυτό είμαστε μπροστά», καταλήγει, δίνοντας το στίγμα μιας Ελλάδας που επιχειρεί, μέσω της «Κίμων» και των υπόλοιπων νέων μέσων, να περάσει οριστικά από την απλή αποτροπή στη θαλάσσια κυριαρχία.