Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ: Αυτή την ώρα Μητρόπολη στις 13:00 το «τελευταίο αντίο»

Φωτορεπορτάζ: Νίκος Ραζής

Αυτή την ώρα στη Μητρόπολη Αθηνών, ο τελευταίος αποχαιρετισμός στην Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, που πέθανε τη Δευτέρα σε ηλικία 99 ετών, αφήνοντας πίσω της σπουδαίο πνευματικό έργο.

Λίγα λεπτά πριν τις 12 το μεσημέρι, η σορός, σκεπασμένη με την ελληνική και τη γαλλική σημαία, μεταφέρθηκε στη Μητρόπολη από το παρεκκλήσιο όπου από το πρωί είχε εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα. Η εξόδιος ακολουθία, με την παρουσία εκπροσώπων της πολιτείας και της ακαδημαϊκής κοινότητας, ψάλεται αυτή την ώρα στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών. Η κηδεία της τελείται δημοσία δαπάνη.

Από νωρίς το πρωί, η σορός της βρισκόταν παρεκκλήσιο της Μητρόπολης για το λαϊκό προσκήνυμα. Από τους πρώτους που έφτασαν στο παρεκκλήσι ήταν ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης και ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος.

«Άφησε παρακαταθήκη για τον ευρωπαϊκό και τον ελληνικό πολιτισμό, φυσικά, θα είναι για πάντα κοντά μας», δήλωσε συγκινημένος ο Προκόπης Παυλόπουλος.

Ποια ήταν η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 από μικρασιάτες γονείς. Πατέρας της ήταν ο Νίκος Γλύκατζης, Μικρασιάτης έμπορος και επιστάτης των κτημάτων της οικογενείας της μητέρας της, Καλλιρόης, το γένος Ψαλτίδη, η οποία προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας.

Αποφοίτησε από το Δ΄ Γυμνάσιο Αθηνών και σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικό Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στην Κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και ήταν η υπεύθυνη μαθητριών του Παγκρατίου υπό την καθοδήγηση του Χρήστου Πασαλάρη.

Μετά την αποφοίτησή της από τη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (1949-1953).

Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1953, για να συνεχίσει τις σπουδές της. Δύο χρόνια μετά την άφιξή της, διορίσθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS), το 1964 έγινε διευθύντρια σπουδών του Κέντρου και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη.

Το 1966 έλαβε το δίπλωμα doctorat ès lettres, με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, που εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας (Byzance et la mer, Παρίσι: Presses universitaires de France).

Διετέλεσε Διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου και της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, έγινε Αντιπρύτανις (1970-1973) και το 1976, Πρύτανις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris I).

Ήταν η πρώτη γυναίκα Πρύτανης στην ιστορία των 700 χρόνων του Πανεπιστημίου της Σορβόννης αλλά και η πρώτη γυναίκα παγκοσμίως που είχε τέτοια θέση σε διεθνώς αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο.

Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της, τον Ζακ Αρβελέρ (1918–2010), που ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας και ο οποίος καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια του Παρισιού. Με τον Ζακ Αρβελέρ απέκτησε μία κόρη, την Μαρί-Ελέν. Μέχρι τον θάνατό της ζούσε μόνιμα στο Παρίσι.

Διαβάστε επίσης

• Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: Μια φωτογραφία και μια ανάμνηση στη μνήμη της από το Μουσείο της Ακρόπολης
• Η Ακαδημία Αθηνών αποχαιρετά την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ - Μεσίστια η σημαία του Μεγάρου
• Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: Δημοσία δαπάνη η κηδεία της, σε λαϊκό προσκύνημα θα τεθεί η σορός της