Μπελαβίλας: Οι τρεις ζωές της Λαυρεωτικής - Από ηλεκτρικός σταθμός σε... «Δαίδαλος»
Ο Νίκος Μπελαβίλας αναδεικνύει μέσα από το Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο τα 121 χρόνια ιστορίας του ηλεκτρικού σταθμού και στηλιτεύει την εγκατάλειψη του ΑΗΣ Νέου Φαλήρου.
Snapshot
- Ο ηλεκτρικός σταθμός της πρώην Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων στο Λαύριο έχει ιστορία 121 ετών και μετασχηματίστηκε σε κέντρο τεχνολογίας με την εγκατάσταση του υπερυπολογιστή «Δαίδαλος».
- Ο σταθμός λειτουργούσε από το 1905 ως βασικός παραγωγός ηλεκτρικής ενέργειας για το εργοστάσιο μεταλλουργίας και την πόλη, μέχρι τη σύνδεση στο ενιαίο δίκτυο της ΔΕΗ.
- Μετά από σχεδόν μισό αιώνα εγκατάλειψης, έγινε αρχιτεκτονική ανακαίνιση που μετέτρεψε τον χώρο σε σύγχρονο κέντρο δεδομένων ενταγμένο στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου του ΕΜΠ.
- Η ιστορία του σταθμού αντικατοπτρίζει τις τρεις φάσεις της Λαυρεωτικής: εκβιομηχάνιση, αποβιομηχάνιση και αναγέννηση μέσω πολιτισμού και τεχνολογίας.
- Η περιοχή προχωρά σε νέα εποχή ανάπτυξης ως σύγχρονη πολιτεία με έμφαση στον πολιτισμό και την τεχνολογία.
Τη συγκλονιστική διαδρομή μετασχηματισμού του Ηλεκτρικού Σταθμού της πρώην Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων στο Λαύριο ανέδειξε ο Νίκος Μπελαβίλας, σε αναρτησή του στο Facebook.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, το μνημείο μπαίνει επίσημα στη νέα του εποχή με την εγκατάσταση του εθνικού υπερυπολογιστή «Δαίδαλος» από το Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας (ΕΔΥΤΕ - GRNET).
Αυτή η κίνηση, όπως σημειώνει, έρχεται ως η κορύφωση μιας μεγάλης διαδρομής 121 ετών. Από το 1905, όταν θεμελιώθηκε ο δεύτερος μεγάλος σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, οι πέτρινοι τοίχοι και οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις γνώρισαν τρεις εντελώς διαφορετικές μορφές. Τα βαριά μηχανήματα παραγωγής ενέργειας που σήκωσαν το βάρος των αναγκών του εργοστασίου μεταλλουργίας και της πόλης, σίγησαν οριστικά όταν δημιουργήθηκε το ενιαίο ηλεκτρικό δίκτυο της ΔΕΗ.
Ο χώρος βυθίστηκε σε μια παρατεταμένη εγκατάλειψη σχεδόν μισού αιώνα, με τη φθορά και τη σκουριά να κυριαρχούν στο άλλοτε παλλόμενο εργοστάσιο. Σήμερα, η αρχιτεκτονική παρέμβαση του Τηλέμαχου Ανδριανόπουλου (Tense Architecture Network) και τα φωτογραφικά ντοκουμέντα του Αρχείου ΤΠΠΛ αποτυπώνουν την πλήρη χωρική αναστροφή. Μέσα στο πέτρινο και αυστηρό ιστορικό κέλυφος, τα παλιά φουγάρα και οι βιομηχανικές σωληνώσεις δίνουν τη θέση τους σε ψυχόμενα δωμάτια, καλωδιώσεις οπτικών ινών και υπολογιστικά συστήματα αιχμής. Τα βιομηχανικά ερείπια μετατρέπονται πλέον σε ένα από τα ισχυρότερα κέντρα δεδομένων, ενταγμένο στο Lavrion Technological Cultural Park του ΕΜΠ.
Οι τρεις ζωές της Λαυρεωτικής
Η ιστορία του σταθμού ταυτίζεται με τη μοίρα της ευρύτερης περιοχής. Ο Νίκος Μπελαβίλας διαβάζει πάνω στα κτίρια τις τρεις διαφορετικές ζωές της νεότερης Λαυρεωτικής. Το βίαιο πέρασμα από την απόλυτη εκβιομηχάνιση στη σκληρή αποβιομηχάνιση έφερε τελικά την περιοχή στο κατώφλι της τρίτης της φάσης. Η πόλη αναπτύσσεται ξανά ως μια σύγχρονη πολιτεία, χτίζοντας το μέλλον της πάνω στον πολιτισμό και την τεχνολογία.
