Το Σάββατο, οι άνθρωποι θα είναι στο δρόμο…
Το Σάββατο (28/2) συμπληρώνονται τρία χρόνια από την τραγωδία των Τεμπών. Τρία χρόνια πόνου για τους γονείς, τους συγγενείς και τους φίλους των 57 ανθρώπων που… καταδικάστηκαν σε θάνατο για το έγκλημα να πάρουν το τρένο στην Ελλάδα.
Τρία χρόνια ψεμάτων, συμπαιγνίας και συγκάλυψης. Τρία χρόνια δολοφονίας χαρακτήρων των γονιών και όποιων άλλον σπεύδουν να υποστηρίξουν την προσπάθεια τους να βρουν από τι σκοτώθηκαν τα παιδιά τους. Τρία χρόνια σκοταδιού.
Το Σάββατο, λάθος, και αυτό το Σάββατο, οι κανονικοί άνθρωποι θα είναι στο δρόμο. Για να δηλώσουν παρόντες σε αυτή τη μάχη με το άδικο. Στη μάχη του καλού με το κακό. Και θα είναι εκεί ανεξάρτητα με το αν η Μαρία Καρυστιανού θέλει να κάνει κόμμα, ο Σύλλογος των Τεμπών άλλαξε πρόεδρο και ο ένας γονιός διαφωνεί με τον άλλον για τα πώς και τα γιατί στη δίκη για τα βίντεο αλλά και σε αυτή που έρχεται. Τη δίκη των δικών.
Ο κόσμος θα κατέβει στο δρόμο για να τιμήσει τη μνήμη των παιδιών που έφυγαν τόσο άδικα και για να σώσει τα επόμενα που θα θελήσουν να μπουν σε ένα τρένο, πλοίο, αεροπλάνο, αυτοκίνητο στη χώρα που λέγεται Ελλάδα. Εδώ που όλοι ζούμε από τύχη.
Η μάχη για δικαιοσύνη στην τραγωδία των Τεμπών δεν είναι μάχη 57 οικογενειών. Είναι η μάχη όσων νιώθουν ακόμη άνθρωποι απέναντι στα τέρατα.
Είναι η μάχη όλων όσοι θέλουν να μην παραδώσουν κάτι σαν χώρα αλλά μια κανονική χώρα στις επόμενες γενιές. Η μάχη όλων όσοι θέλουν οι επόμενες γενιές να μην καούν σε ένα τρένο.
Στα Τέμπη χάσαμε ένα μεγάλο μπουκέτο με ανθούς της κοινωνίας. Χάσαμε αθώα παιδιά σε μια χώρα γεμάτη ενόχους. Κι όσο οι ένοχοι δεν θα μπαίνουν φυλακή αλλά θα παίρνουν χαρτοφυλάκια και υπουργεία, τόσο θα παιδιά θα κινδυνεύουν.
Το Σάββατο η φωνή του κόσμου θα ακουστεί ξανά. Δυνατά.