Live η εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα, «Ιθάκη», στη Θεσσαλονίκη
Στο θέατρο Ολύμπιον της Θεσσαλονίκης στρέφονται σήμερα όλα τα πολιτικά βλέμματα, καθώς από τις 13:00 το μεσημέρι ο Αλέξης Τσίπρας παρουσιάζει το νέο του βιβλίο.
Ο πρώην πρωθυπουργός επρόκειτο να βρεθεί απέναντι από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος ήταν προγραμματισμένο να μιλήσει αύριο στο Βελλίδειο, αλλά το προσυνέδριο της ΝΔ ακυρώθηκε, κυρίως λόγω των εξελίξεων στο αγροτικό.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με ένα πάνελ ομιλητών που μίλησαν για το βιβλίο, αλλά και για τη σημερινή πολιτική κατάσταση.
Στο πάνελ συμμετέχουν οι:
- Αντώνης Σαουλίδης, Νομικός
- Κωνσταντίνα Σπυροπούλου, Γεωπόνος, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος στο Κτήμα Σπυρόπουλος , Πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Αμπέλου και Οίνου (ΕΔΟΑΟ)
- Άρης Στυλιανού, Πρόεδρος Τμήματος Πολιτικών Επιστημών, Α.Π.Θ.
- Διονύσης Τεμπονέρας, Δικηγόρος
-Κώστας Τούμπουρος, Πολιτικός μηχανικός - Επιχειρηματίας
Μεταξύ άλλων ανέφεραν:
Αντώνης Σαουλίδης: Οφείλουμε να παραμερίσουμε το αναμάσημα των παλιών διαχωρισμών γιατί οφείλουμε να προχωρήσουμε. Η σημερινή γενιά δε ζητά εξηγήσεις για το παρελθόν, αλλά λύσεις για το μέλλον. Ποια θα είναι η Ελλάδα του 2030 και του 2035. Είναι η Ελλάδα που μας αρέσει; Η Ελλάδα που διαμορφώνεται σήμερα είναι η Ελλάδα των ανισοτήτων. Μια κοινωνία που οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, οι φτωχοί φτωχότεροι. Έχουμε πρόβλημα δημοκρατίας. Εδώ προκύπτει το μεγάλο παράδοξο: Αν το 75% συμφωνεί με αυτή την ανάλυση, γιατί δεν αλλάζουμε; Αυτά δεν μπορούν να απαντηθούν με παρθενογέννεση.
Η συντηρητική παράταξη έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη για τη χρεοκοπία και για το γιατί δε βγήκαμε νωρίτερα από την περιπέτεια. Αυτό δε σημαίνει ότι η προοδευτική παράταξη τα έκανε όλα σωστά. Αλλά πρέπει να επιμερίσουμε τις ευθύνες δίκαια χωρίς εξισώσεις. Εμείς εδώ έχουμε τη δική μας παράδοση. Έχουμε ανάγκη από μια μεγάλη δημοκρατική προοδευτική παράταξη. Αυτή η παράταξη αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει, παρά στη μνήμη των πολιτών, που θυμούνται κυβέρνησεις που νοιαζόντουσαν για τους πολίτες.
Κάθε λιθαράκι που βοηθά όπως κάνει το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, εγώ το αντιλαμβάνομαι θετικά. Το κόμμα μου μπορεί να μην το αντιλαμβάνεται έτσι. Αυτό είναι θεμιτό, αλλά δεν είναι θεμιτό το να κλείνουμε τα μάτια στην πραγματικότητα.
Διονύσης Τεμπονέρας: Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να κλείσει λογαριασμούς με το παρελθόν, αλλά μοιραία ανοίγει λογαριασμούς με το μέλλον. Θα περίμενε κανείς με την ανάγνωση του βιβλίου να ανοίξει ένας διάλογος για τα αίτια της χρεωκοπίας, για την κρίση των θεσμών, της δημοκρατίας, για τα όρια του εφικτού και το πώς μπορούμε να τα διευρύνουμε. Δυστυχώς η συζήτηση γίνεται με όρους παραχάραξης της ιστορίας και όχι εθνικού συμφέροντος. Σε μια περίοδο αξιακής κρίσης δεν επιτρέπεται το πολιτικό κρυφτό. Και ο Αλέξης Τσίπρας δεν κρύβεται. Την ώρα που ορισμένοι επιχειρούν να μας πείσουν ότι η ιστορία τελείωσε ξεπερνώντας τον άξονα αριστερά-δεξιά, η Ιθάκη δίνει απαντήσεις για το χθες και θέτει ερωτήματα για το αύριο. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας κλήθηκε να διαχειριστεί μια χρεωκοπία που κληρονόμησε. Το έκανε με επιτυχία; Αυτό θα απαντηθεί από τον ιστορικό του μέλλοντος και όχι από τους παραχαράκτες.
Ως αριστεροί έχουμε χρέος να ανοίξουμε μια δύσκολη συζήτηση για το πολιτικό επίδικο της επόμενης μέρας. Η Ιθάκη είναι χρήσιμη γιατί περιγράφει όρους επανίδρυσης του προοδευτικού χώρου. Είμαστε με τα ματωμένα κέρδη του πολέμου, ή με την ειρήνη; Η πολιτική έχει πρόσημο. Η Αριστερά μπορεί να πετύχει μικρές και μεγάλες νίκες, όχι με την κυβέρνηση ως αυτοσκοπό, αλλά ως μέσο. Η αριστερά δεν παράγει περσόνες και ήρωες, αλλά αξίες και κοινωνικά υποδείγματα. Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να συναρτήσει το εθνικό με το κοινωνικό ζήτημα. Πριν τις τελευταίες συγκεντρώσεις για το έγκλημα των Τεμπών, η τελευταία στιγμή πάλης για ανεξαρτησία, ήταν η περίοδος του δημοψηφίσματος. Αν δεν προκύψει φορέας που θα συμπράξει με την κοινωνία, η κοινωνική αλλαγή δε θα μπορέσει να ευδοκιμήσει. Χρειαζόμαστε ένα αριστερό σχέδιο Πισαρίδη.
Σε αυτό τον αγώνα ρεαλισμός και ριζοσπαστισμός πάνε μαζί και διευρύνουν τα όρια του εφικτού. Η σύνθεση δεν πρέπει να αφορά την κορυφή, αλλά τις βάσεις της κοινωνίας, όπου πρέπει να δοθεί ο πρώτος λόγος. Ο Αλέξης Τσίπρας μας δείχνει έναν δρόμο, αλλά και ορισμένα βήματα. Ένας νέος κύκλος για τον προοδευτικό χώρο είναι έτοιμος να ανοίξει. Πρόκειται για την ανάγκη γίνεται ιστορία. Καλές θάλασσες Πρόεδρε!
Άρης Στυλιανού: Η Ιθάκη είναι ένα βιβλίο γραμμένο από έναν πολιτικό που πρωταγωνιστεί στην Ελλάδα και την Ευρώπη εδώ και χρόνια. Διαφέρει όμως στο ότι ο συγγραφέας είναι ενεργός, δεν έχει αποσυρθεί, δεν έχει έρθει η ώρα να κάνει απολογισμό ζωής. Είναι ένα ντοκουμέντο στο οποίο οφείλουμε να επιστρέφουμε όταν θέλουμε να εξετάσουμε την πορεία της χώρας την περίοδο 2015-2019. Μπορεί όμως ο Τσίπρας να αποτελέσει μια νέα ελπίδα; Ανάμεσα στα σημαντικότερα επιτεύγματα της κυβέρνησης Τσίπρα ξεχωρίζουν η έξοδος από τα μνημόνια και η συμφωνία των Πρεσπών.
Οι Πρέσπες είναι μια εμβληματική διεθνής συμφωνία που έλυσε ένα πρόβλημα που έπρεπε να έχει λυθεί πολύ καιρό πριν και που δε λύθηκε λόγω των εθνικισμών και από τις δύο πλευρές. Με την εσφαλμένη πολιτική μας φτάσαμε όλος ο πλανήτης να αποκαλεί τη γειτονική χώρα ως «Μακεδονία» και μόνο εμείς να την αποκαλούμε αλλιώς. Είχα γράψει ότι ο Τσίπρας θα μείνει στην ιστορία για το θάρρος και την εθνικά υπεύθυνη στάση του, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποδείχτηκε ολίγιστος. Κάποιοι μακεδονομάχοι βγήκαν με περικεφαλαίες, και αντί να βλέπουν το χάλι της πόλης μας που χειροτέρεψε τα τελευταία έξι χρόνια.
Τα τελευταία χρόνια αποτελούν μια ενδιαφέρουσα εποχή. Έτσι είναι οι κρίσεις. Πάντα ενδιαφέρουσες, παρά το ότι σε αυτές τις περιόδους της μεσοβασιλείας, γεννιούνται τα τέρατα, όπως η κυβέρνηση Τραμπ. Ο μεγάλος κίνδυνος προέρχεται από την άνοδο του στρατοπέδου του μίσους, που ενισχύεται από τη στάση της Ευρώπης. Η ελπίδα βρίσκεται σε μια μεγάλη συμμαχία των δυνάμεων της προόδου, της αριστεράς και της οικολογίας. Μια μεγάλη πλατιά συμμαχία με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα και την ενεργό κινητοποίηση του ελληνικού λαού.
Ο Τσίπρας ενσαρκώνει αυτό που έλεγε ο Μακιαβέλι για τον νέο Ηγεμόνα. Χάρη στο χάρισμά του, κατάφερε να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο τρόπο τη φουρτούνα και αποδείχτηκε εξαιρετικός ως πρωθυπουργός. Σήμερα το μεγάλο στοίχημα είναι ο σχηματισμός μιας μεγάλης συμμαχίας με όλες τις δυνάμεις που θέλουν, ώστε να αντιπαρατεθούν με τη συντηρητική παράταξη στις επικείμενες εθνικές εκλογές. Για να επινοήσουμε εκ νέου την πολιτική από τα κάτω.
Κωνσταντίνα Σπυροπούλου: Από τον κορονοϊό και μετά δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την κατάσταση στον πρωτογενή τομέα. Κάθε σύγκριση του σήμερα με την περίοδο της δημοσιονομικής προσαρμογής κάνουν λαθροχειρία. Το Ταμείο Ανάκαμψης είναι ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ που μπορούσε να μετασχηματίσει όλη την παραγωγή. Όταν η σημερινή κυβέρνηση θέλει να κάνει κάτι, μπορεί. Το αδιέξοδο στον αγροτικό τομέα είναι μια πολιτική επιλογή.
Μετέτρεψε το αγροτικό πρόβλημα σε κυκλοφοριακό. Αλλά το αγροτικό πρόβλημα αφορά όλη την ύπαιθρο, το δημογραφικό, την αστυφιλία και την άνοδο των τιμών των ακινήτων. Απέναντι σε όλα αυτά οι κινήσεις της κυβέρνησης μοιάζουν με ασπιρίνες. Τα μπλόκα θα φύγουν, αλλά θα ξαναρθούν. Χρειαζόμαστε ξεκάθαρο σχέδιο για την αγροτική παραγωγή που θέλουμε. Ακόμη και στον τουρισμό αλλάζει το υπόδειγμα και από το «ήλιος, θάλασσα», πηγαίνουμε σε ένα τουρισμό εμπειριών όπως ο αγροτουρισμός και ο οινοτουρισμός.
Κώστας Τούμπουρος: Η παρουσία μου αποτελεί παράδοξο επειδή μιλάω για ένα βιβλίο που θεωρούσα ότι δεν έπρεπε να βγει. Ευτυχώς δεν κατάφερα να πείσω τον Αλέξη Τσίπρα ότι δεν ήταν η ώρα να το γράψει. Η απάντησή του ήταν απόλυτη: «Το βιβλίο θα γραφτεί και θα βγει τώρα». Συνειδητοποίησα ότι το βιβλίο εκπορεύεται από την ανάγκη του να πει την αλήθεια του. Δε μετανιώνω για τις σκέψεις που έκανα, αλλά είναι σίγουρο ότι έκανα λάθος. Μέσα από τις αφηγήσεις του, προκύπτουν οι πτυχές του χαρακτήρα του, που διαμορφώθηκε από την οικογένειά του, τις εμπειρίες του, και τους ανθρώπους που τον συντροφεύουν σε όλες αυτές τις στιγμές του και σε αυτούς λογοδοτεί.
Μιλάω ως φίλος του Αλέξη. Είχα την τύχη να ζήσω πολλές από τις στιγμές που περιγράφει στο βιβλίο του. Προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο Αλέξης είναι ο ηγέτης που δε διεκδικεί το αλάθητο, και με γενναιότητα αναλαμβάνει την ευθύνη του, ακόμη και περισσότερη απ' όση του αναλογεί. Δεν είχε την τύχη να κυβερνήσει σε καλούς καιρούς. Πήρε δύσκολες αποφάσεις όπως η απόφαση για εκλογές μετά το δημοψήφισμα το 2015, οι εκλογές μετά τις ευρωεκλογές του 2019 και η παραίτησή του το 2023. Ούτε μια στιγμή δεν υπολόγισε το προσωπικό και κομματικό συμφέρον. Ήταν μοναχικές αποφάσεις.
Ο Τσίπρας εμπνέεται από τον απλό καθημερινό άνθρωπο και σε αυτούς λογοδοτεί. Δεν μπορώ να βρω διαφορές ανάμεσα στον πολιτικό και τον φίλο, τον πατέρα, τον σύντροφο. Εύχομαι να δημιουργήσει την απαραίτητη ύλη ώστε σε λίγα χρόνια να γράψει το δεύτερο βιβλίο του.