Δείγματα DNA ζώων μπορούν να εντοπίσουν σημεία - κλειδιά των διαδρομών των δικτύων λαθροθηρίας
Οι ερευνητές δημιούργησαν έναν γονιδιωματικό «χάρτη αναφοράς» που τους βοήθησε να εντοπίσουν την πιθανή προέλευση κάθε παγκολίνου που ήταν αντικείμενο παράνομης διακίνησης
Ένα παγκολίνο αναζητά τροφή σε ιδιωτική ιδιοκτησία στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής
Snapshot
- Μια νέα μέθοδος ανάλυσης DNA επιτρέπει τον εντοπισμό των γεωγραφικών περιοχών προέλευσης των παγκολίνων που αποτελούν αντικείμενο παράνομης διακίνησης με υψηλή ακρίβεια.
- Η μελέτη ανέδειξε σημαντικά σημεία έντονης λαθροθηρίας παγκολίνων, όπως το νοτιοδυτικό Καμερούν, τη Μιανμάρ και διάφορες περιοχές της Αφρικής.
- Τα γενετικά δεδομένα αποκάλυψαν τις κύριες εμπορικές διαδρομές των ειδών παγκολίνων, που συνδέουν περιοχές στην Κίνα και τα νησιά της Ινδονησίας.
- Η τεχνική «σύλληψης γονιδίων» επιτρέπει τη χρήση υποβαθμισμένων δειγμάτων, όπως αυτά από μουσεία, διευκολύνοντας την παρακολούθηση και ιχνηλάτηση του παράνομου εμπορίου.
- Η μελέτη προτείνει τη δημιουργία εκτενέστερης βάσης δεδομένων DNA για ζώα σε παράνομο εμπόριο, ώστε να βελτιωθεί η διατήρηση και η καταπολέμηση της λαθροθηρίας.
Δείγματα DNA που λαμβάνονται από μια ευρεία ποικιλία ζωικών πηγών μπορούν να εντοπίσουν τα επίκεντρα του παράνομου εμπορίου άγριων ζώων, χάρη σε μια νέα ερευνητική τεχνική — και τελικά να οδηγήσουν στην εξάρθρωση κερδοφόρων δικτύων λαθροθηρίας.
Η μελέτη επικεντρώθηκε στους παγκολίνους — των οποίων τα λέπια είναι περιζήτητα στην παραδοσιακή ιατρική. Ως ένα από τα είδη που υφίστανται τη μεγαλύτερη λαθροθηρία, αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ένα τρίτο των καταγεγραμμένων διεθνών κατασχέσεων τα τελευταία χρόνια.
Τα γενετικά δεδομένα μπορούν να είναι πολύτιμα για τον εντοπισμό των διακινούμενων ζώων στον τόπο προέλευσής τους, αλλά η μέθοδος αυτή έχει εμποδιστεί από τις δυσκολίες στην απόκτηση γενετικών δειγμάτων από παγκολίνους.
Στη νέα μελέτη, Γάλλοι επιστήμονες ξεπέρασαν αυτό το εμπόδιο χρησιμοποιώντας μια μέθοδο «σύλληψης γονιδίων» για να ανακτήσουν χρήσιμες γονιδιωματικές πληροφορίες από υποβαθμισμένα δείγματα παγκολίνων.
Η ομάδα αλληλούχισε το DNA από περισσότερα από 700 δείγματα παγκολίνων που προέρχονταν από κατασχέσεις, συλλογές μουσείων, αγορές κρέατος άγριων ζώων και από το φυσικό περιβάλλον.
Χρησιμοποιώντας τα γενετικά δεδομένα από δείγματα γνωστής γεωγραφικής προέλευσης, οι ερευνητές δημιούργησαν έναν γονιδιωματικό «χάρτη αναφοράς» που τους βοήθησε να εντοπίσουν την πιθανή προέλευση κάθε παγκολίνου που ήταν αντικείμενο παράνομης διακίνησης.
«Έχουμε αποδείξει ότι είναι δυνατό να εντοπίσουμε την γεωγραφική προέλευση των παγκολίνων που αποτελούν αντικείμενο παράνομης διακίνησης με αξιοσημείωτη ακρίβεια — μερικές φορές με απόκλιση μόλις λίγων χιλιομέτρων», δήλωσε ο Δρ. Sean Heighton του Πανεπιστημίου της Τουλούζης.
Τα στοιχεία αποκάλυψαν διάφορες περιοχές όπου παρατηρείται έντονη παράνομη συλλογή παγκολίνων, μεταξύ των οποίων το νοτιοδυτικό Καμερούν, η Μιανμάρ και διάφορες περιοχές σε ολόκληρη την Αφρική.
Τα γενετικά δεδομένα εντοπίζουν επίσης τις κύριες εμπορικές διαδρομές για τα τρία είδη παγκολίνων που μελετήθηκαν — της Σούντα, το κινεζικό και το λευκοκοιλιακό — τα οποία διασχίζουν τα σύνορα της Κίνας και συνδέουν τα νησιά της Ινδονησίας.
Τα ευρήματα, που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό PLOS Biology, εντόπισαν επίσης άγριους πληθυσμούς που εκμεταλλεύονται τόσο για το εγχώριο όσο και για το διεθνές εμπόριο, αποκαλύπτοντας τη διασύνδεση των αγορών.
Η ομάδα αναφέρει ότι η τεχνική δειγματοληψίας που χρησιμοποίησε έχει «μεγάλο δυναμικό» για την παρακολούθηση του παράνομου εμπορίου άγριων ζώων, αλλά το γενετικό υλικό παραμένει περιορισμένο.
Προτείνουν τη δημιουργία μιας πιο λεπτομερούς βάσης δεδομένων DNA για τα ζώα που αποτελούν αντικείμενο παράνομου εμπορίου.
«Η ενσωμάτωση αρχειακού υλικού μουσείων με πρόσφατα συλλεγμένα δείγματα πεδίου και κατασχέσεων μας επέτρεψε να γεφυρώσουμε μακροχρόνιες ελλείψεις στη γεωγραφική κάλυψη και να ενισχύσουμε την ακρίβεια της ιχνηλάτησης του εμπορίου παγκολίνων», δήλωσε ο Δρ. Philippe Gaubert.
«Μία από τις πιο συναρπαστικές πτυχές αυτής της εργασίας είναι ότι αναπτύξαμε ένα ενιαίο κιτ σύλληψης γονιδίων που λειτουργεί και στα οκτώ είδη παγκολίνων και σε υποβαθμισμένα δείγματα μουσείων, καθιστώντας την γονιδιωματική ανίχνευση πιο προσιτή, επεκτάσιμη και πρακτική για την πραγματική διατήρηση των παγκολίνων και τη χρήση της στην εγκληματολογία.»
Ο Δρ Gaubert πρόσθεσε: «Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα ήταν ότι το εγχώριο εμπόριο παγκολίνων είναι σε μεγάλο βαθμό τοπικό, αλλά επικαλύπτεται με τις ίδιες περιοχές προμήθειας που τροφοδοτούν τη διεθνή παράνομη διακίνηση — αποκαλύπτοντας μια συνδεδεμένη αλυσίδα εφοδιασμού αντί για ξεχωριστές αγορές.»
.jpg)
