Γωγώ Μαστροκώστα - Τραϊανός Δέλλας: Ένας έρωτας που διέλυσε μόνο ο θάνατος

Η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 56 ετών, έπειτα από μάχη που έδινε με σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας και η κόρη τους, Βικτώρια Δέλλα στάθηκαν στο πλευρό της μέχρι την τελευταία στιγμή.

Σε ανάρτησή του στα social media ο δήμαρχος Πάτμου, Νικήτας Τσαμπαλάκης μοιράστηκε μία προσωπική στιγμή του ζευγαριού - κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της Γωγώς Μαστροκώστα στον «Ευαγγελισμό» - που συγκίνησε το διαδίκτυο.

Αυτό που συγκίνησε τον ίδιο ήταν η αγάπη στο βλέμμα του Τραϊανού Δέλλα, σαν να έβλεπε ολόκληρο τον κόσμο του στο πρόσωπο της γυναίκας του.

Δείτε ολόκληρη την ανάρτηση του δημάρχου Πάτμου Νικήτα Τσαμπαλάκη:

«Πριν από λίγους μήνες, βρέθηκα στο νοσοκομείο Ευαγγελισμό για να επισκεφτώ έναν Πάτμιο συμπολίτη μας που νοσηλευόταν.
Περιμένοντας το ασανσέρ στο ισόγειο, είδα μια γυναίκα μόνη σε ένα καροτσάκι. Πολύ αδύναμη, εξαντλημένη, με εκείνο το βλέμμα των ανθρώπων που παλεύουν σιωπηλά με τον πόνο.
Και τότε συνέβη κάτι που χαράχτηκε μέσα μου.
Ένα μαύρο αυτοκίνητο σταμάτησε στην είσοδο του νοσοκομείου. Από μέσα κατέβηκε ο Τραϊανός Δέλλας. Ένας άνθρωπος που έζησε τη δόξα, τα γεμάτα γήπεδα, τις φωνές του κόσμου, τα φώτα της δημοσιότητας. Κι όμως… εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε τίποτα από όλα αυτά.
Υπήρχε μόνο ένας άντρας που κοιτούσε τη γυναίκα του σαν να ήταν ολόκληρος ο κόσμος του.
Πλησίασε αθόρυβα, την πήρε στα χέρια του με μια τρυφερότητα που δεν περιγράφεται και τη βοήθησε να μπει στο αυτοκίνητο, γιατί δεν μπορούσε ούτε να σταθεί όρθια.
Εκεί λύγισα.
Γιατί κατάλαβα πως η αληθινή δύναμη ενός άντρα δεν είναι ούτε οι τίτλοι ούτε η δόξα.
Είναι να αφήνεις πίσω σου τα φώτα και να μένεις δίπλα στον άνθρωπό σου όταν αρχίζουν τα σκοτάδια.
Να γίνεσαι τα πόδια του όταν δεν μπορεί να περπατήσει.
Η ανάσα του όταν λυγίζει.
Το χέρι που δεν αφήνει ποτέ.
Αυτό που είδα εκείνη τη μέρα δεν ήταν απλώς αγάπη.
Ήταν όρκος ζωής.
Σήμερα που η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε από τη ζωή, εκείνη η εικόνα ήρθε ξανά μπροστά μου και μου ράγισε την καρδιά.
Τραϊανέ Δέλλα…
Άντρες σαν κι εσένα είναι σπάνιοι.
Γιατί όταν έσβησαν τα φώτα της ζωής, εσύ έμεινες εκεί. Μέχρι το τέλος.
Και αυτό αξίζει περισσότερο από κάθε τρόπαιο, από κάθε χειροκρότημα, από κάθε δόξα.
Σεβασμός. Από καρδιάς».

Διαβάστε επίσης