Ρολάν Γκαρός: Από τους αιθέρες στο κόκκινο χώμα - Πώς ένας αεροπόρος πέρασε στην ιστορία του τένις

Το όνομά του ακούγεται κάθε χρόνο στα γήπεδα του Παρισιού. Συνοδεύει μεγάλους τελικούς, ιστορικές ανατροπές και τρόπαια που σηκώνονται πάνω από το κόκκινο χώμα. Κι όμως, ο άνθρωπος πίσω από το Ρολάν Γκαρός δεν έγινε διάσημος κρατώντας μια ρακέτα.

Έγινε διάσημος πετώντας πάνω από τη θάλασσα, όταν μια τέτοια διαδρομή αποτελούσε ακόμη στοίχημα ζωής. Πριν συνδεθεί με το τένις, το όνομά του ανήκε σε έναν πρωτοπόρο της αεροπορίας.

Η διαδρομή του από τους αιθέρες μέχρι το πιο αναγνωρίσιμο χωμάτινο τουρνουά του κόσμου περνά μέσα από τον πόλεμο, μια μεγάλη αθλητική νίκη και την επιμονή ενός φίλου να μην ξεχαστεί το όνομά του.

Ο νεαρός που μαγεύτηκε από τις πτήσεις

Ο Ρολάν Γκαρός γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1888 στο Σεν Ντενί της Ρεϊνιόν, στον Ινδικό Ωκεανό. Σπούδασε στην εμπορική σχολή HEC και, πριν αφοσιωθεί στην αεροπορία, δραστηριοποιήθηκε στον χώρο του αυτοκινήτου.

Η καθοριστική στροφή ήρθε το 1909, όταν παρακολούθησε μια αεροπορική επίδειξη στην περιοχή της Καμπανίας. Σε μια εποχή που τα αεροπλάνα προκαλούσαν δέος και δυσπιστία, εκείνος διέκρινε έναν καινούργιο ορίζοντα. Αγόρασε αεροσκάφος και άρχισε να μαθαίνει να πετά.

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1913 πραγματοποίησε το επίτευγμα που θα τον έκανε γνωστό διεθνώς: την πρώτη αεροπορική διάσχιση της Μεσογείου χωρίς ενδιάμεση στάση.

Απογειώθηκε από τη νότια Γαλλία με ένα μονοπλάνο Morane-Saulnier και προσγειώθηκε στην Μπιζέρτα της Τυνησίας, έπειτα από σχεδόν οκτώ ώρες. Αντιμετώπισε μηχανικά προβλήματα στη διαδρομή και έφτασε στον προορισμό του με μόλις πέντε λίτρα καυσίμου.

Ένας από τους καλούς φίλους του ήταν ο Ζαν Κοκτό, τον οποίο πήρε μαζί του σε πτήσεις και ο οποίος του αφιέρωσε το έργο «Το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας».

Ο πόλεμος, η αιχμαλωσία και η επιστροφή

Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γκαρός κατατάχθηκε. Συμμετείχε στην ανάπτυξη μιας πρώιμης λύσης που επέτρεπε σε πολυβόλο να πυροβολεί προς τα εμπρός, μέσα από τον δίσκο περιστροφής της έλικας, συμβάλλοντας στην εξέλιξη της πολεμικής αεροπορίας.

Το 1915 αναγκάστηκε να προσγειωθεί σε εχθρικό έδαφος και αιχμαλωτίστηκε. Ακολούθησαν περίπου τρία χρόνια κράτησης, προτού καταφέρει να αποδράσει και να επιστρέψει στη Γαλλία. Παρά την επιβάρυνση της υγείας του, επέστρεψε στις πολεμικές πτήσεις.

Στις 5 Οκτωβρίου 1918 το αεροσκάφος του καταρρίφθηκε στις Αρδέννες. Πέθανε μία ημέρα πριν συμπληρώσει τα 30 του χρόνια, λίγες εβδομάδες πριν από την ανακωχή που θα έβαζε τέλος στον πόλεμο.

Πώς βρέθηκε το όνομά του σε ένα στάδιο τένις

Το 1927 οι Ζαν Μποροτρά, Ζακ Μπρινιόν, Ανρί Κοσέ και Ρενέ Λακόστ, οι περίφημοι «Τέσσερις Σωματοφύλακες», κατέκτησαν το Davis Cup στη Φιλαδέλφεια.

Η Γαλλία έπρεπε πλέον να φιλοξενήσει την υπεράσπιση του τίτλου της την επόμενη χρονιά και χρειαζόταν εγκαταστάσεις αντάξιες της διοργάνωσης.

Ο σύλλογος Stade Français διέθεσε χώρο στην περιοχή της Πορτ ντ’ Οτέιγ. Ο πρόεδρός του, Εμίλ Λεσιέρ, έθεσε έναν όρο: το νέο στάδιο να πάρει το όνομα του φίλου και παλιού συμφοιτητή του στην HEC, Ρολάν Γκαρός, ο οποίος υπήρξε επίσης μέλος του συλλόγου.

Έτσι, το 1928, δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του αεροπόρου, το νέο συγκρότημα απέκτησε το όνομά του. Μια προσωπική πράξη μνήμης έγινε μέρος της παγκόσμιας αθλητικής ιστορίας.

Το τουρνουά πριν από το στάδιο

Μια λεπτομέρεια που συχνά χάνεται πίσω από το διάσημο όνομα είναι ότι η ιστορία της διοργάνωσης προηγήθηκε της εγκατάστασής της στο Roland-Garros.

Το γαλλικό πρωτάθλημα άνοιξε στους διεθνείς παίκτες το 1925. Το 1928 μεταφέρθηκε στο καινούργιο στάδιο, όπου πρώτοι νικητές στο μονό αναδείχθηκαν ο Γάλλος Ανρί Κοσέ και η Αμερικανίδα Έλεν Γουίλς.

Το όνομα του χώρου συνδέθηκε τόσο στενά με τη διοργάνωση, ώστε κατέληξε να την προσδιορίζει.

Το 2021 το στάδιο απέκτησε ένα ιδιαίτερο γλυπτό της Καρολίν Μπρισέ, αφιερωμένο στον άνθρωπο που του έδωσε το όνομά του.

Ο τίτλος του, «The Cloud Kisser» —«Αυτός που φιλά τα σύννεφα»—, παραπέμπει στην πρώτη και μεγάλη αγάπη του Γκαρός: την πτήση. Είναι μια υπενθύμιση ότι πίσω από ένα όνομα που προφέρουν εκατομμύρια φίλοι του τένις βρίσκεται μια ζωή που τελείωσε πριν από τα τριάντα.

Ένας άνθρωπος που τόλμησε να διασχίσει τη Μεσόγειο από τον αέρα και ένας φίλος που, χρόνια αργότερα, επέμεινε να του χαρίσει μια θέση στην ιστορία. Ο Ρολάν Γκαρός δεν πρόλαβε να δει το στάδιο. Το όνομά του, όμως, εξακολουθεί να ακούγεται κάθε φορά που το Παρίσι ετοιμάζεται για το επόμενο σερβίς.