Οι επιστήμονες ανακαλύπτουν τον απόλυτο μέγιστο αριθμό ετών που μπορούν να ζήσουν οι άνθρωποι
Η εξέλιξη αυτή έρχεται την ώρα που άνθρωποι όπως ο Bryan Johnson ξοδεύουν εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο σε ριζοσπαστικές θεραπείες, προσπαθώντας να επιτύχουν το όνειρο της αθανασίας
Snapshot
- Επιστήμονες από το Ινστιτούτο Skolkovo ανακάλυψαν ότι οι σωματικές μεταλλάξεις στο DNA περιορίζουν τη μέγιστη διάρκεια ζωής του ανθρώπου, ακόμα και αν εξουδετερωθούν άλλοι παράγοντες γήρανσης.
- Το μοντέλο γήρανσης της ομάδας δείχνει ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ζήσουν θεωρητικά από 146 έως 194 χρόνια, αν αντιμετωπίζονταν όλες οι ασθένειες εκτός από τις σωματικές μεταλλάξεις.
- Οι σωματικές μεταλλάξεις, αν και σχετικά αδύναμη αιτία γήρανσης από μόνες τους, γίνονται κρίσιμες όταν συνδυάζονται με άλλους μηχανισμούς γήρανσης.
- Ο Bryan Johnson έχει κλωνοποιήσει τον εαυτό του χρησιμοποιώντας παράγοντες Yamanaka για να επαναφέρει κύτταρα σε εμβρυϊκή κατάσταση, με στόχο να αναπτύξει νέες θεραπείες και να επιβραδύνει τη γήρανση.
- Η τεχνολογία κλωνοποίησης και επαναπρογραμματισμού κυττάρων βρίσκεται σε κλινικές δοκιμές για την αντιμετώπιση ασθενειών όπως το Πάρκινσον και προβλήματα καρδιάς και όρασης.
Καθώς οι λεγόμενοι «biohackers» υποβάλλονται σε ακραία πειράματα με στόχο να παρατείνουν τη ζωή τους, ειδικοί υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν το απόλυτο όριο της ανθρώπινης μακροζωίας.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται την ώρα που άνθρωποι όπως ο Bryan Johnson ξοδεύουν εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο σε ριζοσπαστικές θεραπείες, προσπαθώντας να επιτύχουν το όνειρο της αθανασίας.
Ωστόσο, φαίνεται πως ένας από τους βασικούς παράγοντες που καθορίζουν τη γήρανση μπορεί στην πραγματικότητα να σχετίζεται με τυχαίες μεταλλάξεις που συσσωρεύονται στο DNA μας.
Αυτό αναφέρει ομάδα επιστημόνων από το Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας Skolkovo στη Ρωσία, η οποία ανακάλυψε ότι, ανεξάρτητα από τις προσπάθειες αντιμετώπισης της γήρανσης, οι «σωματικές μεταλλάξεις» (somatic mutations) ενδέχεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της γήρανσης.
Όπως ανέφερε η Daily Mail, ο επικεφαλής της μελέτης, δρ. Dmitrii Kriukov, δήλωσε:
«Ποιο θα ήταν το προσδόκιμο ζωής ενός ανθρώπου που έχει ξεπεράσει όλους τους μηχανισμούς γήρανσης, εκτός από τις σωματικές μεταλλάξεις;
Κατασκευάσαμε ένα μοντέλο ανθρώπινης γήρανσης που βασίζεται αποκλειστικά στις σωματικές μεταλλάξεις. Το μοντέλο μας εκτιμά πώς αυτή η διαδικασία από μόνη της επηρεάζει τη διάρκεια ζωής, εξαντλώντας σταδιακά τα κύτταρα σε διάφορους ιστούς».
Ο δρ. Kriukov πρόσθεσε:
«Δεν αποτελεί μια αναπόφευκτη καταδίκη, αλλά υπογραμμίζει ότι οι σωματικές μεταλλάξεις, αν και είναι εκπληκτικά αδύναμος παράγοντας γήρανσης όταν εξετάζονται μόνες τους, μπορεί να γίνουν κρίσιμες όταν συνδυάζονται με άλλους μηχανισμούς».
Σύμφωνα με τη μελέτη, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι, εάν όλες οι άλλες ασθένειες και παράγοντες φθοράς αντιμετωπίζονταν, εκτός από τις μεταλλάξεις αυτές, οι άνθρωποι θα μπορούσαν θεωρητικά να ζήσουν από 146 έως και 194 χρόνια.
Η εξέλιξη αυτή ίσως αποτελεί απογοήτευση για τον Bryan Johnson, ο οποίος έχει αφιερώσει τη ζωή του σε μια εκστρατεία με στόχο να μην πεθάνει ποτέ, ωστόσο μπορεί να δείχνει ότι βρίσκεται στον δρόμο για μια εξαιρετικά μεγάλη διάρκεια ζωής.
Ο επιχειρηματίας και επενδυτής είναι γνωστός για τις ακραίες μεθόδους που εφαρμόζει στην προσπάθειά του να καταπολεμήσει τη γήρανση και πρόσφατα έκανε ένα ακόμη βήμα, υποστηρίζοντας στα κοινωνικά δίκτυα ότι «μόλις κλωνοποίησε τον εαυτό του».
Σε ανάρτησή του στο X (πρώην Twitter), ο Johnson έγραψε:
«Αυτό μπορεί να τρομάζει κάποιους ανθρώπους… ένα δυστοπικό μέλλον. Όμως, για άλλους, θα είναι το αναπόφευκτο μέλλον της υγείας».
Σύμφωνα με τον Johnson, ο «baby-Bryan» (ο νεαρός κλώνος του) «ζει προς το παρόν σε ένα τρυβλίο Petri» και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να δοκιμάζει θεραπείες, να δημιουργεί όργανα για μεταμοσχεύσεις, να αναπτύσσει νέες θεραπείες, να εισάγει νεαρά κύτταρα στον οργανισμό του και να «γίνει ο δικός του αιμοδότης νεανικού αίματος».
Ποια είναι όμως η επιστημονική βάση πίσω από αυτό το αμφιλεγόμενο πείραμα;
Ο Johnson εξήγησε ότι υπάρχουν ήδη κλινικές δοκιμές για τέτοιου είδους τεχνολογίες, οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση νευρώνων ντοπαμίνης σε ασθενείς με Πάρκινσον, αλλά και στη βελτίωση της υγείας της καρδιάς και της όρασης.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι, για να «κλωνοποιήσει τον εαυτό του», του πήραν αίμα και απομόνωσαν κύτταρα. Στη συνέχεια εφαρμόστηκαν οι λεγόμενοι παράγοντες Yamanaka, οι οποίοι επαναφέρουν τα κύτταρα σε μια πιο νεανική, εμβρυϊκή κατάσταση, αφού πρώτα «μηδενίστηκε» η επιγενετική τους ηλικία.
