Γιάννης Κότσιρας για Ελλάδα: «Αισθάνομαι ότι είμαστε σαν τα σκουλήκια που βρίσκονται σε ένα μήλο»
Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη ο Γιάννης Κότσιρας τοποθετείται με έντονο προβληματισμό για την Ελλάδα σήμερα, σχολιάζοντας την κοινωνική τοξικότητα, το μοντέλο ανάπτυξης που βασίζεται στον τουρισμό και τη συνολική στάση των πολιτών απέναντι στη χώρα
Ο Γιάννης Κότσιρας
Snapshot
- Ο Γιάννης Κότσιρας εξέφρασε έντονη κριτική για την κοινωνική τοξικότητα και τη μονοδιάστατη ανάπτυξη της Ελλάδας μέσω του τουρισμού.
- Ο τραγουδιστής χαρακτήρισε την Ελλάδα ως μια χώρα που καταστρέφεται από μέσα, παρομοιάζοντάς την με σκουλήκια που τρώνε ένα μήλο μέχρι την αυτοκαταστροφή τους.
- Τόνισε ότι η αγάπη για την Ελλάδα συχνά περιορίζεται στο επίπεδο που προσφέρει υλικά οφέλη.
- Εκφράζει ανησυχία για την πορεία της χώρας που κινείται προς έναν υπερβολικό τουρισμό, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει «σερβιτόρος και μπαταρία» της Ευρώπης.
- Τόνισε τη σημασία των καλλιτεχνών στην κοινωνία, υποστηρίζοντας ότι οι καλλιτέχνες είναι πιο αναντικατάστατοι από τους πολιτικούς.
Ο Γιάννης Κότσιρας παραχώρησε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη δημοσιογράφο Σοφία Μαυραντζά, στην εκπομπή «The Greatest Stories» του CNN Greece, μιλώντας για τη μουσική, την οικογένεια, την κοινωνία, αλλά και την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα.
Ο γνωστός τραγουδιστής και συνθέτης αναφέρθηκε με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο στην κοινωνική τοξικότητα, στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τη χώρα, αλλά και στη μονοδιάστατη όπως τη χαρακτήρισε ανάπτυξη μέσω του τουρισμού. Παράλληλα, μίλησε για τον ρόλο των καλλιτεχνών και τη διαχρονική επίδρασή τους στην κοινωνία.
Σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της συνέντευξης, ο Γιάννης Κότσιρας σημείωσε:
«Αισθάνομαι ότι είμαστε σαν τα σκουλήκια που βρίσκονται σε ένα μήλο και το τρώνε μέχρι την αυτοκαταστροφή τους».
και πρόσθεσε: «Την Ελλάδα την αγαπάμε μόνο στο επίπεδο που μας ταΐζει».
Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ:
Αναφερόμενος στην πορεία της χώρας και στο οικονομικό της μοντέλο, τόνισε: «Η χώρα έχει πάει μία τραγική κατεύθυνση, μονή κατεύθυνση προς τον άκρατο τουρισμό».
και συμπλήρωσε με μια ιστορική αναφορά: «Παλιά λέγανε ότι θα γίνουμε οι σερβιτόροι και οι μπαταρίες της Ευρώπης. Νομίζω ότι εκεί πάει το έργο».
Ο ίδιος δεν δίστασε να μιλήσει και για τη σχέση κοινωνίας και δημόσιου λόγου, επισημαίνοντας την ένταση και την τοξικότητα της εποχής: «Πιστεύω ότι πρέπει να απαλλαγούμε από αυτή την τοξικότητα του να μισούμε τους πάντες και να είμαστε επιθετικοί με οτιδήποτε κινείται γύρω μας».
Σε άλλο σημείο, μιλώντας για την έννοια της δημόσιας ευθύνης, υπογράμμισε:
«Όταν κάποιος σου δίνει το μικρόφωνο και αυτός ο κόσμος υποφέρει, πρέπει να τον στηρίζεις με όποια άποψη κι αν έχεις».
Τέλος, ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτησή του για τον ρόλο των καλλιτεχνών στην κοινωνία, όπου ανέφερε: «Δεν είναι αναντικατάστατοι οι πολιτικοί. Οι καλλιτέχνες είναι».
