Τζάμπολ στην Ουαγκαντουγκού

Λοιπόν, έχουμε και λέμε. Θα καθίσουν, λέει, στο ίδιο τραπέζι οι αρμόδιοι φορείς το απόγευμα της Παρασκευής για να βρουν τη λύση. Τι λέτε ρε παιδιά; Σοβαρά; Μήπως, αργήσατε; Μήπως, όταν μπαίνει το αυγό στον ποπό μας, ξεκινάμε πάλι την κάθαρση; Μήπως, βαρέθηκε ο υγιής φίλαθλος να ακούει τις προτάσεις καταπολέμησης της βίας. Ο ανατρεπτικός Τζίμης Πανούσης, θα έλεγε «Δεν μας χέζ... ρε Νταλάρα» και θα πλήρωνε κανένα 30αρι χιλιάρικα. Ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης θα υπενθύμιζε πως εδώ και χρόνια έχει αναλύσει το θέμα του χουλιγκανισμού, ωστόσο το αυτί των ιθυνόντων δεν ιδρώνει.Είχα την «ατυχία» να συζητήσω με τον Στίβεν Σμιθ στο ξενοδοχείο που κατέλυσε η αποστολή του Παναθηναϊκού. Χαρακτηρίζω ως «άτυχη» τη στιγμή, διότι κοιτάζοντας τα μάτια ενός ανθρώπου, ο οποίος είδε την Ελλάδα ως ένα βήμα προόδου, είδε τη μεγάλη ομάδα ως ένα άλμα στην καριέρα του (από Κολοσσό και Πανελλήνιο), κατάλαβα πως από ντροπή δεν είχα να του πω κάτι.Είχε ανοίξει τα χέρια του, κοιτούσε στο άπειρο και έλεγε: «Θα με σκότωναν, είμαι σοκαρισμένος», την ίδια ώρα έστελνε μήνυμα στην έγκυο γυναίκα του, που κυοφορεί δίδυμα, η οποία ...πέθανε από την αγωνία της, μαθαίνοντας τα καθέκαστα για τον άντρα της. Ειλικρινά, αισθάνθηκα εξαιρετικά βλάξ, προσπαθώντας να του εξηγήσω το φαινόμενο της οπαδικής βίας και απλά αρκέστηκα σ' ένα χτύπημα στην πλάτη. Τι να του πεις του ανθρώπου; Τι να πεις στον Περπέρογλου που πέρσι το καλοκαίρι είδε τη ζωή του να περνά σε ταινία, μετά τη θρόμβωση και χτες πήγε να ...πάει από πέτρα.Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Δημήτρη Κοντού για τη χθεσινή επίθεση με πέτρες στο πούλμαν του Παναθηναϊκού, στο OnSports.gr